II SAB/Bk 120/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Burmistrza Miasta A. w przedmiocie dodatku węglowego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę ,

K. K. wniosła do tut. sądu administracyjnego skargę na bezczynność Burmistrza Miasta A. w przedmiocie dodatku węglowego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 9 grudnia 2022 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dowodu wniesienia do właściwego organu ponaglenia załatwienia sprawy - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono stronie skarżącej w dniu 27 grudnia 2022 r. (k. 14). Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął zatem z dniem 3 stycznia 2023 r. W zakreślonym przez sąd terminie strona skarżąca nie złożyła dowodu wniesienia do właściwego organu ponaglenia. Złożyła jedynie pismo, w którym opisała przebieg postępowania w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Dlatego też sąd zobligowany jest do skontrolowania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Stwierdzenie bowiem braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Jak wynika zaś z art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W myśl art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do treści § 2 tego przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Ponadto zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, to znaczy złożyła stosowne ponaglenie z uzasadnieniem do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie. Powyższe oznacza, że w przypadku skargi na bezczynność powinna być ona poprzedzona wyczerpaniem środka zaskarżenia w postaci ponaglenia. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca, pomimo prawidłowo doręczonego wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, nie złożyła w wyznaczonym terminie dowodu wniesienia do właściwego organu ponaglenia załatwienia sprawy. W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., zobligowany był do odrzucenia skargi, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.