II SA/Wr 774/17

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku radcy prawnego A.B. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi C.D. na decyzję Wojewody E. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia przyznać radcy prawnemu A. B. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych 40/100), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złotych 40/100), tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

W sprawie, postanowieniem z dnia 11 czerwca 2018 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał uczestnikowi postępowania C. D. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym również ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych we Wrocławiu pismem z dnia 24 lipca 2018 r. wyznaczyła uczestnikowi pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego A.B. Ustanowiony z urzędu radca prawny sporządził opinię z dnia 30 lipca 2018 r. o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 28 lutego 2018 r. uchylającego zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą decyzję organu pierwszej instancji. W treści pisma przewodniego do tej opinii wyznaczony z urzędu pełnomocnik zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz oświadczenie, że nie zostały one uiszczone w całości bądź w części. W sprawie zważono, co następuje. Stosownie do brzmienia art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 2 pkt 1) i 2 ) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1715 ze zm., dalej: Rozporządzenie), koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki radcę prawnego ustanowionego z urzędu. Z kolei w § 21 Rozporządzenia ustalone zostały stawki opłat maksymalnych za konkretne czynności procesowe w pierwszej i drugiej instancji postępowania przed sądem administracyjnym. Przepis ten przewiduje odpowiednią stawkę za zastępstwo prawne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji - za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam radca prawny - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł (lit. b pkt 2) ust. 1 § 21 Rozporządzenia). W sprawie ustanowiony z urzędu radca prawny sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 28 lutego 2018 r. Sprawę ze skargi na decyzję w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego należy zaliczyć do kategorii spraw wskazanych w § 21 ust. 1 pkt 1) lit. c Rozporządzenia, dla których stawka opłaty maksymalnej za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240 zł. Z przywołanego przepisu § 21 ust. 1 pkt 2) lit. b Rozporządzenia wynika, że w ramach tej samej jednostki redakcyjnej przewidziane zostały dwie hipotezy, do których zastosowanie mają różne zasady określania wysokości opłaty należnej radcy prawnemu działającemu w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji z urzędu. Pierwsza z nich to sytuacja, w której radca prawny (autor opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej) nie prowadził sprawy przed sądem administracyjnym pierwszej instancji, stanowi podstawę do żądania wynagrodzenia w wysokości 75% opłaty maksymalnej. Druga hipoteza wynikająca z analizowanego przepisu prawa obejmuje wszystkie sytuacje oprócz rozważanej w ramach pierwszej hipotezy, w ramach których pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, uzasadnia żądanie przez niego wynagrodzenia w wysokości 50% opłaty maksymalnej. Z uwagi na fakt, że w sprawie radca prawny, który sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, nie występował w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jego wynagrodzenie należało określić według zasady przyjętej dla pierwszej z rozważanych wyżej hipotez, tj. w wysokości 75 % opłaty maksymalnej określonej w Rozporządzeniu – w kwocie 180 zł. Dlatego działając na podstawie § 21 ust. 1 pkt 2) lit. b w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1) lit. c Rozporządzenia wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi należało przyznać opłatę za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 180 zł. Stosownie do § 4 ust. 3 Rozporządzenia w sprawach, których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Ponieważ stawka podatku od towarów i usług wynosi 23% (art. 5 ust. 1 pkt 1) w zw. z art. 8 ust. 1, art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity w Dz. U. 2017 r. poz. 1221 ze zm.) podatek, o który podwyższeniu podlega wynagrodzenie radcy prawnego, wynosi w sprawie 41,40 zł (23% kwoty 180 zł). Reasumując, referendarz sądowy postanowił przyznać ustanowionemu z urzędu radcy prawnemu koszty za występowanie w postępowaniu przed sądem w drugiej instancji z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 180 zł, powiększone o podatek od towarów i usług obliczony według wyżej wskazanej stawki podatkowej w kwocie 41,40 zł, w łącznej kwocie 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych 40/100). Postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu znajduje oparcie w wyżej wskazanych przepisach prawa oraz w art. 258 § 1 i § 2 pkt 8) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.