II SA/Wr 649/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 11 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na decyzję Starosty Powiatu Wrocławskiego z dnia 5 września 2023 r. Nr 747/2023 w przedmiocie ustalenia odszkodowania z tytułu utraty prawa własności nieruchomości gruntowej postanawia: odrzucić skargę.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz.1634 ze zm.; zwana dalej "P.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Przy czym, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 52 § 1 P.p.s.a.). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie – jak wynika z pouczenia zawartego w decyzji Starosty Powiatu Wrocławskiego z dnia 5 września 2023 r. Nr 747/2023, której przedmiotem jest ustalenie odszkodowania z tytułu utraty prawa własności nieruchomości gruntowej – od decyzji przysługuje odwołanie do Wojewody Dolnośląskiego. W świetle powołanych powyżej przepisów i okoliczności sprawy należało stwierdzić, że przedmiotem skargi jest decyzja, na którą nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego a odwołanie jako od decyzji podjętej przez organ pierwszej instancji, które wnosi się do organu odwoławczego. Stąd należało uznać skargę za niedopuszczalną, co obliguje do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.