II SAB/Bk 96/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi W. P. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. w przedmiocie niewłaściwego trybu wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków p o s t a n a w i a odrzucić skargę

W. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. w przedmiocie niewłaściwego trybu wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków. W jej ocenie organ nie wydał żadnego rozstrzygnięcia od 2016 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi wskazując na brak wyczerpania przez skarżącą środków zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302; dalej: p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Postępowanie w sprawie niewłaściwego trybu wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków zostało wszczęte pismem skarżącej z dnia 12 października 2016 r. Zgodnie z art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935), do postępowań administracyjnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia niniejszej ustawy ostateczną decyzją lub postanowieniem stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, z tym że do tych postępowań stosuje się przepisy art. 96a-96n ustawy zmienianej w art. 1. Skoro zatem przedmiotowa sprawa została wszczęta przed dniem wejścia w życie ww. nowelizacji, to ma do niej zastosowanie art. 37 k.p.a. w brzmieniu sprzed ww. nowelizacji, co oznacza, że w sprawie bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania przysługiwał skarżącej środek zaskarżenia w postaci zażalenia (por. postanowienie NSA z dnia 19 stycznia 2018 r., sygn. akt II OSK 3344/17). Przed wniesieniem przedmiotowej skargi do Sądu skarżąca winna zatem złożyć zażalenie do Głównego Geodety Kraju. Jak wynika natomiast z analizy akt rozpoznawanej sprawy, skarżąca przed wniesieniem skargi do WSA w Białymstoku zażalenia takiego nie złożyła, co sama przyznała w piśmie z dnia 30 lipca 2018 r. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.