II SAB/Bd 19/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. G. na bezczynność Powiatowego Inspektora [...] we [...] w przedmiocie zwrotu kosztów dojazdu na badania w związku z postępowaniem dotyczącym choroby zawodowej postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz I. G. kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

Pismem z [...] stycznia 2026 r. I. G. (skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora [...] we [...] ([...]) w przedmiocie zwrotu kosztów dojazdu na badania w związku z postępowaniem dotyczącym choroby zawodowej. W wykonaniu zarządzenia Sędziego z 25 marca 2026 r. wezwano skarżącą do wykazania, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, że przed wniesieniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargi z [...] stycznia 2026 r. wyczerpała środek zaskarżenia bezczynności przysługujący na podstawie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1691 – dalej "k.p.a."), tj. wniosła do organu wyższego stopnia ponaglenie na niezałatwienie sprawy terminie. W piśmie z [...] kwietnia 2026 r. skarżąca wskazała, że ponaglenie w sprawie objętej skargą zostało skierowane do [...] w dniu [...] kwietnia 2026 r. Do pisma załączono dowód doręczenia ponaglenia organowi w dniu [...] kwietnia 2026 r. za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, bowiem skarżąca nie wyczerpała przed jej wniesienia właściwego środka zaskarżenia. Zgodnie z przepisem art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 – dalej "p.p.s.a.") skargę można wgnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka ( § 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Przedmiotem skargi strona uczyniła bezczynność organu administracji publicznej w załatwieniu jej indywidualnej sprawy administracyjnej, zatem przysługującym w takiej sytuacji środkiem zaskarżenia było wniesienie do właściwego organu ponaglenia, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2025 r. poz. 1691, dalej "k.p.a."). Ponaglenie takie, zawierające uzasadnienie (§ 2), wnosi się, zgodnie z art. 37 § 3 k.p.a. 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia Celem ponaglenia jest doprowadzenie do załatwienia przez właściwy organ sprawy administracyjnej. Oczywistym jest jednocześnie, że musi ono poprzedzać złożenie do sądu administracyjnego skargi na bezczynność. W niniejszej sprawie skarga nie została poprzedzona ponagleniem, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. Jak wynika z odpowiedzi skarżącej na wezwanie o wykazanie, że wyczerpała ona środek zaskarżenia bezczynności Państwowego Powiatowego Inspektora [...] we [...], skarżąca przedłożyła odpis pisma z [...] kwietnia 2026 r., zatytułowanego "Ponaglenie", skierowanego do [...], wraz z dowodem doręczenia tego pisma ww. organowi w dniu [...] kwietnia 2026 r. Skarga została zaś wniesiona do tut. Sądu pismem z [...] stycznia 2026 r. (wpływ do organu – [...] stycznia 2026 r.). Powyższe jednoznacznie potwierdza, że pismo stanowiące w ocenie skarżącej ponaglenie nie zostało złożone przed wniesieniem skargi do tut. Sądu, ale już po zaskarżeniu bezczynności [...]. Nie został zatem spełniony warunek formalny zaskarżenia bezczynności organu administracji publicznej, o którym mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a. Niezależnie od powyższego Sąd podkreśla, że zgodnie z art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a. ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie. W niniejszej sprawie skarżąca natomiast błędnie skierowała ponaglenie do [...] jako do jego adresata, a nie jedynie za jego pośrednictwem do organu wyższego stopnia – państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego. Stanowi to w ocenie Sądu przeszkodę dla uznania, że pismo z [...] kwietnia 2026 r. mogło być w ogóle uznane za ponaglenie w rozumieniu art. 37 § 1 k.p.a. W obliczu pierwotnej wady formalnej skargi (niepoprzedzenia tej skargi do sądu administracyjnego ponagleniem) nie miało to jednak istotnego wpływu na rozstrzygnięcie. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł o odrzuceniu skargi. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono z urzędu na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.