II SAB/Bd 132/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Miejskich W. i K. sp. z o. o. z siedzibą w B. na bezczynność Dyrektora Zarządu Zlewni P. G. W. W. P. w T. w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego postanawia: odrzucić skargę.

II SAB/Bd 132/25 Uzasadnienie Pismem z [...] lipca 2025 r. Miejskie W. i K. sp. z o. o. z siedzibą w B. (skarżąca) wniosła skargę na bezczynność Dyrektora Zarządu Zlewni P. G. W. W. [...] w T. w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego. W wykonaniu zarządzenia z [...] października 2025 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do wykazania, w terminie 7 dni, że strona skarżąca składała ponaglenie na bezczynność Dyrektora Zarządu Zlewni P. G. W. W. P. w T., stosownie do art. 37 § 1 k.p.a., pod rygorem uznania, że z takim ponagleniem nie występowała. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej [...] października 2025 r. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej wniósł pismo, w którym wskazał, że wniósł skargę na bezczynność, której odpis załączył do pisma przewodniego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Jednym z koniecznych warunków dopuszczalności przyjęcia sprawy ze skargi do rozpoznania przez sąd administracyjny jest konieczność wyczerpania przed jej wniesieniem środków zaskarżenia. Warunek ten przewidziany jest w art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", zgodnie z którym skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie zaś do treści art. 37 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572) dalej jako k.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie zawiera uzasadnienie (art. 37 § 2 k.p.a.). Według art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Wobec treści przywołanych przepisów, warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność i przewlekłość organu administracji publicznej jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z ponagleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który, w ocenie strony skarżącej, pozostaje w bezczynności. Ponaglenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Należy dodać, że skarga wniesiona bez uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia w myśl art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy podkreślić należy, że wniesiona w tej sprawie skarga nie spełnia powyższych wymogów formalnych, a wezwanie do uzupełnienia skargi pozostało bezskuteczne. Jak bowiem wynika z akt sądowych Skarżąca została wezwana do wykazania w terminie 7 dni, że składała ponaglenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie – pod rygorem uznania, że nie składała ponaglenia. We wniesionym dnia [...] października 2025 r. piśmie pełnomocnik skarżącego nie wykazał, że ponaglenie złożono. Tym samym uznać należy, że skarżąca nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. - nie wniosła uprzednio ponaglenia. Dlatego też wniesiona skarga jest niedopuszczalna. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.