II SAB/Bd 145/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. L. na bezczynność Starosty w przedmiocie zaniechania wszczęcia postępowania oraz niewydania rozstrzygnięcia w przedmiocie skierowania kierującego na badania lekarskie postanawia odrzucić skargę.

V. L. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na bezczynność Starosty w przedmiocie zaniechania wszczęcia postępowania oraz niewydania rozstrzygnięcia w przedmiocie skierowania kierującego na badania lekarskie. Na podstawie zarządzenia Sędziego WSA z dnia 1 lipca 2026 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez wykazanie, czy przed wniesieniem skargi do sądu wyczerpany został środek zaskarżenia poprzez wniesienie ponaglenia do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie oraz nadesłanie kopii tego ponaglenia wraz z dowodem jego nadania (złożenia), w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem uznania, że strona skarżąca nie wyczerpała środka zaskarżenia, co skutkować będzie odrzuceniem skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa). W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący przesłał: - kopię pisma przewodniego z dnia [...] lutego 2026 r. "Przekazanie skargi do Samorządowego Kolegium Odwoławczego", opatrzonego prezentatą Starostwa Powiatowego w T. z dnia [...] lutego 2026 r.; - kopię skargi z dnia [...] lutego 2026 r. skierowanej do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] za pośrednictwem Starosty; - kopię "Ponownego zawiadomienia o aktualnym zagrożeniu w ruchu drogowym oraz wezwania do niezwłocznego skierowania na badania lekarskie" z dnia [...] lutego 2026 r., opatrzonego prezentatą Starostwa Powiatowego w T. z dnia [...] lutego 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. 2026 r. poz. 143, dalej: "P.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak na przykład zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postepowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 1691 ze zm.), dalej: "K.p.a.", według którego stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność), 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Na podstawie art. 53 § 2b P.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Ponaglenie spełnia zatem kryterium wyczerpania środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 2 P.p.s.a. W przedmiotowej sprawie powyższy warunek nie został spełniony. W wykonaniu zarządzenia Sędziego WSA z 1 lipca 2026 r. wezwano skarżącego do wykazania, że wystąpił w trybie art. 37 k.p.a. z ponagleniem do organu wyższego stopnia. Skarżący przesłał kopię pisma skierowanego Do Starostwa Powiatowego w T. pn. "Ponowne zawiadomienie o aktualnym zagrożeniu w ruchu drogowym oraz wezwanie do niezwłocznego skierowania na badania lekarskie" z dnia [...] lutego 2026 r., opatrzonego prezentatą Starostwa Powiatowego w T. z dnia [...] lutego 2026 r. oraz kopię skargi z dnia [...] lutego 2026 r. skierowanej do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] za pośrednictwem Starosty, która dotyczyła odmowy skierowania kierującego na badania lekarskie oraz wadliwego zakończenia sprawy z zaniechaniem zastosowania art. 75 ustawy o kierujących pojazdami. Wnioskodawca wyjaśnił jednoznacznie, że skargę wnosi na podstawie art. 127 § 1 i 2 K.p.a., a także, że dotyczy ona stanowiska Starosty z dnia [...] lutego 2026 r., nr [...], w którym wskazano, że nie znaleziono podstaw do skierowania na badaniu lekarskie. Po rozpatrzeniu tego pisma jako odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2026 r., nr [...] stwierdziło niedopuszczalność odwołania. W związku z powyższym uznać należało, że skarżący nie wykazał, że wniósł ponaglenie w powyższej sprawie, w trybie przewidzianym art. 37 § 1 K.p.a. Wobec tego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.