II SAB/Bd 9/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Ż. na bezczynność Inspektor Sanitarny w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. stwierdzić niewłaściwość miejscową Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, 2. przekazać sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie według właściwości.

M. Ż. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Inspektor Sanitarny w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako "ppsa") do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Z przepisu tego wynika m.in. obowiązek wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznawania w pierwszej instancji spraw sądowoadministracyjnych w granicach swojej właściwości miejscowej. Sąd do którego wpłynęła skarga, jest zobowiązany z urzędu do zbadania swej właściwości w sprawie. Jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, na podstawie art. 59 § 1 ppsa, sąd który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Inspektor Sanitarny w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej mającego siedzibę na terenie województwa małopolskiego. Zgodnie z § 1 pkt 7 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (t.j. Dz. U. 2024 r. poz. 785), właściwym dla obszaru województwa małopolskiego jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. W przedmiotowej sprawie zachodzi, zatem okoliczność, która nakazuje przekazanie sprawy innemu właściwemu sądowi administracyjnemu z urzędu na podstawie art. 59 § 1 ppsa. W związku z powyższym, na podstawie art. 13 § 2 w zw. z art. 59 § 1 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.