II SAB/Bk 16/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska - Bytys (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. G. na bezczynność Dyrektora Gimnazjum im. [...] w J. w przedmiocie informacji publicznej p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe w sprawie; 2. zwrócić skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych.

Skarżąca E. G. reprezentowana przez r. pr. B. M. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na bezczynność Dyrektora Gimnazjum im. [...] w J. polegającą na nieudzieleniu informacji publicznej. W skardze zawarła wniosek o zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego (art. 200 w związku z art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej powoływana jako p.p.s.a.). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego z uwagi na częściowe udzielenie informacji publicznej w dniu 16 lutego 2017 r. Wskazał, że pozostałe zawnioskowane informacje zostaną udzielone skarżącej niezwłocznie po ich wytworzeniu nie później niż do dnia 10 marca 2017 r. W piśmie z dnia 7 marca 2017 r. organ poinformował sąd, że udzielił skarżącej pozostałych informacji wskazanych we wniosku o udzielenie informacji publicznej (k. 33). W piśmie procesowym z dnia 3 marca 2017 r. (nadanym w dniu 6 marca 2017 r.) pełnomocnik skarżącej oświadczył, że wycofuje skargę w powyższej sprawie wobec udzielenia wnioskowanej informacji, co w jego ocenie jest równoznaczne z uwzględnieniem skargi w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. Dodatkowo, na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrócił się o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Postępowanie sądowe w sprawie niniejszej podlega umorzeniu. Stosownie do treści art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi skutkuje bezprzedmiotowością postępowania, a w konsekwencji jego umorzeniem na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Bezprzedmiotowością a następnie umorzeniem postępowania, ale "z innych przyczyn" na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skutkuje także uwzględnienie skargi przez organ w ramach jego kompetencji autokontrolnych w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. W myśl tej regulacji organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Z treści tej regulacji wynika, że uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. jest nierozerwalnie związane z koniecznością stwierdzenia przez tenże organ czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. Bezspornie w sprawie niniejszej organ udzielił żądanej informacji, co sam wskazał w kolejnych pismach procesowych (z dnia 16 lutego 2017 r., z dnia 7 marca 2017 r., k. 8 i 33), jak też przyznał ten fakt pełnomocnik skarżącej w piśmie procesowym z dnia 3 marca 2017 r. zawierającym oświadczenie o cofnięciu skargi (k. 46). Okoliczności sprawy niniejszej nie pozwalają jednak uznać, że umorzenie niniejszego postępowania powinno mieć miejsce z uwagi na uwzględnienie skargi (udzielenie informacji publicznej tj. zastosowania swoistego trybu autokontroli z art. 54 § 3 p.p.s.a.) a nie z uwagi na jej cofnięcie. Pełnomocnik skarżącej złożył bowiem oświadczenie o cofnięciu skargi, które nie budzi wątpliwości sądu z punktu widzenia przesłanek z art. 60 p.p.s.a. W takiej zaś sytuacji postępowanie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe z uwagi na brak inicjującego to postępowanie środka procesowego. To strona skarżąca jest bowiem dysponentem wniesionej skargi. Jej wycofanie powoduje bezprzedmiotowość postępowania, gdyż - jak wyraźnie wskazano w art. 60 zdanie drugie p.p.s.a. - "cofnięcie skargi wiąże sąd", gdy ten dojdzie do wniosku o niewystąpieniu przesłanek wykluczających cofnięcie. Taka sytuacja wystąpiła w sprawie niniejszej, bowiem sąd nie stwierdził, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W takiej też sytuacji tj. gdy strona jednoznacznie cofa skargę, nie przysługuje jej zwrot poniesionych przez nią kosztów postępowania innych niż wpis od skargi, który podlega zwrotowi na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (vide postanowienie NSA z dnia 2 sierpnia 2016 r., I OZ 814/16, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej w skrócie jako CBOSA). Zwrot poniesionych kosztów postępowania innych niż wpis następuje bowiem w przypadku uwzględnienia skargi przez sąd (art. 200 p.p.s.a.), który to przypadek nie występuje w sprawie niniejszej, jak też w sytuacji umorzenia postępowania na skutek działania organu w trybie autokontroli (art. 201 § 1 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a.), co jakkolwiek w sprawie niniejszej faktycznie wystąpiło, jednakże umorzenie postępowania stanowiło skutek cofnięcia skargi. Mając powyższe na uwadze o umorzeniu postępowania orzeczono na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., a o zwrocie wpisu na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zaś brak było podstaw do orzekania w przedmiocie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.