II SA/Wr 665/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 24 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. S. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi H. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia [...] 2022 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia o wykonaniu aktu nadania w zakresie zwolnienia z obowiązku uiszczenia ceny postanawia: I. odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 zł (słownie: dwieście złotych).

Przepisy art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.; zwana dalej "P.p.s.a.") przewidują możliwość przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 P.p.s.a.); przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 P.p.s.a.); pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.); w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.); równocześnie z wnioskiem strona dokona czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 88 P.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Z tym ostatnim przypadkiem mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. Jak wynika z akt sądowych, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 6 kwietnia 2023 r. wezwano ustanowionego z urzędu pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Odpis powyższego zarządzenia doręczono pełnomocnikowi w dniu 17 kwietnia 2023 r. Ze zwrotnego potwierdzenia jego odbioru wynika natomiast, że przesyłkę odebrał uprawniony pracownik kancelarii. Zakreślony termin siedmiodniowy do uiszczenia opłaty od skargi upłynął zatem w dniu 24 kwietnia 2023 r. Opłata została uiszczona przez skarżącego w dniu 27 kwietnia 2023 r. Istotną okolicznością w sprawie jest jednak fakt, że w dniu 24 kwietnia 2023 r. pełnomocnik nadał pismo, w którym ustosunkowując się do wezwania, zakwestionował jego zasadność, wskazując jednocześnie, iż nie ma żadnego kontaktu ze skarżącym, a "przepisy etyki zawodowej adwokatów nie nakładają na mnie obowiązku uiszczenia opłat sądowych za skarżącego". Powyższe okoliczności sprawy niezaprzeczalnie wskazują, że pełnomocnik skarżącego mógł dokonać czynności w postępowaniu sądowym w postaci uiszczenia wpisu od skargi w zakreślonym siedmiodniowym terminie, tj. do dnia 24 kwietnia 2023 r. Z podanych w piśmie z dnia 24 kwietnia 2023r. powodów tego jednak nie uczynił, będąc świadomym – z uwagi na wykonywany zawód - konsekwencji niedokonania czynności w terminie. Zdaniem Sądu, brak wskazania przyczyn uchybienia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym (bo za taki należy uznać sytuację, gdy w terminie do uiszczenia wpisu od skargi pełnomocnik wskazuje jedynie przyczyny, z powodu których nie opłacił skargi) czyni wniosek o przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Ponadto, ustosunkowanie się pisemne czy też zakwestionowanie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w terminie do uiszczenia wpisu bez wniesienia stosownego środka zaskarżenia, co skutkuje nieuiszczeniem wpisu w terminie, a w konsekwencji - odrzuceniem skargi, stanowi naruszenie etyki zawodowej adwokata i niedopełnienie obowiązku dbania o interesy reprezentowanej strony. Jakiekolwiek wątpliwości adwokata w zakresie interpretacji prawa, a tym bardziej okoliczności faktycznych wynikających z akt sądowych czy też błędne przeświadczenie co do tego, co znajduje się w aktach sprawy, nie powinny stanowić przeszkody we właściwym wykonywaniu przez niego obowiązków ciążących na profesjonalnym pełnomocniku. Tym bardziej przedstawianie swoich wątpliwości w niewłaściwej formie (pisma wyjaśniającego zamiast zażalenia) i przerzucanie odpowiedzialności za niedopełnienie obowiązków jako pełnomocnika z urzędu na Wydział Informacji Sądowej czy też reprezentowaną stronę skarżącą uwłaczają temu zawodowi. Wskazane powyższej okoliczności powodują - w ocenie Sądu - niedopuszczalność wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, gdyż niemożliwe jest przywrócenie terminu, w sytuacji gdy profesjonalny pełnomocnik w terminie do dokonania czynności w postępowaniu sądowym nadsyła wyjaśnienie, z powodu których nie dokonał czynności, będąc w błędnym przekonaniu, że przed wezwaniem do uiszczenia wpisu nie rozpoznano wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych. (Na marginesie, odnosząc się do twierdzeń zawartych we wniosku o przywrócenie terminu, iż zamówione zostały przez kancelarię akta sprawy do przeglądu, jednak Informacja Sądowa nie załączyła do akt głównych tzw. zielonych akt, gdzie rozpoznawany był wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, w związku z czym pełnomocnik sporządził pismo z dnia 24 kwietnia 2023 r., wychodząc z założenia, że wniosek ten nie został rozpoznany np. przez nieuwagę, mając na względzie sposób formułowania pism przez skarżącego, należy zwrócić uwagę, że do Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej we Wrocławiu został przesłany odpis postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 7 lutego 2023 r., którym odmówiono przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych, z jednoczesnym przyznaniem mu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata). Taka postawa świadczy jedynie o tym, że pełnomocnik mimo braku przeszkód do dokonania określonej czynności jej nie wykonuje. W związku z powyższym należało odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi jako niedopuszczalny z mocy ustawy, bowiem brak jest przesłanki, o której mowa art. 87 § 1 P.p.s.a., tj. podania przyczyny uchybienia terminu. W istocie można przyjąć, że pełnomocnik "nie uchybił terminowi", bowiem nadesłał pismo wyjaśniające w terminie do uiszczenia wpisu od skargi, choć wpisu od skargi nie uiścił. Stąd orzeczono na podstawie art. 88 P.p.s.a. jak w punkcie pierwszym sentencji. Orzeczenie z punktu drugiego sentencji niniejszego postanowienia znajduje oparcie w przepisie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego do dnia rozpoczęcia rozprawy.