II SAB/Bk 103/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), Sędziowie asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska, sędzia WSA Małgorzata Roleder, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 października 2018 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi H. N. na bezczynność Fundacji P. Z. w O. w przedmiocie informacji publicznej 1. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Fundacji P. Z. w O. do załatwienia wniosku skarżącej H. N. z dnia [...] czerwca 2018 r.; 2. stwierdza, ze Fundacja dopuściła się bezczynności; 3. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. nie wymierza Fundacji grzywny; 5. zasądza od Fundacji P. Z. w O. na rzecz skarżącej H. N. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Skarżąca H. N. wniosła, w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na brak działania Fundacji P. Z. z siedziba w O. gm. S. Skarżąca twierdziła, że w dniu [...].06.2018 r. wysłała drogą elektroniczną wniosek do Fundacji o udzielenie odpowiedzi na 20 pytań związanych z opieką nad zwierzętami. W dniu [...].09.2018 r. wpłynęła skarga na bezczynność organu, bowiem skarżąca H. N. nie otrzymała odpowiedzi na wniosek z dnia [...].06.2018 roku. W odpowiedzi na skargę z dnia [...].08.2018 r. Fundacja Pomocy Z. wniosła o jej oddalenie. wyjaśniła, że w dniu [...].08.2018 r. udzieliła skarżącej odpowiedzi na zadane pytania za pośrednictwem poczty elektronicznej, natomiast do dnia [...].07.2018 r. Fundacja nie wiedziała o przesłanym (drogą email) wniosku, gdyż na co dzień nie korzysta z elektronicznej formy komunikacji. Organizacja zatrudnia 2 osoby na umowę zlecenia do obsługi schroniska dla zwierząt, natomiast nie posiada środków na zatrudnienie obsługi biurowej. Fundacja powzięła wiadomość o żądanej informacji publicznej dopiero po otrzymaniu odpisu skargi z dnia [...].07.2018 r. i udzieliła żądanej odpowiedzi niezwłocznie, bo dnia [...].08.2018 r. Fundacja podkreśliła, że nie uchyla się od udzielenia informacji publicznej, natomiast termin zwłoki w udzieleniu informacji powinien być liczony od potwierdzenia odbioru poczty elektronicznej przez Fundację, a nie od wysłania wniosku przez skarżącą. W piśmie z dnia [...].09.2018 r. skarżąca przyznała, że otrzymała odpowiedź na wniosek z [...].06.2018 r., tak samo jak inni wnioskodawcy domagający się udzielenia informacji publicznej. Skarżąca wniosła o: - zwrot kosztów sądowych, - ukaranie Schroniska w S. grzywną na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. w maksymalnej wysokości, - przekazanie kosztów sądowych i grzywny na konto Fundacji podanej w pozwie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga jest częściowo uzasadniona. Nie ulega wątpliwości, że wniosek skarżącej z dnia [...].06.2018 r., zawierający 20 szczegółowych pytań, jest żądaniem udzielenia informacji publicznej, dlatego że jej przedmiotem jest opieka nad zwierzętami sprawowana przez Fundację P. Z. "powierzona przez organ samorządowy. Znajduje więc zastosowanie przepis art. 1 i art. 4 ustawy z dnia 6.09.2018 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2018 r., poz.1330 t.j.), zwana dalej u.d.i.p. Należy podkreślić, że Fundacja nie negowała charakteru wniosku (jako informacji publicznej) i udzieliła odpowiedzi drogą elektroniczną, dnia [...].08.2018 r. Z kolej otrzymania odpowiedzi nie negowała skarżąca H. N. (pismo z dnia [...].09.2018 r.). Postępowanie w zakresie bezczynności normuje art. 149 ustawy z dn. 