II SA/Wr 645/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Olga Białek Asesor WSA Dominik Dymitruk Protokolant: asystent sędziego Angelika Mielcarek po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi B. sp. z o.o. z siedzibą we W. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 7 lipca 2025 r. nr IF-O.7840.1.135.2025.MS w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę budynku Senioralnego Centrum Innowacyjnej Rehabilitacji oraz przebudowę budynku techniczno-magazynowego oddala skargę w całości.

Decyzją z 07.07.2025 r. (nr IF-O.7840.1.135.2025.MM), Wojewoda Dolnośląski (dalej jako "organ II instancji"), po rozpatrzeniu odwołania B. sp. z o. o. z siedzibą we W., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. z 18.03.2025r. (nr 564/2025) zatwierdzającą projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany oraz udzielającą - Wojewódzkiemu Szpitalowi [...] we W. (dalej jako "inwestor") - pozwolenia na budowę senioralnego centrum [...] wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i drogową oraz zagospodarowaniem terenu, po rozbiórce części istniejącej zabudowy (6 budynków) oraz przebudową budynku techniczno-magazynowego, przy ul. [...] we W., działki nr [...], [...], [...]. Uzasadniając swoje stanowisko Wojewoda powołał i wyjaśnił mające zastosowanie w sprawie przepisy prawa, w szczególności ustawy z 07.07.1994 r. Prawo budowlane (w wersji Dz. U. z 2024 r., poz. 725) – dalej: "u.p.b.", podkreślając, że podziela stanowisko organu I instancji co do wystąpienia w sprawie wszystkich przesłanek obligujących do wydania decyzji udzielającej pozwolenia na budowę. Wojewoda wyjaśnił, że zamierzenie budowlane objęte wnioskiem złożonym do organu I instancji w dniu 19.04.2024 r. dotyczy budowy S. wraz z zagospodarowaniem terenu, z niezbędną infrastrukturą techniczną i drogową oraz m.in. przebudową budynku techniczno- magazynowego ([...]) o powierzchni zabudowy 95 m² na centralę gazów medycznych oraz montażem dwóch zbiorników technologicznych: stacji gazowania tlenu o pojemności 10 900 l i zbiornika ciekłego azotu (gazu kriogenicznego). Stwierdzając, że planowane zamierzenie należy zaliczyć do inwestycji celu publicznego Wojewody stwierdził, że zatwierdzony przez organ I instancji projekt budowlany zgodny jest z decyzją o lokalizacji inwestycji celu publicznego z 13.02.2024r. (nr 75/2024), ustalającą na rzecz Wojewódzkiego Szpitala [...] we W. lokalizację inwestycji celu publicznego dla terenu obejmującego działki nr [...], nr [...] oraz część działki nr [...]. W zakresie nieobjętym decyzją o lokalizacji celu publicznego Wojewoda stwierdził zgodność inwestycji z ustaleniami miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego (w zakresie działek nr [...] i nr [...]). Zdaniem Wojewody nie było też podstaw do uznania, że projekt budowlany narusza normy techniczno-budowlane określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2019 r., poz. 1065) – dalej: "rozp.WT". W tym zakresie organ odwoławczy przeprowadził analizę zgodności planowanego zamierzenia pod kątem wymagań wynikających z § 12 ust. 1 i 2, § 13, § 19, § 22, § 23, § 36, § 40, § 60 i § 271-273 rozp.WT. W szczególności organ zaznaczył, że zgodnie z informacją zamieszczoną na str. 13 PZT i wyjaśnieniami inwestora, budynek [...] znajduje się w odległości 1,4 m od granicy działki nr [...]. Wojewoda zauważył, że budynek ten znajduje się już na terenie objętym zamierzeniem budowlanym. Jest to zatem stan zastany, a przedmiotem prowadzonego postępowania nie jest udzielenie pozwolenia na budowę tego budynku (tudzież weryfikacja decyzji udzielającej pozwolenia na jego budowę), a jedynie udzielenie pozwolenia na jego remont i przebudowę (s. 10 PZT). Z uwagi na zakres wnioskowanych robót budowlanych organ II instancji stwierdził, że nie można uznać, aby projektowane zamierzenie budowlane było niezgodne w tym zakresie z postanowieniami § 12 rozp.WT. Przepis ten znajduje zastosowanie przede wszystkim w przypadku budowy nowego obiektu budowlanego lub rozbudowy, nadbudowy istniejącego, a także ewentualnie przebudowy obiektu budowlanego, pod warunkiem jednak, że zmianie ulega lokalizacja istniejącego zamierzenia budowlanego czy też jego konkretnych elementów (np. przegród zewnętrznych, usytuowania otworów okiennych, drzwiowych) od strony granicy z działką sąsiednią. Tymczasem w omawianym przypadku taka sytuacja nie zachodzi. Wszystkie ściany zewnętrzne oraz dach budynku [...] od granicy z działką gruntu nr [...] pozostają w niezmienionej lokalizacji (zob. str. 100-105 PAB), a zakres robót budowlanych obejmujących wzmiankowane elementy budynku to remont. Wojewoda wskazał, że przebudową objęta została wyłącznie ściana frontowa budynku [...] w zakresie poszerzenia otworów okiennych oraz drzwiowego (co jest zgodne z przepisami § 12 rozp.WT), wykonanie nowych ścianek działowych wewnątrz budynku oraz stropu i podłogi z płyty żelbetowej na całości budynku. Pozostałe roboty budowlane przewidziane we wzmiankowanym budynku to remont ścian zewnętrznych oraz wymiana pokrycia dachu, obróbki blacharskiej dachu wraz z rynnami oraz rurami spustowymi. Uznając za najważniejszą okoliczność, że żaden z objętych wnioskowanymi robotami budowlanymi elementów budynku nie zmienia dotychczasowej lokalizacji budynku [...] względem działki gruntu nr [...], organ odwoławczy uznał, że inwestycja jest zgodna z postanowieniami § 12 rozp.WT. Przebudowę budynku [...] Organ odwoławczy uznał również , że przebudowa budynku [...] pozostaje bez wpływu na § 13 ust. 1 i § 60 rozp.WT. Odnosząc się do wymogów zapewnienia bezpieczeństwa przeciwpożarowego, w przypadku budynku [...], organ odwoławczy wskazał, że został on zaliczony do kategorii PM, zgodnie z § 209 ust. 1 pkt 2 rozp.WT (s. 4 pisma inwestora z 25.04.2025 r.). Ponadto, z uwagi na niskie obciążenie ogniowe Q ≤ 500 posiada klasę odporności "E" (zgodnie z § 212 ust. 4 rozp.WT i informacją podaną na s. 79 PAB). W myśl § 271 ust. 1 rozp.WT, odległość między zewnętrznymi ścianami budynków niebędącymi ścianami oddzielenia przeciwpożarowego, a mającymi na powierzchni większej. niż 65% klasę odporności ogniowej (E), określoną w § 216 ust. 1 r.w.t. w 5 kolumnie tabeli, nie powinna, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, w przypadku budynków kategorii PM Q ≤1000, być mniejsza niż 8 m. Wojewoda wskazał, że zgodnie z warunkami ochrony pożarowej (s. 54 PAB), od strony wiaty magazynowej zlokalizowanej na działce nr [...] (PM) budynek oddalony jest o 15,50 m. Podkreślając raz jeszcze to, że budynek [...] jest istniejącym budynkiem, który podlegać będzie remontowi