II SAB/Bd 199/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 24 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na bezczynność Wojewody Kujawsko-Pomorskiego w przedmiocie przekazania pisma do organu właściwego postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz strony skarżącej kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

Pismem z dnia 24 czerwca 2026 r. A. W. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Wojewody Kujawsko-Pomorskiego w przedmiocie przekazania pisma do organu właściwego. Zarządzeniem z dnia 30 lipca 2026 r. wezwano skarżącą do wykazania, że składała ponaglenie na bezczynność organu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem uznania, że z takim ponagleniem nie występowała. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 27 sierpnia 2026 r. W wyznaczonym terminie skarżąca złożyła pismo z dnia 2 września 2026 r., w którym oświadczyła, że przed wniesieniem skargi nie wnosiła odrębnego ponaglenia w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1691 – dalej: "k.p.a."). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Jednym z koniecznych warunków dopuszczalności przyjęcia sprawy ze skargi do rozpoznania przez sąd administracyjny jest konieczność wyczerpania przed jej wniesieniem środków zaskarżenia. Warunek ten przewidziany jest w art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm. – dalej "p.p.s.a."), zgodnie z którym skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie zaś do treści art. 37 § 1 k.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie zawiera uzasadnienie (art. 37 § 2 k.p.a.). Według art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Wobec treści przywołanych przepisów warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność i przewlekłość organu administracji publicznej jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z ponagleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który, w ocenie strony skarżącej, pozostaje w bezczynności. Ponaglenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Należy dodać, że skarga wniesiona bez uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia w myśl art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy podkreślić należy, że wniesiona w tej sprawie skarga nie spełnia powyższych wymogów formalnych, a wezwanie do uzupełnienia skargi pozostało bezskuteczne. Jak bowiem wynika z akt sądowych skarżąca została wezwana do wykazania w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, że składała ponaglenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie, pod rygorem uznania, że nie składała ponaglenia, a tym samym nie wyczerpała środków zaskarżenia, co będzie skutkować odrzuceniem skargi. Zakreślony w wezwaniu termin do usunięcia braków skargi rozpoczął swój bieg w dniu 27 sierpnia 2026 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 17 akt), a upłynął bezskutecznie z dniem 3 września 2026 r. W wyznaczonym terminie skarżąca nie wykazała wniesienia ponaglenia zgodnie z doręczonym jej wezwaniem. Skarżąca złożyła jedynie pismo z dnia 2 września 2026 r., w którym oświadczyła, że przed wniesieniem skargi nie wnosiła odrębnego ponaglenia w trybie art. 37 k.p.a. Zatem skarżąca nie wykazała wniesienia ponaglenia do organu wyższego stopnia nad Wojewodą Kujawsko-Pomorskim w sprawie bezczynności w prowadzeniu postępowania w przedmiocie przekazania pisma do organu właściwego. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę (punkt pierwszy sentencji postanowienia). Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd zwrócił skarżącej kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi (punkt drugi sentencji postanowienia).