II SAB/Bk 62/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: , Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 listopada 2017 r. sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego WSA w Białymstoku z dnia [...] października 2017 r. o umorzeniu postępowania wywołanego wnioskiem R. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi Stowarzyszenia F. Z. w B., Stowarzyszenia F. w B. w likwidacji, Stowarzyszenia Z. B. w B., Stowarzyszenia I. w B. oraz Fundacji T. w B. na bezczynność Prezesa Sądu Apelacyjnego w B. w przedmiocie informacji publicznej p o s t a n a w i a: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie

Postanowieniem z dnia [...] października 2017 r. referendarz sądowy umorzył postępowanie wywołane wnioskiem R. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata, przyjmując że wnioskodawca nie jest stroną postępowania. Na powyższe postanowienie R. K. złożył sprzeciw, nie podając żadnego uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, zważył co następuje. Sprzeciw jest niezasadny. W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej powoływana jako P.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania. Wnioskodawca – R. K. nie jest stroną przedmiotowego postępowania. Reprezentuje jedynie skarżące organizacje. Słusznie zatem stwierdził referendarz, że w takim stanie rzeczy rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy, złożonego przez pełnomocnika we własnym imieniu, jest zbędne i umorzył postępowanie wywołane tym wnioskiem. Zgodnie bowiem z art. 249a P.p.s.a., jeżeli rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 243 § 1 w zw. z art. 249a w zw. z art. 260 § 1 i 3 P.p.s.a.