i przebudowie (s. 10 PZT), Wojewoda stwierdził, że w wyniku planowanych robót budowlanych nie dojdzie do zmiany kategorii budynku na gruncie przepisów przeciwpożarowych. Tym samym uznał, że projektowane zamierzenie budowlane jest zgodne z § 271 ust. 1 rozp.WT. Nadto uwzględniając, że budynek [...] oddalony jest od granicy z działką nr [...] o ok. 1,4 m, organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z § 272 ust. 1 rozp.WT odległość ściany zewnętrznej wznoszonego budynku od granicy sąsiedniej niezabudowanej działki budowlanej powinna wynosić co najmniej połowę odległości określonej w § 271 ust. 1-7, przyjmując, że na działce niezabudowanej będzie usytuowany budynek o przeznaczeniu określonym w MPZP, przy czym dla budynków PM należy przyjmować, że będzie on miał gęstość obciążenia ogniowego strefy pożarowej Q większą od 1000 MJ/m², lecz nie większą niż 4000 MJ/m², a w przypadku braku takiego planu - budynek ZL ze ścianą zewnętrzną, o której mowa w § 271 ust. 1 rozp.WT. Biorąc pod uwagę powołaną regulację oraz przyjmując, że § 272 ust. 1 rozp.WT znajduje zastosowanie wobec budynku, który dopiero będzie wznoszony, a więc budowany, organ odwoławczy uznał, że z treści przywołanej regulacji nie sposób wywieźć, aby mógł on znaleźć zastosowanie wobec obiektów budowlanych, tak jak w niniejszym przypadku, już istnieją. Wnioskowane zamierzenie inwestycyjne w części dotyczącej budynku oznaczonego [...] przewiduje wyłącznie jego przebudowę oraz remont. Jest to obiekt już wzniesiony, wybudowany. Z tych też powodów nie znajduje zastosowania regulacja § 272 ust. 1 rozp.WT względem kwestionowanego przez odwołującą się stronę budynku. Nie można zatem uznać, aby przywołana regulacja została naruszona z uwagi na usytuowanie wzmiankowanego budynku w odległości ok. 1,4 m od granicy z działką gruntu nr [...]. Ponadto organ II instancji zauważył, że przedłożony projekt budowlany został pozytywnie zaopiniowany przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Jednocześnie przedłożona dokumentacja projektowa została uzgodniona przez rzeczoznawcę do spraw sanitarnohigienicznych. Wojewoda nie stwierdził niezgodności zatwierdzonego w I instancji projektu budowlanego z wymaganiami rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z 25.04.2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1935). W szczególności projekt zawiera wszystkie wymagane elementy formalne, jak również wymagane prawem oświadczenia, zaświadczenia, pozwolenia, uzgodnienia oraz opinie. Wojewoda zwrócił przy tym uwagę, że planowana inwencja nie zalicza się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Wojewoda wyjaśnił, że nie stwierdził podstaw do uwzględnienia zarzutów odwołania. W tym zakresie wskazał, że inwestor prawidłowo wyznaczył obszar oddziaływania zamierzenia budowlanego, w tym oddziaływania przebudowywanego budynku [...]. Określenie zasięgu obszaru odziaływania obiektu w formie opisowej nastąpiło w oparciu o § 271 pkt 1 rozp.WT. Ponadto Wojewoda wskazał, że użycie przez prawodawcę w § 18 pkt 2 rozp.PB. spójnika "lub" zamiast koniunkcji "i" przesądza o możliwości wyboru przez inwestora formy przedstawienia zasięgu obszaru oddziaływania obiektu. Odnosząc się do stanowiska odwołującej się spółki dotyczącej wpływu zbliżenia budynku [...] do granicy z działką stanowiącą jej własności i tym samym konieczności uwzględnienia tej okoliczności przy planowaniu zabudowy tej działki, w tym odsunięcia projektowanego budynku o dodatkowe 1,6 m, w przypadku natomiast gdyby ściana nowoprojektowanego budynku była przeszklona w 65% wówczas zmuszona byłaby do oddalenia się o dodatkowe 4 m, a w przypadku przeszkleń na ścianie budynku zwróconej w stronę granicy działki, wynoszących od 70% do 100 %, zmuszona byłaby do przesunięcia budynku o dodatkowe 8 m, czyli łącznie 16 m, Wojewoda wskazał, że nie sposób badać potencjalnego oddziaływania procedowanej w niniejszym postępowaniu inwestycji na hipotetyczny budynek, który miałby powstać na działce należącej do spółki. Wojewoda wskazał przy tym, że w piśmie z 23.05.2025 r. odwołująca się spółka podniosła, że wykonane zostały dla niej trzy niezależne koncepcje zagospodarowania działki nr [...], odpowiednio pod budynek: hotelowy, biurowy i medyczny. W ramach prowadzonych prac koncepcyjnych i projektowych, planowane budynki zostały zlokalizowane w odległości ok. 7 m od granicy z działką inwestora, z uwagi na istniejącą lokalizację budynku [...] na działce sąsiedniej. Jak ponadto wskazano, w ramach realizowanych przez odwołującą się prac projektowych, prowadzone są m.in. uzgodnienia z Wydziałem Inżynierii Miejskiej we W. oraz Zarządem Dróg i Utrzymania Miasta we W. w zakresie warunków obsługi komunikacyjnej planowanej inwestycji od ul. [...] i ul. [...] we W.. Jednocześnie organ odwoławczy zauważył, że do opisanego pisma dołączono jedną z opracowanych koncepcji zagospodarowania działki nr [...]. W związku z powyższym Wojewoda zwrócił się pismem z 30.05.2025 r. do Prezydenta W. o udzielenie informacji, czy dla nieruchomości składającej się z działki gruntu nr [...] została wydana decyzja o pozwoleniu na budowę bądź toczy się postępowanie w sprawie uzyskania rzeczonego pozwolenia. W odpowiedzi Prezydent W. poinformował, że dla tej nieruchomości nie została wydana decyzja o pozwoleniu na budowę i nie toczy się postępowanie w sprawie uzyskania tego pozwolenia. Wskazano natomiast, że dla tej nieruchomości została wydana przez Prezydenta W. decyzja z 04.02.2022 r. udzielająca pozwolenia na rozbiórkę obejmującą cztery budynki niemieszkalne w zabudowie zagrodowej. Z uwagi na powyższe informacje Wojewoda uznał brak podstaw do przeprowadzenia jakiejkolwiek analizy rodzaju i zakresu ewentualnego oddziaływania spornego zamierzenia budowlanego na możliwość zabudowy działki spółki wskazanym przez nią hipotetycznym budynkiem, ponieważ na chwilę orzekania przez organ odwoławczy nie istniej w obrocie prawnym pozwolenie na jego budowę. Jeżeli więc spółka podnosi, że przebudowa budynku [...] jest niedopuszczalna, bowiem uniemożliwi jej budowę hipotetycznego budynku na tej działce, to zdaniem Wojewody, potencjalny budynek w obecnym stanie prawnym oraz stanie faktycznym i tak nie może - z uwagi na brak pozwolenia na budowę - zostać wybudowany. Brak jest tym samym adekwatnych rozwiązań projektowych, które byłyby zatwierdzone decyzją o pozwoleniu na budowę, a które stanowiłyby miarodajny punkt odniesienia do przeprowadzenia analizy w powyższym zakresie. Tym samym organ odwoławczy stwierdził, że potencjalne oddziaływanie budynku będącego przedmiotem zamierzenia budowlanego, pozostaje bez związku z niemożliwością budowy wskazanego budynku przez spółkę. Ponadto organ dodał, że gdyby nawet analizowane zamierzenie inwestycyjne nie obejmowało swoim zakresem budynku oznaczonego jako [...], to i tak przyszłe plany inwestycyjne musiałby uwzględniać wzmiankowany budynek, który co istotne jest już wybudowany. Każda zatem potencjalna inwestycja na nieruchomości odwołującej się musi uwzględniać budynek [...]