II SAB/Bd 88/20

Sygn. [...] II SAB/Bd 88/20 [pic] WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 lutego 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) Sędziowie sędzia WSA Joanna Brzezińska sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 lutego 2021 r. sprawy ze skargi K. Ł. na bezczynność Wojewody w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę oddala skargę

W dniu [...] października 2020r. K. Ł. wystąpił ze skargą na bezczynność Wojewody K. - P. w przedmiocie załatwienia sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta M. B. z [...] kwietnia 2014 r., znak: [...]., (zmieniającej decyzję Prezydenta M. B. z [...] grudnia 2013r., nr [...], znak: [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą M. B. pozwolenia na przebudowę przyziemia budynku gospodarczego z wyłączeniem werandy wraz z wewnętrzną infrastrukturą techniczną: wod.-kan. i elektr. na działce o nr ew. 43/2, obr. 350, przy ul. [...] w B. oraz na wymianę istniejącej napowietrznej linii zalicznikowej), gdyż sprawa nie została załatwiona w terminie określonym w art. 35 Kodeksu Postępowania Administracyjnego (zwany dalej: k.p.a.) i art. 36 k.p.a., ani w terminie przewidzianym w przepisach szczególnych Na podstawie art. 57 § 1 pkt.3 p.p.s.a. zarzucono naruszenie art. 8 k.p.a. art.12 § 1 k.p.a., art. 35 § 1 i 3 k.p.a., art. 36 § 1 k.p.a., i art. 37 § 5 k.p.a. poprzez przekroczenie terminów załatwienia sprawy tj. pozostawanie w bezczynności przez organ. W oparciu o podniesione zarzuty wniesiono: - o stwierdzenie bezczynności Wojewody i niezałatwienia sprawy w terminie, - o zobowiązanie organu do załatwienia sprawy w terminie 14 dni od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, - o przyznanie rzecz skarżącego sumy pieniężnej w kwocie [...]zł na podstawie art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 6p.p.s.a., oraz - o zwrot kosztów postępowania ustalonych według norm przepisanych na podstawie art. 199 i art.200 p.p.s.a. Skarżący wskazał, że wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta M. B. z dnia [...] kwietnia 2014r. o znaku [...] złożył drogą elektroniczną dnia [...] kwietnia 2020r. Zważywszy na stan zagrożenia epidemicznego i stan epidemii ogłoszone z powodu COVID, bieg terminu nie rozpoczął się z tą datą. Bieg terminu rozpoczął się [...] maja 2020 r. po tym, jak w dniu [...] maja 2020 roku weszła w życie tzw. Tarcza antykryzysowa 3.0., czyli ustawa z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2, która odwiesiła terminy m. in w postępowaniach administracyjnych. Zgodnie z art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu 2 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, tj. w przypadku skarżącego najpóźniej [...] lipca 2020r. Tymczasem organ pismem z dnia 9 lipca poinformował o przewidywanym terminie załatwienia sprawy do dnia [...] sierpnia 2020 r., po czym kolejnym pismem z dnia [...] września 2020r. zawiadomił, że sprawa zostanie załatwiona do dnia [...] listopada 2020r. Powołał się na art. 36 k.p.a. i trwające postępowanie wyjaśniające przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego, z którym to uzasadnieniem przełożenia terminu skarżący nie zgadza się, gdyż: 1. pierwsze wezwanie do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o odpowiedź, czy roboty budowlane wykonywane na podstawie decyzji Prezydenta M. B. z dnia [...] kwietnia 2014 r. o znaku [...].MP zostało przez organ wysłane z datą [...].07.2020 r., czyli dwa dni przed ostatecznym terminem załatwienia sprawy, który ustawowo przypadał na [...] lipca 2020 r. - dowód ten świadczy o bezczynności organu, 2. kolejne wezwanie do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego zostało wysłane z datą [...] września 2020 r., czyli tą samą datą, z którą organ przesłał zawiadomienie o przedłużeniu terminu do [...] listopada 2020 r. - kolejny dowód bezczynności organu. Ponadto należy zaznaczyć, że organ był w posiadaniu informacji na temat prowadzenia robót budowlanych wykonywanych na podstawie decyzji Prezydenta M. B. z dnia [...] kwietnia 2014r., gdyż skarżący przedstawił niepodważalne dowody ich prowadzenia, które znajdują się w aktach sprawy. Zdaniem skarżącego dla rozstrzygnięcia sprawy fakt zakończenia/ niezakończenia inwestycji, czy też wydania lub niewydania decyzji pozwalającej na