II SAB/Bd 28/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 25 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. C. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie wydania decyzji dotyczącej [...] postanawia sprostować oczywistą omyłkę pisarską w tenorze sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 4 września 2018r. w sprawie o sygn. II SAB/Bd 28/18 w ten sposób, że w punkcie 2. wyroku po słowach "nie miała miejsca z" dopisać słowo "rażącym".

Wyrokiem z dnia 4 września 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, w sprawie ze skargi E. C. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie wydania decyzji dotyczącej [...] w pkt 1 zobowiązał Dyrektora Izby Skarbowej do wydania decyzji dotyczącej [...] E. C. w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, w pkt 2 stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca "z naruszeniem" prawa oraz w pkt 3 zasądził na rzecz E. C. koszty sądowe tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez orany w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1, § 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017, poz.1369, dalej jako p.p.s.a). W tenorze sentencji tegoż wyroku w pkt. 2, w wyniku oczywistej omyłki pisarskiej pominięto słowo "rażącym". Dlatego też zasadnym było dopisanie tego słowa by treść rozstrzygnięcia zgodna była z cytowanym przepisem i otrzymała brzmienie "która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa". Mając ów fakt na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy sprostował z urzędu oczywistą omyłkę zgodnie z treścią art. 156 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.