. Za chybione organ odwoławczy uznał również twierdzenia odwołującej się strony dotyczące naruszenia art. 5 ust. 1 pkt 9 u.p.b. W tym zakresie powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych Wojewoda stwierdził, że uwzględnienie stanowiska przedstawionego przez spółkę, sprowadzałoby się do nadania niemalże absolutnego prymatu obowiązkowi ochrony faktycznych interesów osób trzecich, z jednoczesnym pominięciem innych przepisów ustawy Prawo budowlane oraz rozp.WT. Wojewoda nie zgodził się przy tym z przedstawionym przez spółkę zapatrywaniem, zgodnie z którym realizacją planowanego zamierzenia budowlanego uniemożliwi realizację na działce nr [...] zabudowy zgodnej z obowiązującym na jej obszarze MPZP, w konsekwencji prowadząc do naruszenia art. 5 ust. 1 pkt 9 u.p.b. Raz jeszcze organ odwoławczy zauważył, że w obrocie prawnym nie istnieje pozwolenie na budowę budynku zlokalizowanego na terenie tej nieruchomości. Odnosząc się do zarzutu, że budynek [...] został przeprojektowany niezgodnie z obowiązującymi przepisami, gdyż nowo przydana funkcja - w postaci przymiotu budynku gazów medycznych - została nadana w sytuacji, gdy budynek ten nie spełnia warunków przewidzianych w § 12 rozp.WT, organ odwoławczy ponownie wskazał, że mamy w tym przypadku do czynienia ze stanem zastanym. Jednocześnie organ stwierdził, że przydanie budynkowi [...] nowych funkcji, nie stoi w sprzeczności z przepisami. Dodatkowo, jak wskazano na str. 15 i 16 PZT, nieużytkowany budynek [...] w przeszłości pełnił funkcję budynku techniczno-magazynowego. Po planowanych zmianach ma pełnić funkcję centrali gazów medycznych. Pod względem wymagań przeciwpożarowych budynek [...] został zaliczony do budynków produkcyjnych i magazynowanych, określanych symbolem PM. Tym samym nie sposób uznać, że mamy do czynienia ze zmianą sposobu użytkowania, wymagającą złożenia stosownego wniosku. Przechodząc do zarzutu niezgodności planowanego zamierzenia budowlanego z przepisami § 271 rozp.WT, Wojewoda zauważył z kolei, że zgodnie z informacją zawartą na s. 79 PAB, budynek [...] został zaliczony do budynków predykcyjnych i magazynowanych, określanych symbolem PM (według § 209 ust. 1 pkt 2 rozp.WT). Jak nadto wskazano, z uwagi na fakt, że budynek [...] jest budynkiem jednokondygnacyjnym niskim o obciążeniu ogniowym Q≤500 - przyjęto klasę odporności pożarowej "E" (zgodnie z § 212 ust. 4 rozp.WT). W myśl § 271 ust. 1 rozp.WT, odległość między zewnętrznymi ścianami budynków niebędącymi ścianami oddzielenia, przeciwpożarowego, a mającymi na powierzchni większej niż 65% klasę odporności ogniowej (E), określoną w § 216 ust. 1 rozporządzenia w 5 kolumnie tabeli, nie powinna, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, w przypadku budynków kategorii PM Q ≤ 1000, być mniejsza niż 8 m. Przyjmując, że elementy oddzielenia pożarowego oraz zamknięć znajdujących się w nich otworów powinny spełniać wymagania klasy odporności ogniowej, zgodnie z § 232 rozp.WT. Zgodnie z § 232 ust. 4 rozp.WT, ściany powinny być wykonane z materiałów niepalnych o klasie odporności REI 60, strop z materiałów niepalnych o klasie odporności REI 30, drzwi przeciwpożarowe lub inne zamknięcia przeciwpożarowe - El 30, drzwi z przedsionka przeciwpożarowego na korytarz i do pomieszczenia - El 15 oraz drzwi z przedsionka przeciwpożarowego na klatkę schodową - E 15. Nadto, zgodnie z § 241 ust. 1 zdanie pierwsze, obudowa poziomych dróg ewakuacyjnych powinna mieć klasę odporności ogniowej wymaganą dla ścian wewnętrznych, nie mniejszą jednak niż E115, z uwzględnieniem § 217 rozp.WT. Odnosząc się wobec tego do treści projektu budowlanego organ odwoławczy wskazał, że na str. 80, stropodach budynku [...] zaprojektowano jako lekki dach, wykonany z materiałów co najmniej trudno zapalnych, o masie nieprzekraczającej 75 kg/m² rzutu, licząc bez elementów konstrukcji nośnej dachu. Pokrycie dachu przewidziano w klasie nierozprzestrzeniającej ognia REI 30. Nadto podniesiono, że w budynku [...] oraz w przestrzeni zewnętrznej, nie występują substancje, które mogą powodować zagrożenie wybuchem. Jak wynika z rysunku [...] (s. 103 PAB) część pomieszczeń znajdujących się w budynku [...] posiada ściany oddzielenia przeciwpożarowego oraz drzwi przeciwpożarowe o klasie odporności REI 60. Z załączonego rysunku, a także z informacji zawartych w PAB nie wynika jednak, jaką klasę odporności posiadają pozostałe ściany rzeczonego budynku, a także jego strop (na s. 80 PAB poprzestano na wskazaniu, że stropodach budynku [...] zaprojektowano jako lekki dach, wykonany z materiałów co najmniej trudno zapalnych). W tym miejscu organ odwoławczy zauważy, że w piśmie z 09.10.2024 r. inwestor odnosząc się do zarzutów podniesionych przez odwołująca się wskazał, że mimo iż na rysunku odporność ogniową REI 60 oznaczono tylko dla części pomieszczeń budynku [...], to jednak ściany zewnętrzne na całym obwodzie budynku wykonane są z jednakowego materiału (cegła ceramiczna, grubość 38 cm) i posiadają jednakowe właściwości pożarowe. Istniejące ściany budynku [...] zbliżone do działki nr [...], należącej do odwołującej się, na odległość mniejszą niż 4 m, są ścianami pozbawionymi otworów, wykonanymi z cegły ceramicznej o grubości 38 cm, posiadającymi odporność ogniową REI 60. W związku z tym spełniają one warunki dla ściany oddzielenia pożarowego dla budynku PM o klasie odporności pożarowej "E", a co za tym idzie, nie powodują ograniczeń w zagospodarowaniu działki sąsiedniej w związku z § 271 r.w.t. Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia, Wojewoda stwierdził, że również w tym zakresie podniesione przez spółkę zarzuty nie zasługują na uwzględnienie. Odnosząc się do kwestii braku przedstawienia przez inwestora zgody właściwego ministra na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, która umożliwiałaby realizację projektowanej inwestycji budowlanej w sytuacji, gdy projektowany obiekt jest niezgodny z obowiązującymi przepisami techniczno-budowlanymi, Wojewoda wskazał, że w sytuacji gdy na terenie zainwestowania znajduje się już budynek [...], zlokalizowany w odległości 1,35 m od granicy działki nr [...], to mając na uwadze zakres wnioskowanych robót budowlanych, bezpodstawnym staje się ubieganie się o zgodę na odstępstwo. Przechodząc zarzutu dotyczącego zlokalizowania obok budynku [...] zbiornika ciepłego tlenu wraz z parownicą, jako pierwotnego źródła zasilania w tlen (s. 31 PZT), który stanowić ma zbiornik z gazem płynnym w rozumieniu art. 179 rozp.WT, a jego pojemność wynosi 10,900 l, co w przybliżeniu stanowi 11 m³, i tym samym taka pojemność zbiornika według wartości i współczynników określonych w § 179 ust 4 rozp.WT oznacza z kolei konieczność zachowania odległości 20 metrów od budynków oraz, w oparciu o § 179 ust. 6 rozp.WT - 10 m od granicy działki, a także stosownie do treści § 179 ust. 7 rozp.WT, usytuowania wolno stojącej ściany oddzielenia przeciwpożarowego o klasie odporności ogniowej co najmniej REI 120, usytuowanej pomiędzy zbiornikiem z gazem płynnym a budynkiem, Wojewoda zauważył, że przywołany przepis § 179 znajduje się w rozdziale 7 rozp.WT zatytułowanym "Instalacja gazowana paliwa gazowe". Wobec tego organ podniósł, że przepis ten z uwagi na swoje umiejscowienie w akcie prawnym w rozdziale zatytułowanym "Instalacją gazowa na paliwa gazowe", nie znajdzie zastosowania względem projektowanego przez inwestora zbiornika ciekłego tlenu wraz z parownicą, która instalacją gazową na paliwa gazowe nie jest. Ze względu na brak definicji paliw gazowych na gruncie rozp.WT oraz ustawy Prawo budowlane, za zasadne organ odwoławczy uznał sięgnięcie po definicję zawartą w art. 3 pkt 3a ustawy z 10.04.1997r. Prawo energetyczne. Zgodnie z nią, pod pojęciem paliwa gazowego rozumiemy gaz ziemny wysokometanowy lub zaazotowany, w tym skroplony gaz ziemny oraz propan-butan lub inne rodzaje gazu palnego, dostarczane za pomocą sieci gazowej (lit. a); biometan i biogaz rolniczy (lit. b) - niezależnie od ich przeznaczenia, zawierające również domieszkę wodoru. Mając powyższe na uwadze, Wojewoda uznał podniesione przez spółkę zarzuty za zasadne. Odnosząc się do zarzutu naruszenia bliżej niesprecyzowanego § 40 ust. 2 rozporządzenia, polegającego na tym, że jeżeli budynek [...] zostanie wybudowany to istotnie ograniczy zabudowę nieruchomości skarżącej, gdyż wówczas zmuszona ona będzie projektować swój budynek w oddaleniu 20 m od stacji zgazowania tlenu o pojemności zbiornika 10 900 l, Wojewoda przyjmując, że odwołująca spółka powała się na przepis znajdujący się w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z 26.04.2013 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz. U. z 2013 r. poz. 640), stwierdził, że przepis ten nie znajduje zastosowania w sprawie. Przepisy tego rozporządzenia stosuje się przy projektowaniu, budowie, przebudowie sieci gazowej służącej do transportu gazu ziemnego (§1 ust. 1). Gaz ziemny składa się głownie z metanu, który stanowi zazwyczaj 70-90% jego składu. Oprócz metanu, gaz ziemny zawiera także mniejsze ilości gazów, takich jak: etan, propan, butan, dwutlenek węgla, azot, siarkowodór. Gaz ziemny jest palny, jego przepompownie/stacje redukcyjne wymagają wydzielenia stref oddzielenia pożarowego. Z kolei instalacje gazów medycznych, zgodnie z rozporządzeniem Rady UE 2017/745, dyrektywą Rady 93/42/EEC oraz przepisami krajowymi (ustawa o wyrobach medycznych), zostały zaliczone do wyrobów medycznych klasy Il b na podstawie reguły 9 (rozporządzenie Ministra Zdrowia z 05.11.2010 r. w sprawie sposobu klasyfikowania wyrobów medycznych). Tym samym instalacje gazów medycznych nie są instalacją gazową w rozumieniu ustawy Prawo budowlane. Wszystkie normy zharmonizowane z dyrektywą 93/42/EEC i rozporządzeniem Rady UE 2017/745, w trakcie projektowania i wykonywania instalacji muszą być przestrzegane w taki sposób, aby instalacja mogła zostać oznakowana przez jej wykonawcę znakiem CE po wykonaniu ostatecznych badań i ostatecznej weryfikacji dokumentacji. Wśród tych aktów prawnych, przywołanych w punkcie 2.1 branżowego projektu technicznego instalacji gazów medycznych, nie ma wymagań powodujących ograniczenia w zagospodarowaniu działki sąsiedniej w związku z § 271 rozp.WT. Na tej podstawie organ uznał za nieprawidłowe stanowisko spółki dotyczące kwalifikacja projektowanych gazów medycznych (tlenu, sprężonego powietrza medycznego oraz próżni) jako gazu ziemnego. Tym samym nie ma wymogu, aby instalacje gazów medycznych spełniały wymagania rozporządzenia w sprawie sieci gazowych. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 10 k.p.a. poprzez wydanie przez organ I instancji decyzji przed upływem terminu do końcowego zapoznania się i wypowiedzenia się w sprawie, Wojewoda uznał, że w okolicznościach sprawy powyższe naruszenie nie miało istotnego wpływu na jej wynik. Skargę na powyższą decyzję złożyła B. sp. z o.o. z siedzibą we W. dalej jako: "skarżąca" wnosząc o uchylenie decyzji organów obu instancji, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania. W skardze zarzucono Wojewodzie naruszenie: a). art. 5 ust. 1 pkt 9 u.p.b. poprzez uniemożliwienie skarżącej realizacji zabudowy zgodnej z MPZP na nieruchomość przy ul. [...] położonej na działce nr [...], w konsekwencji wydania zaskarżonej decyzji; b). art. 9 ust. 1 u.p.b. poprzez nieuzyskanie przez inwestora zgody właściwego ministra na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, w sytuacji gdy projektowany obiekt jest niezgodny z obowiązującymi przepisami techniczno-budowlanymi, w tym jest niezgodny z rozp.WT; c). art. 20 ust. 1 pkt 1c) w zw. z art. 3 pkt 20 u.p.b., poprzez nieokreślenie przez inwestora obszaru oddziaływania projektowanego obiektu, zwłaszcza w zakresie budynku [...] i przechowywanych w nim gazów i substancji oraz ich oddziaływania na nieruchomość skarżącej; d). § 18 rozp.PB poprzez brak prawidłowego oznaczenia oddziaływania projektowanego obiektu; e). § 12 rozp.WT poprzez zupełnie błędne i bezpodstawne przyjęcie, że przepis ten znajduje zastosowanie w przypadku przebudowy pod warunkiem, że zmianie ulega lokalizacja istniejącego zamierzenia budowlanego czy jego konkretnych elementów, podczas gdy przepis ten takich warunków nie przewiduje; f). § 271 ust. 10 w zw. z § 271 ust. 1 rozp.WT poprzez brak zastosowania w projektowanym budynku [...] ściany oddzielenia przeciwpożarowego o klasie odporności ogniowej co najmniej REI 120, wykonanej z materiałów niepalnych; g). § 232 ust. 4 i 5 rozp.WT poprzez brak zaprojektowania w usytuowanej w odległości 1,35 m od granicy działki ścianie budynku gazów medycznych [...] ściany oddzielenia przeciwpożarowego z materiałów niepalnych w klasie odporności ogniowej REI 120; h). § 179 ust. 7 rozp.WT poprzez brak zastosowania w budynku [...] ściany oddzielenia przeciwpożarowego o klasie odporności