II SA/Wr 904/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 12 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. L. – K. o zawieszenie postępowania w sprawie ze skargi B. L. – K. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia (...) października 2018 r. nr (...) w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości w zakresie stanu technicznego budynku mieszkalnego poprzez wykonanie określonych robót budowlanych postanawia: odmówić zawieszenia postępowania.

Dnia 21 grudnia 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęła skarga B. L.– K. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia (...) października 2018 r. nr (...) w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości w zakresie stanu technicznego budynku mieszkalnego poprzez wykonanie określonych robót budowlanych. W skardze został zawarty wniosek o zawieszenie przedmiotowego postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania toczącego się przed Sądem Rejonowym dla Wrocławia – Śródmieścia VIII Wydział Cywilny pod sygn. akt VIII Ns 439/17 w sprawie o rozstrzygnięcie w przedmiocie czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu rzeczy wspólnej tj. czynności remontowych budynku położonego przy ul. N. (...) we W.. Skarżąca wskazała, że postępowanie cywilne obecnie jest na etapie sporządzania opinii przez biegłego sądowego, który ma wskazać, czy prace wskazane przez P. M. są niezbędne do utrzymania nieruchomości w należytym stanie. Wnioskująca podkreśla, że przedmiot postępowania obu tych postępowań (cywilnego jak i administracyjnego) jest tożsamy, celowe i zasadne jest zawieszenie postępowania administracyjnego do czasu prawomocnego zakończenia postępowania cywilnego, wynik tego postępowania będzie miał wpływ na toczące się postępowanie administracyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje: Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), (powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Powołana regulacja dotyczy kwestii prejudycjalnej, czyli sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, będzie miało wpływ na wynik innego postępowania. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz bezpośrednio wpływać na wynik tego postępowania. Natomiast zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione względami celowości, sprawiedliwości oraz ekonomiki procesowej (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 301-303). Zastosowanie przez sąd art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny. Ocena jego zasadności pozostawiona została do uznania sądu, który wydając postanowienie w tej kwestii powinien rozważyć, czy w danym przypadku celowe jest wstrzymanie biegu sprawy. Nie oznacza to jednak dowolności działania w tej mierze, bowiem dla sądu administracyjnego kwestią wstępną może być wyłącznie takie zagadnienie, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne, aby stwierdzić czy zaskarżony akt jest zgodny z prawem (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 8 maja 2007 r., sygn. akt II OSK 694/06, LEX nr 338509 i z 19 kwietnia 2006 r., sygn. akt I FSK 845/-5I, LEX nr 212145). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi konieczność zawieszenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym ze względu na nie występowanie w niej kwestii prejudycjalnej. Zagadnienie wstępne (prejudycjalne) występuje w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygniecie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez zagadnienie wstępne należy więc rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniająca się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punku widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (por. wyrok NSA z 19 kwietnia 2006 r., sygn.akt I FSK 845/05). Warunkiem skorzystania z tej podstawy, mającej związek z wynikiem innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego oraz przed Trybunałem Konstytucyjnym, jest wystąpienie sytuacji, w której to inne postępowanie jest już rozpoczęte. W ocenie Sądu, warunkiem zawieszenia postępowania oprócz wystąpienia zagadnienia wstępnego, musi ponadto jego rozstrzygnięcie być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania i powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. Wskazane wszystkie te okoliczności sąd podejmujący rozstrzygnięcie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinien ocenić w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, co ma niebagatelne znaczenie w świetle konstytucyjnego nakazu rozpoznawania spraw bez zbędnej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) oraz zasady szybkości postępowania sądowoadministracyjnego (art. 7 p.p.s.a.). W ocenie Sądu, wystąpienie skarżącej do Sądu Rejonowego w sprawie o rozstrzygnięcie w przedmiocie czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu rzeczy wspólnej, nie stanowi kwestii prejudycjalnej (zagadnienia wstępnego), od rozstrzygnięcia której możliwe byłoby rozpoznanie niniejszej sprawy. W niniejszej sprawie nie zachodzi też dwutorowość postępowania, o której stanowi art. 56 p.p.s.a., Mając na uwadze fakt, że zaskarżona decyzja została wydana m.in. na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego tzn. w przypadku gdy obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwa mieniu lub środowisku oraz mając na uwadze zasadę szybkości postępowania i obowiązek załatwienia sprawy przez sąd bez zbędnej zwłoki, zasadnym jest orzeczenie o odmowie zawieszenia postępowania.