jej użytkowanie jest bez znaczenia. Decyzja Prezydenta M. B. z dnia [...] kwietnia 2014 r. została bowiem wydana na podstawie decyzji ustalającej inwestycję celu publicznego, którą Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] listopada 2018 r. w sprawie o sygnaturze II OSK 2719/2016 uchylił (NSA uznał zarzut o braku celu publicznego), a Samorządowe Kolegium Odwoławcze zobligowane tym wyrokiem, decyzją z dnia [...] marca 2019 r., po ponownym rozpatrzeniu sprawy stwierdziło nieważność decyzji Prezydenta M. B. z dnia [...] lutego 2014 r. Nr [...], znak: [...], jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa. W związku z nieuzasadnionym przedłużaniem załatwienia sprawy oraz z faktem, że organ w sprawie o innej sygnaturze (WlR.VIII.7840.[...].7.2020.MSe), ale dotyczącej tej samej inwestycji przesłał odwołanie skarżącego złożone za jego pośrednictwem do Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego z następującymi brakami: - brak oryginału postanowienia wydanego przez Wojewodę, - brak zwrotnego potwierdzenia odbioru postanowienia przez strony postępowania, a w szczególności urzędowych potwierdzeń doręczenia Joannie i K. Ł., - brak dokumentów potwierdzających podpisanie przeze mnie i moją małżonkę odwołania bezpiecznymi podpisami elektronicznymi, istnieje uzasadniona obawa, że organ świadomie działa na niekorzyść skarżącego, a celowe przedłużanie postępowania w czasie i niepodjęcie skutecznych działań celem rozpoznania sprawy służy zakończeniu inwestycji, która realizowana jest niezgodnie z prawem przez Prezydenta M. B.. Organ działa nieefektywnie, wykonując pozorne czynności, w efekcie czego dopuszcza się bezczynności i przewlekłości, działając przy tym na szkodę obywateli, których pozbawia możliwości dochodzenia swoich praw stwierdzonych cytowanym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego. Ponaglenie nie przyniosło oczekiwanych rezultatów, organ nadal nie wydał rozstrzygnięcia, wobec czego pozostaje w bezczynności, szczególnie zważywszy na pozorność i bezskuteczność przedsiębranych czynności. W odpowiedzi skargę organ wskazał, że w dniu [...].06.2020 r. do Kancelarii Ogólnej K. P. Urzędu Wojewódzkiego wpłynęły wnioski Państwa Ł. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta M. B. z dnia [...] kwietnia 2014 r. o znaku WAB.11.6740.357.2014. MP zmieniającej decyzję Prezydenta M. B. z [...] grudnia 2013 r. Nr [...] o znaku [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na przebudowę przyziemia budynku gospodarczego z wyłączeniem werandy (wraz z wewnętrzną infrastrukturą techniczną: wod.-kan. i elektr. na terenie działki nr ew. 43/2, obręb 350, przy ulicy [...] w B.. W związku z powyższym, pismem z dnia [...] lipca 2020 r., organ zawiadomił strony postępowania o wszczęciu postępowania w ww. sprawie. Jak stwierdził organ, sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji należą do spraw szczególnie skomplikowanych, dlatego też winny być załatwione w terminie dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Po wszczęciu postępowania organ prowadził postępowanie wyjaśniające. P. z dnia [...] lipca 2020 r., zwrócił się z zapytaniem do PINB, czy roboty budowlane wykonywane na podstawie decyzji Prezydenta M. B. z dnia [...] kwietnia 2014 r. o znaku WAB.H76-740.357.2014r.MP zmieniającej decyzję Prezydenta M. B. z [...] grudnia 2013 r. Nr [...] o znaku [...].MP zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na przebudowę przyziemia budynku gospodarczego zostały już formalnie zakończone i czy zostało wydane pozwolenie na użytkowanie inwestycji. Pismo zostało odebrane [...] lipca 2020 r. Z uwagi na brak odpowiedzi na ww. pismo, organ ponownie pismem z [...] września 2020 r., zwrócił się z zapytaniem do PINB. Z uwagi na upływ dwóch miesięcy od dnia zawiadomienia o wszczęciu postępowania w niniejszej sprawie, organ na podstawie art. 36 k.p.a., pismem z [...] września 2020 r., zawiadomił strony postępowania o nowym terminie załatwienia sprawy. P. z dnia [...] września 2020 r., Państwo Łagodzińscy złożyli ponaglenie. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu ponaglenia, postanowieniem z dnia [...] października 2020 r., znak: [...] wyznaczył Wojewodzie dodatkowy termin na załatwienie sprawy do [...] listopada 2020 r. Wojewoda, decyzją z dnia [...] listopada 2020 r., [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta M. B. z dnia [...] kwietnia 2014 r., znak: [...]