ogniowej co najmniej REI 120, wykonanej z materiałów niepalnych; i). § 179 ust. 4 w zw. z § 179 ust. 6 rozp.WT poprzez brak zachowania odległości 20 metrów "zbiornika ciekłego tlenu z parownicą" stanowiącego "zbiornik z gazem płynnym" od budynków oraz brak zachowania odległości 10 metrów tego zbiornika od granicy działki; j). art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1 oraz 78 § 1 k.p.a., poprzez ich niezastosowanie i w konsekwencji niedopuszczenie w sprawie wnioskowanego przez skarżącą dowodu z opinii biegłego z zakresu zabezpieczeń przeciwpożarowych, mającego istotne znaczenie dla niniejszej sprawy; k). art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 i art. 107 § 1 k.p.a., polegające na nieuwzględnieniu, nierozpatrzeniu i niewyjaśnieniu wszystkich istotnych okoliczności sprawy, a w szczególności: - zaniechaniu ustalenia faktu, że zaskarżona decyzja oraz decyzja organu I instancji doprowadzi do uniemożliwienia realizacji na sąsiedniej działce nr [...] zabudowy zgodnej z MPZP; - zaniechaniu ustalenia faktu, że projektowany budynek [...] (budynek gazów medycznych) został zaprojektowany niezgodnie z przepisami i normami właściwymi dla bezpieczeństwa pożarowego, w tym zwłaszcza nie została zachowana minimalna odległość od granicy z działką nr [...]; l). art. 10 § 1 oraz art. 79 § 1 i art. 81 k.p.a. polegające na wydaniu zaskarżonej decyzji bez zapewnienia skarżącej czynnego udziału w każdym stadium postępowania i uniemożliwienie wypowiedzenia się co do zebranych materiałów i dowodów oraz zgłoszonych żądań przed wydaniem zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi skarżąca spółka szczegółowo umotywowała poszczególne zarzuty zwracając uwagę na stanowisko wyrażone przez NSA w wyroku z 27.04.2023 r., sygn. akt: II OSK 1259/22 na temat poszanowania praw osób trzecich w procesie inwestycyjnym związanym zabudową. Przekładając powyższe stanowisko orzecznicze na grunt niniejszej sprawy autor skargi stwierdził, że Wojewoda wydając zaskarżoną decyzję naruszył art. 5 ust. 1 pkt 9 u.p.b., gdyż budowa przez inwestora projektowanego budynku [...] uniemożliwi skarżącej realizację na działce nr [...] zabudowy zgodnej z MPZP (uchwała nr [...] Rady Miejskiej W. z [...].06.2008 r.). Autor skargi zauważył, że z powołanego stanowiska NSA wynika, że prawo do zabudowy nie jest nieograniczone i musi uwzględniać prawa oraz ochronę interesów osób trzecich, które zostały przewidziane w art. 5 ust. 1 pkt 9 u.p.b. Co istotne, pomimo składanych przez skarżącą spółkę na każdym etapie postępowania administracyjnego zastrzeżeń i uwag, ani Wojewoda ani Prezydent nie rozpoznali, czy projektowana przez inwestora inwestycja nie ograniczy prawa do zabudowy sąsiedniej działki nr [...] w zakresie zgodnym z MPZP. Innymi słowy, wydając zaskarżoną decyzję Wojewoda przedwcześnie potwierdził, że zaproponowany projekt budowlany spełnia wymogi dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich (właścicieli działek sąsiadujących). Zarówno organ drugiej instancji, jak i organ pierwszej instancji, nienależycie wywiązały się z obowiązku uwzględnienia wszystkich aspektów wpływu planowanej inwestycji na sąsiednie nieruchomości. W tym zakresie autor skargi uznał za dalece niewystarczające zwrócenie się przez Wojewodę do Prezydenta o udzielenie informacji, czy dla nieruchomości składającej się z działki gruntu nr [...] została wydana decyzja o pozwoleniu na budowę bądź toczy się postępowanie w sprawie uzyskania takiego pozwolenia. W świetle powołanego wyroku NSA, zdaniem strony skarżącej, organ administracyjny miał obowiązek dokonania pełnej analizy rodzaju i zakresu oddziaływania spornego zamierzenia budowlanego na możliwość zabudowy sąsiedniej działki gruntu nr [...]. Zakresem pełnej analizy należał objąć potencjalny i hipotetyczny budynek dopuszczalny przez obowiązujący MPZP. Przy czym wbrew błędnemu stanowisku Wojewody, skarżąca spółka wcale nie musi dysponować pozwoleniem na budowę, a stanowisko organu w tym zakresie jest jawnie sprzeczne z treścią art. 5 ust. 1 pkt 9 u.p.b. oraz z powołanym wyrokiem. W dalszej części uzasadnienia skargi jej autor dowodził, że sporna zabudowa uniemożliwi realizację na należącej do spółki działce nr [...] zabudowy zgodnej z MPZP, co w konsekwencji narazi ją na wymierną szkodę w postaci zmniejszenia jej wartości oraz w postaci utraconych korzyści, czego wymierną stratą jest zmniejszenie powierzchni zabudowy planowanych budynków o ok. 1100 m² powierzchni użytkowej każdego z planowanych budynków. Opisanej sytuacji można byłoby uniknąć, gdyby w kwestionowanym PZT i w projekcie architektoniczno-budowlanym projektant przedłożył graficzną analizę oddziaływania planowanej inwestycji na działkę nr [...], która to analiza była wymagana obowiązującymi przepisami. Dysponując rzeczoną analizą organy administracyjne pierwszej i drugiej instancji powzięłyby wiedzę o zakresie oddziaływania projektowanego budynku [...] (budynek gazów medycznych) na działkę nr [...] oraz powzięłyby wiedzę o szkodzie jaka może powstać po stronie skarżącej w przypadku realizacji inwestycji według zaskarżonej decyzji. Skarżąca strona podtrzymał dotychczasowe stanowisko na temat niezgodności z przepisami prawnobudowlanymi sytuowania budynku [...], który ma być budynkiem PM (budynek gazów medycznych) o gęstości Powołując się na złożoną przy piśmie z 23.05.2025 r. opinię wykonaną przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych mgr. inż. G. K., która to opinia potwierdza fakt, że projektowany budynek [...] został zaprojektowany niezgodnie z przepisami i normami właściwymi dla bezpieczeństwa pożarowego, w tym zwłaszcza nie została zachowana minimalna odległość budynku [...] od granicy z działką nr [...], autor skargi wskazał, że powołana opinia potwierdza stanowisko, że lokalizacja projektowanego budynku [...] w odległości 1,35 m od granicy z sąsiednią działką [...] jest niezgodna z przepisami prawa budowlanego, w tym z rozp.WT. Opinia potwierdza również fakt, że lokalizacja budynku [...] negatywnie oddziałuje na sąsiednią działkę nr [...], w ten sposób, że projektowany na tej działce budynek o przeznaczeniu określonym w MPZP będzie musiał być od budynku [...] oddalony na odległość 15 m i 13,65 m od granicy z działką [...], podczas gdy stosując § 272 ust. 1 rozp.WT odległość wznoszonego budynku od granicy z działką nr [...] mogłaby wynosić 7,5 m, a w skrajnym przypadku tylko 4 m. Nadto rzeczoznawca stwierdził, że w celu dostosowania budynku [...] do zgodności z przepisami należy od strony granicy z działką nr [...] zastosować ścianę oddzielenia przeciwpożarowego o klasie odporności ogniowej REI 120, wykonaną z materiałów niepalnych, czego złożony projekt architektoniczno-budowlany i projekt zagospodarowania terenu nie przewidują. W dalszej części skargi jej autor zwrócił uwagę na fakt usytuowania obok budynku [...] zbiornika ciekłego tlenu wraz z parownicą, który stanowi "zbiornik z gazem płynnym" w rozumieniu art. 179 rozp.WT, a jego pojemność to 10 900 l, co w przybliżeniu stanowi 11m³. Taka pojemność zbiornika, według wartości i współczynników określonych w § 179 ust. 4 rozp.WT, oznacza konieczność zachowania odległości 20 metrów od budynków, a w dalszej konsekwencji, według § 179 ust. 6 rozp.WT, wymaga zachowania odległości co najmniej 10 metrów, gdyż zgodnie z tym przepisem, odległość zbiorników z gazem płynnym od granicy działki budowlanej z tymi zbiornikami powinna być nie mniejsza niż połowa odległości określonej w tabeli w ust. 4 w kolumnach 2 i 3, przy zachowaniu wymaganej odległości od budynku danego rodzaju. Rzeczone odległości nie zostały zachowane w złożonym projekcie, co powoduje niezgodność z § 179 ust. 4 WT i § 179 ust. 6 rozp.WT. Ponadto skarżący dowodził, że według § 271 rozp.WT minimalna odległość między budynkami powinna wynosić 8m lub 7m, jeżeli ściana jest bez otworów. Zgodnie z powyższą normą planowany budynek na nieruchomości skarżącej powinien zostać oddalony na 4m, natomiast budynek [...] powinien zostać oddalony na minimum 3m i to pod warunkiem, że budynek [...] będzie miał ścianę bez otworów. Tymczasem w złożonym projekcie odległość budynku [...] od granicy działki nr [...] wynosi 1,4 m w związku z czym budynek na nieruchomości skarżącej musiałby być odsunięty o dodatkowe 1,6 m, co ograniczy prawo zabudowy na nieruchomości skarżącej. W konsekwencji nie będzie możliwa jej zabudowa zgodna z obowiązującym MPZP. W przypadku, gdy ściana budynku na nieruchomości skarżącej będzie przeszklona w 65%, wówczas skarżąca będzie zmuszona oddalić swój budynek jeszcze o dodatkowe 4m, co zmusi ją do oddalenia się aż o 8m. Jeśli natomiast ściana planowanego budynku będzie miała od 70 do 100% przeszklenia, wówczas skarżąca będzie zmuszona oddalić swój budynek o dodatkowe 8m, czyli łącznie 16m (8m+8m). Utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji ograniczy zatem zabudowę nieruchomości skarżącej, gdyż wówczas zmuszona będzie projektować swój przyszły budynek w oddaleniu aż o 20m od stacji zgazowania tlenu, jak wymaga tego § 40 ust. 2 powołanego rozporządzenia, natomiast obiekt o takich małych parametrach i wymiarach nie jest możliwy do realizacji na nieruchomości skarżącej. Zważywszy, że stacja zgazowania tlenu jest przy granicy działki, to w związku z tym skarżąca nie będzie mogła wybudować na swojej nieruchomości obiektu w odległości 4 m od granicy działki jak dopuszcza MPZP oraz jak pozwalają przepisy rozp.WT. Zdaniem strony skarżącej, Wojewoda błędnie i bezpodstawnie przyjął, że § 12 rozp.WT znajduje zastosowanie w przypadku przebudowy pod warunkiem, że zmianie ulega lokalizacja istniejącego zamierzenia budowlanego czy jego konkretnych elementów, podczas gdy przepis ten nie przewiduje takich warunków. Wojewoda zarazem zupełnie błędnie przyjął, że pozwolenie na przebudowę nie wymaga spełnienia przesłanek pozwolenia na budowę. Nadto autor skargi podkreślił, że projekt architektoniczno-budowlany w istocie zmienia funkcję użytkową budynku [...] na nową funkcję: "budynek gazów medycznych". Poprzednio budynek ten pełnił funkcję gospodarczo-magazynową. W związku z taką zmianą funkcji, budynek [...] powinien być zgodny zarówno z obowiązującym MPZP, jak również z rozp.WT oraz innymi właściwymi przepisami techniczno-budowlanymi. Zaprojektowany budynek [...] niewątpliwie tej zgodności nie spełnia. Skarżąca spółka powtórzyła przy tym dotychczasowe stanowisko na temat konieczności przedstawienia przez inwestora zgody właściwego ministra na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, która umożliwiałaby zrealizowanie projektowanej inwestycję budowlaną, w sytuacji gdy projektowany obiekt jest niezgodny z obowiązującymi przepisami techniczno-budowlanymi. Jednocześnie inwestor nie wskazał, że występuje przypadek szczególne uzasadniony, który dopuszczałby odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych. Zdaniem skarżącej spółki w realiach prowadzonego postępowania naruszono art. 10 k.p.a., gdyż zaskarżona decyzja została wydana bez zapewnienia skarżącej czynnego udziału w każdym stadium postępowania i uniemożliwieniu przed jej wydaniem wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Ponadto podniesiono, że zostały naruszone art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1 oraz 78 § 1 k.p.a., poprzez ich niezastosowanie, gdyż Wojewoda odmówił dopuszczenia w sprawie wnioskowanego przez skarżącą dowodu z opinii biegłego z zakresu zabezpieczeń przeciwpożarowych, mającego istotne znaczenie dla niniejszej sprawy. Zdaniem skarżącej, przeprowadzenie takiego dowodu było konieczne, gdyż w sprawie wymagana jest wiedza specjalistyczna do oceny stanu faktycznego, której nie posiadają organy administracyjne prowadzące postępowanie administracyjne w pierwszej i drugiej instancji. Dlatego mając na względzie sformułowane przez skarżącą zarzuty, w tym przede wszystkim treść opinii autorstwa rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych mgr. inż. G. K., zdaniem spółki, zasadnym było zwrócenie się przez prowadzący postępowanie organ administracji publicznej do biegłego z zakresu zabezpieczeń przeciwpożarowych o wydanie opinii określającej: zakres oddziaływania projektowanego budynku [...] na sąsiednią działkę nr [...], zgodność projektowanego budynku [...] z przepisami rozp.WT, obszaru potencjalnego oddziaływania projektowanego budynku [...] wraz ze zbiornikiem ciekłego tlenu i instalacją gazową na sąsiednią działkę budowlaną nr [...], wykaz rekomendowanych działań mających na celu minimalizację zidentyfikowanego potencjalnego zagrożenia oraz jego oddziaływania na sąsiednią działkę nr [...] z uwzględnieniem następujących aspektów: zastosowania dodatkowych zabezpieczeń, zwiększenia odległości zbiornika gazu od granicy sąsiedniej działki, określenie potencjalnego obszaru oddziaływania, który powinien zostać uwzględniony w PZT sąsiedniej działki przy planowaniu ewentualnej zabudowy. Wojewoda w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje stanowisko, wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Z tego też powodu, w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, trafność wykładni tych przepisów oraz prawidłowość zastosowania przyjętej procedury. Na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., uwzględnienie skargi na decyzję następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Przeprowadzona przez Sąd, w tak ustalonych granicach, kontrola legalności wykazała, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Przedmiotem postępowania administracyjnego przeprowadzonego w niniejszej sprawie było zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia budowę senioralnego centrum [...] wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i drogową oraz zagospodarowaniem terenu, po rozbiórce części istniejącej zabudowy (6 budynków) oraz przebudową budynku techniczno-magazynowego, przy ul. [...] we W., działki nr [...], [...], [...]