II SAB/Bk 15/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący asesor sądowy WSA Barbara Romanczuk (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 lutego 2021 r. sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół Ekonomicznych i Ogólnokształcących nr [...] w Ł. w przedmiocie informacji publicznej p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowe w sprawie

M. S. złożył do sądu administracyjnego skargę na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół Ekonomicznych i Ogólnokształcących nr [...] w Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Zespołu Szkół Ekonomicznych i Ogólnokształcących nr . w Ł. podniósł, iż przekazał już skarżącemu żądaną informację publiczną, a opóźnienie było efektem dużej ilości pracy w szkole. M. S. w odpowiedzi na powyższe oświadczył, że w związku z otrzymanie odpowiedzi od organu, nie podtrzymuje skargi na bezczynność (k. 27). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Postępowanie sądowe podlega umorzeniu. Stosownie do treści art. 161 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1), a także gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Skarżący jest dysponentem skargi i może ją cofnąć w każdym czasie, co wiąże sąd, chyba że cofnięcie skargi sąd uzna za niedopuszczalne, bowiem zmierzałoby do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 p.p.s.a.). Taką sytuację mamy w sprawie niniejszej. Skarżący podniósł, iż nie podtrzymuje skargi, bowiem żądana informacja publiczna została mu udostępniona, co należy rozumieć jako cofnięcie skargi. Oświadczenie to, zdaniem sądu, nie zmierza do obejścia prawa i spowodowało zbędność dalszego prowadzenia postępowania, w zakresie bezczynności organu w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.