. Mając powyższe na względzie, organ w przedmiotowej sprawie nie dopuścił się bezczynności w załatwieniu sprawy oraz nie miało miejsce rażące naruszenie prawa. Wobec powyższego, organ wniósł o nieuwzględnienie skargi. Organ poinformował, że Państwo Łagodzińscy złożyli odwołanie od decyzji Wojewody z dnia [...] listopada 2020 r. i akta niniejszej sprawy wraz z aktami I instancji zostały przekazane przy piśmie z dnia [...] listopada 2020 r. do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w oparciu o zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II WSA w Bydgoszczy wydane na mocy art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV (Dz. U. z 2020 r., poz. 857). Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Rozpoznawanie skarg na bezczynność zostało uregulowane w art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (zwanej "p.p.s.a."). W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, wniesienie skargi należy poprzedzić ponagleniem do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Ponaglenie, o którym mowa w art. 53 § 2b p.p.s.a. uregulowane jest w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej jako "k.p.a."). Dopiero po wyczerpaniu tego trybu strona może skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego. Należy przy tym zaznaczyć, że skarga na bezczynność organu (kierowana do sądu administracyjnego) jest dopuszczalna niezależnie od pozytywnego czy negatywnego stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia w trybie art. 37 k.p.a. Dla uznania wyczerpania tego toku postępowania przez stronę wystarczające jest zatem wykazanie składania przez nią stosownego ponaglenia do organu wyższego stopnia. Skarżący tym wymogom sprostał. Przy ocenie dopuszczalności skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania nie ma znaczenia to czy organ wyższej instancji rozpoznał ponaglenie a także sposób rozpoznania takiego ponaglenia. Zaznaczyć również należy, że skargę taką można wnieść w każdym czasie, po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (53 § 2b p.p.s.a.). Przechodząc do meritum należy wskazać, że w postępowaniu sądowym wszczętym skargą na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Kognicja sądu administracyjnego ogranicza się zatem do badania, czy organ miał wynikający z przepisów prawa obowiązek wydania aktu lub podjęcia czynności i czy dokonał tego w terminie ustawowym, określonym zgodnie z art. 35 k.p.a., ewentualnie przedłużonym przez organ na zasadach określonych w art. 36 k.p.a. lub w innym, wynikającym z przepisów prawa. Stosownie do art. 35 § 1-3 k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, przy czym niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Jednocześnie o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie, organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia (art. 36 § 1 k.p.a.). Definiując pojęcie bezczynności przyjmuje się, że organ pozostaje w bezczynności, w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 k.p.a. lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu rozstrzygnięcia. Treść obowiązku płynącego z art. 35 § 1 k.p.a. oznacza zakaz nieuzasadnionego przetrzymywania spraw bez nadawania im właściwego biegu oraz obowiązek prowadzenia postępowania bez niepotrzebnych zahamowań i przewlekłości w postępowaniu (por. wyrok WSA w Poznaniu z 10 maja 2018 r., sygn. akt IV SAB/Po 9/18; wyrok WSA w Opolu z 10 kwietnia 2018 r., sygn. akt II SAB/Op 19/18; wyrok WSA w Warszawie z 13 marca 2018 r., sygn. akt I SAB/Wa 17/18). Bezczynność jest zatem stanem wyznaczonym przez przesłanki obiektywne, nie poddające się relatywizacji. Niezałatwienie sprawy z jakiejkolwiek przyczyny w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub w przepisie szczególnym, zobowiązuje organ do zawiadomienia o tym strony z podaniem przyczyny zwłoki oraz wskazaniem nowego terminu załatwienia sprawy. Oznacza to, że dopiero stan bezczynności powstaje, gdy pomimo upływu podanych terminów, nie dopełniono czynności określonych w art. 36 k.p.a. lub nie podjęto innych działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu rozstrzygnięcia. W okolicznościach niniejszej sprawy organ dwukrotnie wskazywał na nowy termin załatwienia sprawy i w ocenie Sądu było to usprawiedliwione. Sprawa objęta wnioskiem była sprawą złożoną. Z uwagi na jej przedmiot i tryb – sprawa rozstrzygana w trybie nadzwyczajnym, dotycząca zmienionej decyzji - oraz charakter przesłanki nieważnościowej (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.)