II SA/Wr 829/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 19 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. M. przy ul. G. [...] we Wrocławiu na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości w stanie technicznym budynku oraz zagrożenia poprzez wykonanie określonych robót budowlanych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; zwana dalej P.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie zaś z art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powyższego przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na wnioskodawcy. Uzasadnienie wniosku powinno zatem odnosić się do konkretnych okoliczności odzwierciedlających możliwość zajścia zagrożeń, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., co powinno stać się przedmiotem oceny sądu. Ocena ta jest zatem możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku, a która powinna być spójna i odnosząca się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy. Co najmniej należałoby uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Brak należytego uzasadnienia w tym zakresie uniemożliwia pozytywną dla strony ocenę takiego wniosku. W rozpoznawanej sprawie profesjonalny pełnomocnik strony skarżącej, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ani nie uzasadnił swojego wniosku, ani nie wskazał nawet, czy wykonanie zaskarżonej decyzji sprowadzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy spowoduje trudne do odwrócenia skutki. To zaś uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie wniosku. Biorąc powyższe pod uwagę, należało stwierdzić, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła występowania okoliczności, które świadczyłyby o zasadności udzielenia jej tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Stąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a orzeczono jak w sentencji.