II SAB/Bk 64/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 lipca 2021 r. sprawy ze skargi Z. S. na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w C. B. w przedmiocie braku odpowiedzi na wniosek p o s t a n a w i a: odrzucić skargę;

Pismem z dnia 1 czerwca 2021r. Z. S. wniósł bezpośrednio do tutejszego sądu skargę na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w C. B. w przedmiocie braku udzielenia odpowiedzi na jego wniosek z dnia 29 stycznia 2018 r. w sprawie rozszerzenia jego zadań wynikających z IPO. Skarżący podkreślił, że do dnia dzisiejszego nie otrzymał odpowiedzi na powyższe pismo. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Zakładu Karnego wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Zwrócił uwagę na brak właściwości sądów administracyjnych w sprawach osadzonych wyrażających niezadowolenie z działalności zakładów karnych. Wskazał, że w tym przypadku jest organem postępowania wykonawczego a nie organem administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wywiedziona w niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Zawsze, przed przystąpieniem do badania merytorycznej zasadności skargi, konieczna jest jednak ocena jej dopuszczalności. Z uwagi na charakter skargi wywiedzionej przez skarżącego konieczne jest więc rozważenie, czy bezczynność, jakiej upatruje autor skargi w braku odpowiedzi na jego pismo w sprawie zatrudnienia, może stanowić przedmiot kontroli sądów administracyjnych. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a."), obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 (są to sprawy obejmujące decyzje i postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, a także inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, podjęte poza szeroko rozumianym postępowaniem administracyjnym) lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (tj. sprawy obejmujące indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego oraz opinie zabezpieczające). Ponadto sąd administracyjny, na podstawie art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a., rozpoznaje również skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w kodeksie postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej, ich bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, ale tylko w przypadkach, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a. Katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę sądu administracyjnego w sprawach nieprzewidzianych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie aktu lub czynności niewymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. (a także bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu) oznacza, że sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a tym samym skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zdaniem sądu, skarga Z. S. zawarta w piśmie z 1 czerwca 2021r. została wniesiona w sprawie nienależącej do właściwości sądów administracyjnych. Jej treść oraz status skarżącego, który odbywa karę pozbawienia wolności, wskazują że skarga stanowi wyraz niezadowolenia z działalności administracji Zakładu Karnego w C. B., w szczególności z tego, że nie otrzymał odpowiedzi na złożony w dniu 29 stycznia 2018 r. wniosek dotyczący rozszerzenia jego zadań wynikających z IPO. Podkreślić należy, że na podstawie § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 21 grudnia 2016 r. w sprawie regulaminu organizacyjno-porządkowego wykonywania kary pozbawienia wolności (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 2231) skazany ma prawo składać wnioski, skargi i prośby na piśmie oraz ustnie. Jednakże sprawa dotycząca bezczynności Dyrektora Zakładu Karnego polegającej na nieudzieleniu skarżącemu odpowiedzi na składane wnioski, nie podlega rozpoznaniu w trybie postępowania administracyjnego. Jak wynika z kolei z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (Dz. U. z 2013 r., poz. 647 ze zm.), skargi dotyczące działalności jednostek organizacyjnych oraz postępowania funkcjonariusza lub pracownika Służby Więziennej, załatwiają w zależności od treści skargi i zarzutów w niej podniesionych odpowiednio: kierownik danej jednostki organizacyjnej, dyrektor okręgowy Służby Więziennej, Dyrektor Generalny Służby Więziennej i Minister Sprawiedliwości. To do tych podmiotów skarżący winien kierować wszelkie wnioski i uwagi dotyczące jednostki organizacyjnej, w której odbywa karę pozbawienia wolności. Organy te nie są – w zakresie załatwiania skarg, próśb i wniosków osadzonych - organami administracji publicznej, lecz organami postępowania wykonawczego. W konsekwencji rozpoznania takiej skargi, prośby i wniosku nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej. Reasumując stwierdzić należy, że sprawa dotycząca bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w C. B. w przedmiocie braku udzielenia odpowiedzi na wniosek skarżącego, nie podlega właściwości wojewódzkiego sądu administracyjnego. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia.