II SAB/Bd 72/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 marca 2021 r. wniosku W. W. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 15 grudnia 2020 r. sygn. II SAB/Bd 72/20 w sprawie ze skargi W. W. na bezczynność Inspektor Nadzoru Budowlanego w przedmiocie zbadania stanu technicznego budynku postanawia odmówić uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 15 grudnia 2020 r. sygn. II SAB/Bd 72/20.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, po rozpatrzeniu sprawy ze skargi W. W., wyrokiem z [...] grudnia 2020 r.: 1. zobowiązał Inspektor Nadzoru Budowlanego do rozpatrzenia wniosku skarżącego z [...] września 2018 r. w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdził, że bezczynność Inspektor Nadzoru Budowlanego miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 3. zasądził od Inspektor Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego W. W. 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z [...] lutego 2021 r. skarżący W. W. (w imieniu którego działa profesjonalny pełnomocnik) wniósł o uzupełnienie ww. wyroku z [...] grudnia 2020 r. w zakresie dotyczącym wyjaśnienia przyczyn i ustalenia osób winnych bezczynności organu administracji; w zakresie ustalenia na podstawie art. 38 k.p.a. odpowiedzialności pracownika organu administracji za niezałatwienie sprawy w terminie z nieuzasadnionej przyczyny oraz w zakresie podjęcia środków zapobiegających naruszania terminów załatwiania spraw w przyszłości. Skarżący podniósł, że skarga zawierała wnioski w ww. zakresie, co do których Sąd w wyroku nie rozstrzygnął. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 138 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sentencja wyroku powinna zawierać: oznaczenie sądu, imiona i nazwiska sędziów, protokolanta oraz prokuratora, jeżeli brał udział w sprawie, datę i miejsce rozpoznania sprawy i wydania wyroku, imię i nazwisko lub nazwę skarżącego, przedmiot zaskarżenia oraz rozstrzygnięcie. W myśl przepisu art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Z powyższego przepisu wynika, że uzupełnić można jedynie sentencję wyroku w sytuacji, gdy sąd pominął elementy, które powinny zostać zawarte w tym rozstrzygnięciu, np. w zakresie przedmiotu sprawy czy zwrotu kosztów postępowania. W przedmiotowej sprawie należy zauważyć, że dotyczy ona bezczynności organu administracji. Zakres orzekania Sądu w sprawie o bezczynność określa art. 149 p.p.s.a. Zgodnie art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Stosownie do art. 149 § 1a p.p.s.a. jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie z art. 149 § 1b p.p.s.a. sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Stosownie zaś do art. 149 § 2 p.p.s.a. sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Zestawiając treść wyroku Sądu z [...] grudnia 2020 r. z cytowanym art. 149 p.p.s.a. należy stwierdzić, że zawiera on wszystkie elementy wymagane prawem w przypadku rozstrzygania spraw ze skargi na bezczynność organu. Sąd w przedmiotowym wyroku orzekł o całości skargi W. W. poprzez zobowiązanie organu do wydania w określonym terminie aktu oraz poprzez orzeczenie o rażącym charakterze stwierdzonej bezczynności. Przepisy p.p.s.a. w przypadku spraw dotyczących bezczynności organu nie przewidują natomiast możliwości orzekania przez sad administracyjny w zakresie dotyczącym: - wyjaśnienia przyczyn i ustalenia osób winnych bezczynności organu administracji, - ustalenia na podstawie art. 38 k.p.a. odpowiedzialności pracownika organu administracji za niezałatwienie sprawy w terminie z nieuzasadnionej przyczyny oraz - podjęcia środków zapobiegających naruszania terminów załatwiania spraw w przyszłości. Jak wynika z art. 37 § 6 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego żądane przez Skarżącego orzeczenia mogą być częścią postanowienia wydawanego przez organ administracji rozpatrujący ponaglenie. Orzekanie w tym zakresie nie należy zatem do sądu administracyjnego. Ze względu na powyższe Sąd, na podstawie art. 157 w związku z art. 160 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.