II SAB/Bd 127/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] w [...] na bezczynność [...] Zakładu Komunalnego [...] w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę.

Pismem z dnia [...] grudnia 2016r. Stowarzyszenie [...] w [...] wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność [...] Zakładu Komunalnego w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, wnosząc o zobowiązanie strony przeciwnej do dokonania czynności w zakresie udostępnienia informacji publicznych zgodnie z wnioskiem oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Stowarzyszenie zarzuciło naruszenie przepisów art. 10 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, w zw. z art. 10 ust. 1 , art. 13 ust. 1 oraz art. 14 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, w zakresie nieudostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia [...] listopada 2016r. w określonym terminie, a także art. 5 ust. 1 i 2 ww. ustawy w zakresie nadmiernego ograniczenia dostępu do informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę [...] Zakład Komunalny w [...] z siedzibą w [...] wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na brak zdolności sądowej "[...] Zakładu Komunalnego w [...]" ewentualnie o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego. Podniesiono, że Stowarzyszenia zwróciło się o udostępnienie informacji publicznej do jednostki o nazwie "[...] Zakład Komunalny w [...] z siedzibą w [...]" i ewentualnie ta jednostka mogłaby być wskazana w skardze jako organ, nadto zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej organem zobowiązanym do udzielenia informacji jest Kierownik [...] Zakładu Komunalnego [...] z siedziba w [...], jako podmiot reprezentujący jednostkę organizacyjną. Ponieważ jednostka organizacyjna nie ma zdolności sądowej skarga winna zostać odrzucona, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie podniesiono, że pismem z dnia [...] grudnia 2016r. znak [...] Kierownik [...] Zakładu Komunalnego [...[ z siedzibą w [...] odpowiedział na wniosek Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] z dnia [...] listopada 2016r. o "uzupełnienie informacji publicznej (...)". Pismo zostało nadane przesyłką poleconą [...] grudnia 2016r., zatem z zachowaniem ustawowego 14-dniowego terminu, a Stowarzyszenie odebrało ww. odpowiedź dnia [...] grudnia 2016r. W przedmiotowym piśmie Kierownik [...]ZK w [...] z siedzibą w [...] poprosił o wskazanie o uzupełnienie której informacji publicznej wnosi stowarzyszenie, bowiem w ciągu kilku ostatnich, miesięcy składało różne wnioski o udostępnienie informacji publicznej. Jednocześnie organ wskazał, że potwierdzenie załączonych do wniosku kopii mapy zasadniczej za zgodność ze stanem faktycznym, wskazywanie czy Gmina posiada służebność przesyłu, czy potwierdzenie na kopii wniosku, że organ zapoznał się z dokumentem przedłożonym przez wnioskodawcę, nie mieszczą się w pojęciu informacji publicznej. W sprawie organ udzielił zatem wnioskodawcy w terminie ustawowym, zatem skarga Stowarzyszenia na bezczynność jest całkowicie bezzasadna i postępowanie winno zostać umorzone. W ocenie Sądu treść skargi, wniosku z [...] listopada 2016r. o udostępnienie informacji publicznej oraz odpowiedzi na skargę, wskazywała, że skarga zawiera braki uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu, wobec wątpliwości co do określenia podmiotu zobowiązanego do udostępnienie informacji publicznej, a w szczególności sprecyzowanie zakresu przedmiotowej skargi na bezczynność wskazanego w skardze podmiotu wobec wniosku o udostępnienie informacji publicznej z [...] listopada 2016r. i odpowiedzi na ten wniosek organu przed wniesieniem skargi. Z uwagi na to, że skarga zawierała braki uniemożliwiające jej rozpoznanie, strona skarżąca w wykonaniu zarządzenia z dnia 1 lutego, wezwana została do uzupełnienia w terminie 7 dni, braków formalnych skargi poprzez wskazanie w jakiej części organ pozostaje w skarżonej bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oraz jednoznaczne określenie skarżonego podmiotu, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie doręczono skarżącemu Stowarzyszeniu odpis odpowiedzi na skargę, celem ustosunkowania się do niej, w tym wykazania, że przed wniesieniem skargi organ nie udzielił odpowiedzi, w terminie 7 dni. Wezwanie doręczone zostało stronie skarżącej w dniu 27 lutego 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 134 akt sprawy). Zatem ostatnim dniem, w którym strona skarżąca powinna wywiązać się z nałożonych obowiązków był dzień 6 marca 2017r. Podkreślenia wymaga, iż postępowanie sądowoadministracyjne inicjuje skuteczna skarga uprawnionego podmiotu, zatem to skarżący jako dysponent skargi zobowiązany jest do precyzyjnego określenia wszystkich jej koniecznych elementów. Sąd administracyjny nie może samodzielnie uzupełniać braków, czy też niejasności w tym zakresie, ponieważ działałby wówczas z urzędu. Dla zapewnienia realizacji prawa do sądu, Sąd wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia dostrzeżonych braków formalnych, jednakże wezwanie to pozostało bezskuteczne. Na podstawie akt sprawy ustalono, że strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi w zakreślonym terminie, jak również do dnia dzisiejszego. Z tych względów, ponieważ sprawie nie można nadać dalszego biegu, należało orzec jak w sentencji, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (t. jedn. Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm.)