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), zwana dalej p.p.s.a. z bezczynnością mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosowanej czynności. Istota skargi na bezczynność polega na tym, że sąd uwzględniając taką skargę, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa lub stwierdzenia, że organ dopuścił się bezczynności w prowadzonym postępowaniu (art. 149 § 1 p.p.s.a.). Instytucja skargi na bezczynność ma, więc na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Oceniając, czy organ pozostaje w bezczynności Sąd bierze pod uwagę sytuację istniejącą w dacie orzekania. Z powyższego przepisu wynika zatem, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność. Tym samym, jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to przestaje on być w bezczynności. Przed rozpoznaniem skargi przez Sąd, Fundacja udzieliła skarżącej odpowiedzi z dnia [...].08.2018, co przyznała sama skarżąca. W takiej sytuacji Sąd uznał, że bezczynność organu ustala i w tej kwestii umorzył postępowanie sądowe (pkt 1 wyroku) na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd nie jest, jednakże, zwolniony od oceny, czy skarżąca pozostawała w bezczynności i czy ta bezczynność nosiła cechy rażącego naruszenia prawa. Zgodnie z art. 13 u.d.i.p. udzielenie informacji publicznej następuje niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni. W niniejszym przypadku wniosek o udzielnie informacji został przesłany, drogą elektroniczną, dnia [...].06.2018 a odpowiedzi udzielono dnia [...].08.2018 a więc z uchybieniem 14-dnoowego terminu. Rację ma przy tym skarżąca, że kwestia braku odbioru poczty elektronicznej oraz przyczyny opieszałości Fundacji, nie mają znaczenia dla stwierdzenia bezczynności. Brak zatrudnienia, przez Fundację, pracownika administracyjnego do terminowego odbioru poczty elektronicznej nie może być usprawiedliwieniem zwłoki w załatwieniu wniosku skarżącej, skoro taką formą korespondencji dysponuje Fundacja. Sąd nie dopatrzył się jednak rażącego naruszenia prawa w prowadzonym postępowaniu, jak też nie wymierzył grzywny (art. 149 § 1 "a" i § 2). Opóźnienie w udzieleniu odpowiedzi przez Fundację nie było rażące, a na dodatek skarżąca nie wyjaśniła, czy poniosła jakiekolwiek negatywne skutki związane z bezczynnością organu. W ocenie Sądu, w realiach niniejszej sprawy, nie można mówić o rażącym zaniedbaniu ze strony Fundacji, gdyż nie zlekceważyła skarżącej, nie działała w opóźnieniu w sposób celowy, wyjaśniła przyczyny zwłoki i wszak z opóźnieniem, ale udzieliła skarżącej żądanych informacji. Zachowanie Fundacji nie świadczy, zatem, o braku złej woli w załatwianiu sprawy, co wyklucza przypisanie jej rażącego naruszenia prawa czyli wadliwość kwalifikowaną o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym. Sąd nie uwzględnił wniosku skarżącej domagającej się ukarania Fundacji P. Z. cyt. "grzywną na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. w maksymalnej wysokości i przekazania jej na konto Fundacji D. S. P. z siedzibą w K. ...". Sąd pragnie wyjaśnić skarżącej, że wymierzenie grzywny, w trybie art. 149 § 2 p.p.s.a nie jest obowiązkowe i zależy od oceny całokształtu okoliczności danej sprawy. Zdaniem Sądu, pomimo zwłoki w udzieleniu informacji publicznej na żądanie skarżącej, nie zachodzi potrzeba dyscyplinowania ani represjonowania Fundacji (a taką rolę spełniać ma kara grzywny), bowiem Sąd nie przypisał jej "rażącego" naruszenia prawa, zaś treść odpowiedzi na skargę świadczy o tym, że, na przyszłość, przedstawiciele Fundacji będą przestrzegać terminów na załatwienie spraw, jakie zakreśla ustawa o dostępie do informacji publicznej. Nadto, wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. nie odbywa się na czyjąś rzecz, jak błędnie pojmuje skarżąca. Grzywna, co do zasady, jest kara i gdyby została wymierzona to zasiliłaby budżet Skarbu Państwa, a nie prywatne konto wskazanej fundacji. Mając na względzie powyższe okoliczności orzeczono jak w sentencji. Ponieważ skarga, co do zasadniczej części (bezczynności) okazała się zasadna, Sąd orzekł o obowiązku zwrotu skarżącej uiszczonych kosztów postępowania sądowego.-