II SAB/Bk 8/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder, Sędziowie asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska (spr.), sędzia WSA Marek Leszczyński, Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia S. O.W. P. w W. na bezczynność Rektora Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. [...] w S. w przedmiocie informacji publicznej p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe w sprawie. ,

Wnioskiem przesłanym drogą poczty elektronicznej w dniu 26 października 2017 r. S. O. W. P. w W. (dalej: wnioskodawca) zwróciła się do P. W. Szkoły Z. im. Prof. E. F. S. w S. o udostępnienie informacji publicznej w postaci: - skanów dokumentów złożonych przez jedną z uczestniczek konkursu na dyrektora Bursy Szkolnej w S. zawierających oświadczenie o dopełnieniu obowiązku, o którym mowa w art. 7 ust. 1 i ust. 3a ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnieniu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów oraz - skanu umowy o pracę wskazanej we wniosku osoby za okres 2 stycznia – 30 sierpnia 2017 r. Następnie wnioskodawca w dniu 18 grudnia 2017 r. złożył skargę na bezczynność Rektora ww. Szkoły Z. zarzucając naruszenie art. 61 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 13 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Wskazał, że nie otrzymał jakiejkolwiek odpowiedzi na wniosek z dnia 26 października 2017 r. W odpowiedzi na skargę Rektor Szkoły Z. wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że w dniu 7 listopada 2017 r. udzielono odpowiedzi na wniosek drogą mailową przesyłając skan dokumentów zawierających oświadczenie na podstawie art. 7 ust. 1 i ust. 3a ustawy z dnia 18 października 2006 r. oraz informując, iż Szkoła nie posiada skanu umowy z uwagi na niezatrudnienie we wskazanym we wniosku okresie osoby, której dotyczyło żądanie udostępnienia umowy. W piśmie z dnia 20 kwietnia 2018 r., które wpłynęło do sądu w dniu 23 kwietnia 2018 r., skarżący złożył oświadczenie o cofnięciu skargi i sformułował wniosek o zwrot wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjnego w sprawie niniejszej podlegało umorzeniu. Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: jeżeli skarżący cofnął skargę (pkt 1), w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania (pkt 2); gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Zgodnie z § 2 tego przepisu, postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W sprawie niniejszej skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył oświadczenie o wycofaniu skargi w piśmie z dnia 20 kwietnia 2018 r., które wpłynęło do sądu dzień przed rozprawą. Oświadczenie to nie budzi wątpliwości sądu z punktu widzenia jego dopuszczalności, w tym nie zmierza do obejścia prawa, stąd też oświadczeniem o wycofaniu skargi sąd był związany. Co prawda skarżący nie wskazał powodów cofnięcia skargi, jednakże – jak wynika z odpowiedzi na skargę – w dniu 7 listopada 2018 r. skarżącemu przesłano informacje, które, w ocenie organu, stanowiły odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Zobowiązywało to sąd do umorzenia postępowania. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. Sąd nie orzekł o zwrocie wpisu na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., bowiem do uiszczenia wpisu nie wzywano mając na uwadze treść art. 239 § 2 p.p.s.a. Sąd także nie orzekł o zwrocie kosztów zastępstwa procesowego, jak o to wnoszono w skardze, bowiem umorzenie postępowania z uwagi na cofnięcie skargi nie jest podstawą do zwrotu tych kosztów, gdyż nie stanowi uwzględnienia skargi, o którym mowa w art. 200 p.p.s.a.