II SA/Wr 675/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu D. W. i M. W. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 czerwca 2018 r. w sprawie ze skargi D. W. i M. W. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 marca 2009 r., sygn. II SA/Wr 176/04 postanawia: zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.

Postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2018 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu stwierdził prawomocność postanowienia Sądu z dnia 20 grudnia 2016 r. odrzucającego skargę D. W. i M. W., reprezentowanych przez adwokata wyznaczonego z urzędu, o wznowienie postępowania. W aktach sprawy znajduje się wniosek skarżących z dnia [...] marca 2017 r. o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 19 czerwca 2018 r. referendarz sądowy umorzył postępowanie wszczęte wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podniósł, że postanowienie Sądu z dnia 20 grudnia 2016 r. odrzucające skargę uprawomocniło się, zatem rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie zakończonej prawomocnie stało się zbędne. Pismem z dnia [...] lipca 2018 r. skarżący wnieśli od powyższego postanowienia sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Sprzeciw nie jest zasadny. Zgodnie z art. 260 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302; dalej: p.p.s.a.), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., w tym postanowienia w przedmiocie prawa pomocy, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Zgodnie z art. 249a p.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W ocenie Sądu, referendarz zasadnie uznał, że w niniejszej sprawie zachodziła podstawa do umorzenia postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy. Poza sporem jest bowiem, że postanowienie z dnia 20 grudnia 2016 r. odrzucające skargę uprawomocniło się. W takim stanie rzeczy, na skarżących nie spoczywają żadne obowiązki finansowe (koszty postępowania), zwolnienia z których mogliby on żądać. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 260 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.