II SA/Wr 92/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek Sędziowie: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi A sp. z o. o. z siedzibą w B. w przedmiocie niewykonania przez Dyrektora Zarządu Zlewni w L. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 listopada 2014 r. sygn. akt II SAB/Wr 44/14 oddala skargę w całości.

Skargą z [...] I 2021 r. A sp. z o.o. w B. (dalej jako "skarżąca") zarzuciła niewykonanie przez Dyrektora Zarządu Zlewni w L. PGW Wody Polskie (dalej jako "DZZ") wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 XI 2014 r. (sygn. akt II SAB/Wr 44/14) stwierdzającego przewlekłość Starosty L. i zobowiązującego go do wydania w terminie 30 dni od doręczenia odpisu wyroku wraz z aktami administracyjnymi aktu administracyjnego w zakresie wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że w toczącym się postępowaniu od dnia [...] XI 2014 r. do [...] I 2021 r. miało miejsce szereg czynności, które jednak nie doprowadziły do wydania dla skarżącej prawomocnej decyzji. Starosta L. decyzją z [...] II 2015 r. ([...]) odmówił udzielenia pozwolenia wodnoprawnego, jednak decyzja ta na skutek odwołania została uchylona a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia decyzją Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W. z dnia [...] IX 2015 r. ([...]). W 2018 r. akta sprawy zostały przekazane do DZZ w związku ze zmianą właściwości organów, zaś sprawa do chwili obecnej nie została zakończona. W związku z tym skarżąca wniosła o wymierzenie wobec DZZ grzywny. W odpowiedzi na skargę DZZ wniósł o oddalenie skargi i zasądzenie kosztów postępowania. Wyjaśnił w szczególności, że powołany w skardze wyrok został wykonany, bowiem Starosta L. wydał stosowną decyzję w wyznaczonym w wyroku terminie. Na podstawie nadesłanych akt administracyjnych oraz informacji posiadanych z urzędu Sąd ustalił następujące okoliczności: Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 XI 2014 r. (sygn. akt II SAB/Wr 44/14), po rozpatrzeniu skargi B sp. z o.o. w G., stwierdzono przewlekłość Starosty L. i zobowiązano go do wydania w terminie 30 dni od doręczenia odpisu wyroku wraz z aktami administracyjnymi aktu administracyjnego w zakresie wniosku B sp. z o.o. w G. o wydanie pozwolenia wodnoprawnego (akta sądowe o sygn. II SAB/Wr 44/14, k. 41). W dniu [...] I 2015 r. przekazano Staroście L. odpis prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi (akta sądowe o sygn. II SAB/Wr 44/14, k. 69). Decyzją z dnia [...] II 2015 r. ([...]) Starosta L. odmówił udzielenia pozwolenia wodnoprawnego dla elektrowni wodnej w B. (akta administracyjne, tom V, k. 302). Decyzją z dnia [...] IX 2015 r. ([...]) Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W., po rozpatrzeniu odwołania B sp. z o.o. w G., uchylił decyzję Starosty L. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia (akta administracyjne, tom V, k. 308). Pismem z dnia [...] I 2016 r. skarżąca wniosła do Starosty L. o wydanie pozwolenia wodnoprawnego dla elektrowni wodnej w B. powołując się na okoliczność nabycia urządzeń elektrowni w dniu [...] XII 2015 r. od B sp. z o.o. w G. i określając się jako jej następca prawny (akta administracyjne, tom V, k. 27). Pismem z [...] II 2018 r. Starosta L. przekazał akta administracyjne sprawy do DZZ jako organu właściwego w sprawie (akta administracyjne, tom VI, k. 1). Postanowieniem z [...] XII 2018 r. ([...]) DZZ zawiesił postępowanie w sprawie (akta administracyjne, tom VI, k. 92). Pismem z [...] XII 2020 r. skarżąca wezwała DZZ do wykonania wyroku tutejszego Sądu z dnia 13 XI 2014 r. (sygn. akt II SAB/Wr 44/14) – akta administracyjne, tom VI, k. 116. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona zarówno z przyczyn podmiotowych jak i przedmiotowych. Podstawą prawną skargi jest art. 154 § 1 ustawy z 30 VIII 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.) - dalej jako "ppsa", z którego wynika, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Środki stosowane na mocy art. 154 ppsa mają uzasadnienie w swoistej recydywie organu administracji, tj. pierwotnym naruszeniu prawa w postaci stwierdzonej wyrokiem bezczynności lub przewlekłości organu oraz ponownym naruszeniu polegającym na zignorowaniu wyroku sądu administracyjnego (por. W. Sawczyn, Środki dyscyplinowania administracji publicznej w prawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2010, s. 177). Już tylko z tego względu nie można uznać za uzasadnioną skargi skierowanej przeciwko DZZ. Organem zobowiązanym do wykonania powołanego w skardze wyroku był starosta, tak więc tylko ten organ mógłby zostać ukarany na podstawie art. 154 § 1 ppsa, o ile nie wykonałby wyroku. Niezależnie od powyższego należy zaznaczyć, że wyrok w przedmiocie przewlekłości został wykonany. Starosta wydał decyzję w sprawie, w terminie 30 dni od otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi i nie ma znaczenia, że decyzja ta została następnie uchylona w postępowaniu odwoławczym. Wbrew ocenie wyrażonej w skardze, celem postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiocie przewlekłości było zobligowanie starosty do wydania decyzji (lub innego aktu) nie zaś do wydania decyzji prawomocnej. Prawomocność decyzji pierwszoinstancyjnej jest bowiem zdarzeniem przyszłym i niepewnym, zależnym od tego, czy w ogóle zostanie uruchomione postępowanie odwoławcze oraz sądowoadministracyjne i od ich wyniku. Samo więc wydanie decyzji w wyznaczonym przez Sąd terminie stanowiło o wykonaniu wyroku w przedmiocie przewlekłości. Mając powyższe na względzie Sąd orzekł na zasadzie art. 151 ppsa. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym, w postępowaniu uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 4 ppsa.