. Tryb tego postępowania określają przepisy art. 32 - 35 ustawy z 07.07.1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2024 r., poz. 725) - zwanej dalej: u.p.b. Wskazać w związku z tym przyjdzie, że w przepisach regulujących zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę określone zostały w przepisach: - art. 32 u.p.b. warunki wydania pozwolenia na budowę - w tym w ust. 4 pkt 1 i pkt 2 przewidziano, że pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana i złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; - art. 33 u.p.b. zakres przedmiotowy pozwolenia na budowę oraz wymagane załączniki do wniosku o pozwolenie na budowę; - art. 34 u.p.b. m.in. wymagania co do projektu budowlanego i jego elementów oraz warunki dotyczące jego zatwierdzenia. Na podstawie art. 35 ust. 1 u.p.b. nałożone z kolei zostały na organ administracji architektoniczno-budowlanej obowiązki w zakresie sprawdzenia - przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego: 1) zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletności projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonania - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 u.p.b. W art. 35 ust. 4 u.p.b. wprost wskazano przy tym, że w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Dyspozycja tego przepisu nie pozostawia zatem wątpliwości, że decyzja o pozwoleniu na budowę ma charakter związany. W praktyce oznacza to, że właściwy organ nie może odmówić uwzględnienia wniosku o wydanie pozwolenia na budowę w sytuacji, gdy inwestor wszystkie wymagane przepisami przesłanki spełni. Jednocześnie jednak nie może udzielić pozwolenia na budowę inwestorowi, który nie spełni wszystkich prawem przewidzianych wymagań. Przenosząc powyższe regulacje na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że organ odwoławczy wydając zaskarżoną decyzję dokonał, na podstawie i w granicach tych przepisów, oceny w zakresie spełnienia warunków zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Sąd podziela ustalenia faktyczne opisane przez organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i dokonaną ocenę prawną tych ustaleń. Istotą sporu, którą można zrekonstruować w oparciu o argumentację zawartą w skardze, jak i podnoszoną przez skarżącą spółkę na etapie postępowania administracyjnego, jest kwestia oceny prawnej w ramach planowanego zamierzenia inwestycyjnego usytuowania budynku [...] w zbliżeniu do granicy działki należącej do spółki. W związku z takim zbliżeniem oraz przydaniem budynkowi [...] funkcji centrali gazów medycznych w miejsce doczasowej funkcji magazynowo-gospodarczej, a także zlokalizowaniem obok tego budynku zbiornika ciekłego tlenu wraz z parownicą, strona skarżąca upatruje naruszenia szeregu przepisów ustawy Prawo budowlane oraz aktów wykonawczych do tej ustawy. W szczególności eksponuje się w skardze kwestię naruszenia przepisów dotyczących braku zachowania przez sporny budynek odległość od granicy z sąsiednią działką budowlaną (§ 12 rozp.WT) a także niezachowania wymogów dotyczących usytuowanie budynków z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe (§ 271-273 rozp.WT). Skarżąca zarzuca przy tym orzekającym organom administracji architektoniczno-budowlanej brak prawidłowego określenia obszaru oddziaływania budynku [...] i tym samym uniemożliwienie jej realizacji zabudowy zgodnej z MPZP. Skarżąca spółka konsekwentnie przy tym podnosi kwestię kolizji pomiędzy uprawnieniami przysługującymi jej z tytułu prawa własności a możliwością realizacji spornej inwestycji na sąsiedniej nieruchomości. Odnosząc się do tak zarysowanego sporu należy zauważyć, że zgodnie z treścią art. 4 u.p.b., każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Dopełnieniem tej normy jest regulacja art. 5 ust. 1 pkt 9 u.p.b., nakładająca obowiązek poszanowania występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej. Z powyższego niezbicie wynika, że prawo zabudowy nie ma charakteru nieograniczonego, a w fazie oceny wniosku o pozwolenie na budowę, organ zobligowany jest do uwzględnienia potencjalnego wpływu inwestycji na otoczenie. Nie ulega najmniejszej wątpliwości, że prawo zabudowy nieruchomości, podlegające regulacjom Prawa budowlanego, stanowi rozwinięcie i wyraz realizacji uprawnień właściciela nieruchomości wynikających z treści art. 140 k.c. Zaznaczyć trzeba, że jakkolwiek norma art. 140 k.c. jest źródłem interesu prawnego na gruncie prawa budowlanego, to jednak regulacja tej ustawy (Prawo budowlane) stanowi dopełnienie i uszczegółowienie unormowań Kodeksu, co m.in. przejawia się w tym, że realizacja prawa zabudowy nieruchomości została uzależniona przez ustawodawcę od zgodności z przepisami prawa i nie jest prawem nieograniczonym, gdyż podmiot, któremu przysługuje prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane musi chociażby uwzględnić inne prawa i dobra chronione, które zostały wymienione w art. 31 ust. 3 Konstytucji RP (tak NSA w wyroku z 16.12.2020 r., sygn. II OSK 1942/18). Tego rodzaju prawami są własność, użytkowanie wieczyste oraz inne prawa rzeczowe istniejące na nieruchomościach sąsiadujących z tą, na której inwestor realizuje swoje zamierzenia. Co jednak ma szczególne znaczenie dla niniejszej sprawy, przywołane regulacje prawa budowlanego, w bezpośredni sposób odnoszą się do praw podmiotowych istniejących w czasie, w którym rozstrzygana jest sprawa administracyjna. Innymi słowy, jeżeli w art. 5 ust. 1 pkt 9 u.p.b. mowa jest o "uzasadnionych interesach osób trzecich" to przede wszystkim chodzi o interesy prawne. Te zaś, w toku procedury dotyczącej pozwolenia na budowę, oceniane są z perspektywy art. 28 ust. 2 u.p.b., który precyzuje, że stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Mówiąc o interesie prawnym w toku postępowania przewidzianego w art. 28 i następnych Prawa budowlanego trzeba mieć na względzie to, że chodzi o interes indywidualny, aktualny i realny, a więc