II SA/Wr 805/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku A. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. W. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2019 r., nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości występujących w stanie technicznym nieruchomości mogących stwarzać zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi i bezpieczeństwa mienia poprzez wykonanie określonych robót budowlanych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W skardze na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...].10.2019 r., skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania (bez uzasadnienia). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej – skrótowo – "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m.in. w postanowieniu z 20.12.2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania decyzji czy postanowienia, strona skarżąca ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienia NSA z 14.11.2006 r., sygn. akt II FZ 585/06). Rozpoznając wniosek skarżącej - w zakresie tak rozumianych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej, uznać należy, że nie może on zostać uwzględniony. W ocenie Sądu, w realiach niniejszej sprawy wnioskodawczyni nie wykazała bowiem możliwości wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania, a dokładniej nie uzasadniła w żaden sposób, że wykonanie zaskarżonej decyzji, grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. We wniosku nie przedstawiono jakichkolwiek skonkretyzowanych argumentów czy okoliczności w tym zakresie. Tymczasem, aby Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi powołać się na konkretne okoliczności pozwalające wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Ponadto, zawarte we wniosku wywody powinny zostać połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych wystarczająco okoliczności obrazujących sytuację faktyczną wnioskodawcy, w tym też finansową. Oczywiście uzasadnienie wniosku nie stanowi wymogu formalnego, lecz jego materialno-prawną argumentację. Z tego też względu jego treść nie podlega badaniu pod względem formalnym i ewentualnemu wezwaniu do jego uzupełnienia. Podlega natomiast ocenie z punktu widzenia zasadności wniosku. Jednocześnie wyjaśnić należy, że oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie oznacza przesądzenia o niezasadności wniesionej skargi. Ocena zgodności zaskarżonego aktu z prawem będzie miała miejsce dopiero na dalszym etapie postępowania sądowego. W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.