., wymagała podjęcia szeregu czynności związanych z koniecznością pozyskania dokumentów i informacji od innych organów - SKO, Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, Prezydenta M., zatem już z tego powodu wystąpiło realne ryzyko niezałatwienia jej w terminie z przyczyn niezależnych od organu. Takie też okoliczności wystąpiły i nie mogą one obciążać organu, bowiem mają one charakter niezależny od niego, gdyż dotyczą działania innych organów. W okolicznościach tej sprawa wymagana również była ocena interesu prawnego wnioskodawców - skarżącego i J. Ł.. Podstawą stwierdzenia nieważności opisanej decyzji było wg wnioskodawców stwierdzenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., decyzją z dnia [...] marca 2019 r., nieważności decyzji Prezydenta M. B. z dnia [...] lutego 2014 r. Nr [...] znak: [...] w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego o znaczeniu gminnym, polegającej na nadbudowie, przebudowie i zmianie sposobu użytkowania budynku gospodarczego na zaplecze edukacyjno-sportowe Zespołu Szkół Nr [...] w B. dla ww. placówki i U. K. S. "O." na nieruchomości oznaczonej nr ew. 43/2 w obrębie 3 przy ul. [...] stanowiącej podstawę wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Chronologia zdarzeń i podejmowanych czynności przedstawiała się następująco: - w dniu [...] kwietnia 2020 r. do K.-P. Urzędu Wojewódzkiego wpłynęły za pośrednictwem ePUAP wnioski J. Ł. i K. Ł. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta M. B. z [...] kwietnia 2014 r., znak: [...]., zmieniającej decyzję Prezydenta M. B. z [...] grudnia 2013 r., nr [...], znak: [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą M. B. pozwolenia na przebudowę przyziemia budynku gospodarczego z wyłączeniem werandy (wraz z wewnętrzną infrastrukturą techniczną: wod.-kan. i elektr.) na działce o nr ew. 43/2, obr. 350 przy ul. [...] w B. oraz na wymianę istniejącej napowietrznej linii zalicznikowej, - w dniu [...] maja 2020 r. do Prezydenta M. B. wpłynęło pismo Wojewody o przekazanie akt, - w dniu [...] czerwca 2020 r. do organu wojewódzkiego wpłynęły przekazane przy piśmie Prezydenta M. B. z [...] czerwca 2020 r. znak: [...], [...] akta dotyczące decyzji Prezydenta M. B. z dnia [...] kwietnia 2014 r., znak: [...]. [...], tj. decyzji objętej wnioskiem o stwierdzenie nieważności - pismem z [...] czerwca 2020 r., znak: [...] Wojewoda K. P. zwrócił się do SKO w B. o nadesłanie odpisu decyzji SKO w B. z [...] marca 2019 r., znak: [...] wydanej po wyroku NSA z 9 listopada 2018 r., sygn. akt II OSK 2719/16. w przedmiocie istniejącej linii napowietrznej dotyczącej lokalizacji inwestycji celu publicznego, - pismem z [...] czerwca 2020 r., znak: [...] Wojewoda wezwał J. Ł. do wykazania interesu prawnego w żądaniu stwierdzenia nieważności m.in. decyzji Prezydenta M. B. z [...] kwietnia 2014 r., znak: [...]., podania adresu i numeru działki oraz podstawy żądania, - w dniu [...] lipca 2020 r. do organu wojewódzkiego wpłynęła odpowiedź J. Ł. i K. Ł. na ww. wezwanie a także wnioskodawcy sprostowali wniosek (wyłączenie z wniosku, żądania stwierdzenia nieważności decyzji PINB), - w dniu [...] lipca 2020 r. do Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego wpłynęło pismo SKO w B. z [...] lipca 2020 r., znak: [...], przy którym przesłano żądany pismem z [...] czerwca 2020 r. dokument, - z relacji organu wojewódzkiego zawartej w ww. piśmie z [...] września 2020 r., znak: [...] wynika, że Wojewoda pismem z [...] lipca 2020 r. zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji Prezydenta M. B. z [...] kwietnia 2014 r., znak: [...], - następnie pismem z [...] lipca 2020 r., znak: [...] Wojewoda zwrócił się do PINB dla M. B. o udzielenie informacji, czy roboty budowlane objęte m.in. decyzją Prezydenta M. B. z [...] kwietnia 2014 r., znak: [...], zostały zakończone i czy zostało wydane pozwolenie na użytkowanie, - w dniu [...] lipca 2020 r., w piśmie do organu wojewódzkiego, wnioskodawcy wnioskowali o możliwość ustosunkowania się do pisma Prezydenta oceniającego możliwość stwierdzenia nieważności decyzji, - w dniu [...] lipca 2020 r. Prezydent skierował pismo do Wojewody w sprawie możliwości uzyskania decyzji o warunkach zabudowy, - pismem z [...] września 2020 r., znak: [...], Wojewoda ponownie zwrócił się o udzielenie informacji, czy roboty budowlane objęte m.in. decyzją Prezydenta M. B. z [...] kwietnia 2014r., znak: [...], zostały zakończone i czy zostało wydane pozwolenie na użytkowanie. - pismem z dnia [...] września 2020 r., znak: [...]