II SA/Wr 844/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 5 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. sp. z o.o. Sp. k. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 16 października 2014 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji obejmującej budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Skarżąca spółka złożyli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 16 października 2014 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji obejmującej budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną. W skardze został też zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik strony skarżącej podniósł, że wskutek realizacji zaskarżonej decyzji w jej majątku powstać może szkoda majątkowa o znacznej wartości spowodowana np. poniesieniem kosztów związanych z koniecznością odwodnienia gruntu z nadmiaru wody, ogólnego obniżenia wartości gruntu, a także zmianą w strukturze gleby, którą może spowodować rozsączanie się nieczystości mogące być nieodwracalne w skutkach, nie tylko dla nieruchomości skarżącej, ale także dla wszystkich innych nieruchomości znajdujących się w obszarze prawdopodobnego działania immisji związanych z realizacją przydomowej oczyszczalni ścieków. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci zastosowania instytucji wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie postępowania egzekucyjnego do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią rozstrzygnięcia zawartego w tym akcie. Takim rozstrzygnięciem nie jest decyzja ustalająca warunki zabudowy, która z uwagi na specyfikę regulowanego nią przedmiotu, nie ma cechy wykonalności w rozumieniu art. 61 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 26 kwietnia 2013 r. sygn. akt II OZ 322/13, postanowienie NSA z dnia 30 stycznia 2013 r. sygn. akt II OZ 40/13, postanowienie NSA z dnia 22 stycznia 2013 r. sygn. akt II OZ 14/13). Ustalenie warunków zabudowy terenu nie przesądza jeszcze o lokalizacji inwestycji, nie upoważnia też do rozpoczęcia robót budowlanych. Ustala jedynie, czy projektowane zamierzenie inwestycyjne, planowane na określonym obszarze, jest zgodne z przepisami prawa oraz określa warunki, jakie należy spełnić w dalszym etapie procesu inwestycyjnego. Objęcie zatem strony skarżącej ochroną przewidzianą w art. 61 § 3 p.p.s.a. może mieć miejsce wyłącznie w przypadku zaskarżenia decyzji, która nadaje się do wykonania i która może być w przyszłości wykonana, np. pozwolenia na budowę (por. postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2014 r. sygn. akt I OZ 537/14, Lex nr 1494749). W niniejszej sprawie, z uwagi na specyfikę decyzji, której wstrzymania domaga się skarżąca, nie można mówić o ewentualnym powstaniu skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.