II SAB/Bd 111/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Organizacji Międzyzakładowej [...] z siedzibą w [...] na bezczynność Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę.

Pismem z dnia 6 sierpnia 2021 r. Organizacja Międzyzakładowa [...] z siedzibą w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 października 2021r. skarżąca została wezwana do usunięcia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu (statut, odpis z KRS lub inny dokument), z którego wynika umocowanie podpisanego pod skargę R. B. do reprezentowania Organizacji Międzyzakładowej [...] z siedzibą w [...]. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 8 listopada 2021 r. W dniu 18 listopada 2020 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżąca uzupełniła braki formalne skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Ocenę merytorycznej zasadności skargi powinno zawsze poprzedzać badanie jej wymogów formalnych, w tym warunku dopuszczalności takiej skargi, a zatem ustalenie czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia. Dokonując oceny wywiedzionej skargi pod wyżej wskazanym kątem należy stwierdzić, że skarga ta podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 p.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym (tj. powinna zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników, a także gdy jest pierwszym pismem w sprawie: oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku, lub numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania, oznaczenie przedmiotu sprawy) oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego). Natomiast jeśli warunki formalne skargi nie zostaną spełnione, skarżący winien być w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a wezwany do ich uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2010 r., I OSK 7/10, publ. LEX nr 578341 oraz internetowa Centralna Baza Orzecznictwa Sądów Administracyjnych). W badanej sprawie przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu (statut, odpis z KRS lub inny dokument), z którego wynika umocowanie podpisanego pod skargę R. B. do reprezentowania Organizacji Międzyzakładowej [...] z siedzibą w [...] doręczono skarżącej w dniu 8 listopada 2021 r. Wobec tego wymagany termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upływał z dniem 15 listopada 2021 r. W tak oznaczonym terminie skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Dopiero w piśmie z dnia 16 listopada 2021r. (nadanym w urzędzie pocztowym dnia 18 listopada 2021 r.) skarżąca uzupełniła braki formalne skargi. Należy wskazać, iż uzupełnienie braków formalnych skargi po terminie stanowi czynność bezskuteczną. Wobec powyższego Sąd był zatem zobligowany, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzec, jak w sentencji.