!1.7840.[...].15.2020.MSe, Wojewoda zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz zawiadomił na podstawie art. 36 k.p.a., że z uwagi na trwające postępowanie przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w B., nie jest możliwe wydanie decyzji w terminie przewidzianym w art. 35 k.p.a. Wobec powyższego zawiadomił, że sprawa zostanie rozpatrzona w terminie do dnia [...] listopada 2020 r. Poinformował jednocześnie, że na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, - w dniu [...] września 2020 r. miała miejsce wizyta wnioskodawczyni w siedzibie organu. - w dniu [...] września 2020 r. nadeszła odpowiedź PINB, że roboty na podstawie kwestionowanej decyzji zostały wykonane i udzielono pozwolenia na użytkowanie, - w dniu [...] listopada 2020 r. organ wydał decyzję w przedmiocie stwierdzenia nieważności objętej wnioskiem decyzji. Organ działał zatem aktywnie i podejmował czynności i środki właściwe do rozpoznania sprawy objętej wnioskiem. Przekroczenie terminów w rozpoznaniu wniosku skarżącego nie było skutkiem celowego działania, czy lekceważenia podmiotu wnioskującego. Oceniając terminowość podejmowanych czynności należy też mieć na uwadze wystąpienie nadzwyczajnych okoliczności związanych z pandemią. Już w chwili złożenia wniosku panowała pandemia. W okresie rozpatrywania sprawy obowiązywała ustawa z 31 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374, ze zm.) zwaną "specustawą COVID-19". Zgodnie z art. 15zzs ust. 1 pkt 6 tej ustawy w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 bieg terminów —procesowych w postępowaniach administracyjnych nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Dodatkowo, zgodnie z art. 15zzs ust. 10 pkt 1 specustawy COVID-19 przepisów o bezczynności organów oraz o obowiązku organu prowadzącego postępowanie do powiadamiania strony lub uczestnika postępowania o niezałatwieniu sprawy w terminie nie stosuje się. Ponadto, zgodnie z art. 15zzs ust. 11 ww. specustawy COVID-19 zaprzestanie czynności przez sąd, organ lub podmiot, prowadzące odpowiednio postępowanie lub kontrolę, w okresie zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 nie może być podstawą wywodzenia środków prawnych dotyczących bezczynności, przewlekłości lub naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. W dniu 16 maja 2020 r. weszła w życie ustawa z 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U., poz. 875). Zgodnie z art. 68 ust. 6-7 tej ustawy terminy, których bieg nie rozpoczął się lub uległ zawieszeniu rozpoczynają bieg lub biegną dalej po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej. Bieg terminów administracyjnych zawieszonych ww. ustawą z 31 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych rozpoczął się zatem z dniem 23 maja 2020 r. Z drugiej zaś strony stan pandemii nie zakończył się a funkcjonowanie organów napotykało i napotyka na szereg kłopotów organizacyjnych powszechnie znanych. W rozpoznawanej sprawie, w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. została wydana decyzja, co usuwa stan bezczynności. Z bezczynnością organu mamy zaś do czynienia wówczas, gdy w ustalonym przepisami terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności materialnej (wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a.). Z punktu widzenia zatem oceny zasadności skargi, kluczowe znaczenie dla stwierdzenia braku podstaw do jej uwzględnienia ma fakt, że w terminie wyznaczonym na załatwienie sprawy (o którym skarżący był powiadomiony) decyzja w przedmiocie zgłoszonego wniosku została wydana. Nie ma więc podstaw się do zobowiązania organu do załatwienia wniosku, co tym samym nie pozwala na uznanie, że organ pozostaje bezczynny. Z tych przyczyn skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a..