taki, który da się zidentyfikować i ocenić w kontekście planowanych robót budowlanych. Skoro zaś norma art. 5 ust.1 pkt 9 u.p.b. wprost stanowi o "interesach uzasadnionych", to tym samym nie można dokonywać wykładni rozszerzającej tego przepisu. Dodanie kwantyfikatora "uzasadniony" pozwala bowiem stwierdzić, że nie chodzi w tym przypadku o jakikolwiek interes lecz o taki, który ze względu na szczególne uwarunkowania prawne winien być brany pod uwagę. Brak jest przy tym podstaw do przyjęcia założenia, że ustawodawca przewidywał bezwzględny prymat ochrony interesów (nawet uzasadnionych) osób trzecich względem właściciela nieruchomości, który zamierza skorzystać ze swoich uprawnień i zrealizować określoną inwestycję. Regulacje ustawy Prawo budowlane oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie mają bowiem w założeniu służyć harmonizowaniu wzajemnych relacji pomiędzy właścicielami (użytkownikami wieczystymi) sąsiadujących nieruchomości, na które powstająca inwestycja będzie oddziaływać. Jest przy tym rzeczą oczywistą, że niemal każdorazowo powstanie nowego obiektu budowlanego wywołuje określony wpływ – najczęściej negatywny, na okoliczne nieruchomości. Funkcją norm prawa budowlanego, a szczególnie przepisów techniczno-budowlanych jest limitowanie tego wpływu do rozmiaru akceptowanego przez ustawodawcę. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy trzeba wskazać, że ze znajdującego się w aktach sprawy materiału dowodowego nie wynika, aby realizacja inwestycji dotyczącej budowy senioralnego centrum [...], w tym spornej przebudowy budynku techniczno-magazynowego na budynek centrali gazów medycznych wraz ze zbiornikiem ciekłego tlenu oraz parownicą miała skutkować ograniczeniem uprawnień właścicieli nieruchomości znajdujących się w zasięgu oddziaływania tej inwestycji, a więc takim ograniczeniem, które wykracza poza prawem przewidziane normy oraz w stopniu większym niż miało to miejsce przed udzieleniem spornego pozwolenie na budowę. W tym ostatnim aspekcie należy wyraźnie podkreślić, czego skarżąca spółka nie dostrzega w formułowanych przez siebie zarzutach, że sporny budynek [...] znajduje się już na terenie objętym zamierzeniem budowlanym. Mamy zatem do czynienia ze stanem zastanym. Nie deprecjonując w żadnym stopniu potencjału inwestowanego działki nr [...] (zgodnie z obowiązującym MPZP - uchwała [...] - działka ta znajduje się na obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem [...]AG, który zgodnie z § 16 ust. 1 tej uchwały, został przeznaczony pod aktywność gospodarczą, usługi sportu, zieleń parkową, skwery, infrastruktura drogowa, zaś uzupełniająco pod telekomunikację, urządzenia infrastruktury technicznej, z kolei z treści § 4 ust. 2 pkt 2 uchwały wnika, że aktywność gospodarcza obejmuje m.in. hotele, czy też poradnie medyczne), przyjdzie jednocześnie zauważyć, że podejmując decyzję o nabyciu własności tej nieruchomości należało mieć świadomość istnienia istotnych ograniczeń związanych z jej zabudową. Takie ograniczenia nie wynikają tylko ze zbliżenia do jej granicy budynku [...], który znajduje się na działce nr [...]. Skarżąca spółka nie powinna zatem przed zakupem działki nr [...] ograniczać się do analizy postanowień obowiązującego MPZP ale także powinna przeprowadzić wnikliwą analizę projektowo-techniczną sąsiedniej zabudowy, w tym uwzględnić okoliczność, że na działkach nr [...], [...] i [...] do wielu lat funkcjonuje placówka medyczna, w stosunku do której podjęto decyzję o jej modernizacji i rozbudowie. Niezależnie do zbliżenia budynku [...] do granicy działki nr [...] przyjdzie podkreślić, że w zbliżeniu do granic tej działki znajduje się również budynek umiejscowiony na działce nr [...] (budynek w ostrej granicy) oraz budynki magazynowe znajdujące się na działce nr [...]. Słusznie zatem wskazał organ odwoławczy, że gdyby nawet sporne zamierzenie inwestycyjne nie obejmowało swoim zakresem budynku [...], to i tak przyszłe plany inwestycyjne spółki, musiałby uwzględnić powyższą zabudowę, w tym istnienie budynku [...]. Powyższa zabudowa stanowi zastany stan faktyczny, wprowadzający daleko idące ograniczenia w zabudowie działki nr [...]. Każda potencjalna inwestycja na nieruchomości spółki musi uwzględnić istnienie budynku [...], jak również pozostałych budynków, które znajdują się w zbliżeniu do działki nr [...]. W tym miejscu należy wskazać, że Składowi orzekającemu w niniejszej sprawie znane są poglądy wyrażone w powołanym w skardze wyroku NSA z 27.04.2023 r., sygn. akt: II OSK 1259/22, ale po pierwsze, odnosząc się do zarzutu błędnej wykładni art. 5 ust. 1 pkt 9 u.p.b., która w ocenie spółki winna uwzględniać jej potencjalne zamierzenia względem działki nr [...], czego orzekające organy obu instancji nie wzięły pod uwagę, przyjdzie zauważyć, że jak sama strona skarżąca przyznaje, tylko w jednym przyjętym przez nią wariancie planowanej zabudowy (gdy planowany budynek będzie miał od 70 do 100 % przeszklenia), zmuszona byłaby oddalić swój budynek o 16 metrów od budynku [...]. Powyższa sytuacja nadal jednak nie wyklucza możliwości zabudowy działki nr [...] w sposób określony w planie miejscowym. Po drugie, stanowisko NSA przedstawione w powołanym orzeczeniu w aspekcie interpretacji występujących w niniejszej sprawie problemów, nie jest jednolite. Składowi orzekającemu w niniejszej sprawie bliższe jest bowiem stanowisko prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym obowiązek uwzględnienia przez organy administracji uzasadnionych interesów osób trzecich nie może być rozpatrywany abstrakcyjnie, bez odniesienia do skonkretyzowanych planów zagospodarowania sąsiednich działek. Organ administracji, dokonując zatwierdzenia projektu budowlanego, nie może oceniać go pod kątem każdego możliwego sposobu zabudowy sąsiedniej działki. Analiza projektu budowanego pod kątem możliwości zabudowy sąsiedniej działki może mieć miejsce w sytuacji, gdy osoba posiadająca tytuł prawny, dający podstawę do zabudowy tej działki, posiada zatwierdzony decyzją projekt budowlany lub dokonała zgłoszenia realizacji określonej inwestycji. W takim przypadku organ administracji ma realną możliwość oceny, czy planowana inwestycja nie będzie skutkowała niemożnością realizacji lub ograniczeniem możliwości realizacji inwestycji na sąsiedniej działce (zob. wyroki z: 15.02.2023 r., sygn. akt II OSK 455/20, 26.04.2023r., sygn. akt II OSK 1447/20). Zakres ochrony uprawnień osób trzecich, do której zobowiązany jest organ, wyznaczają przepisy prawa materialnego. Z przedstawionego stanowiska wynika, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 9 u.p.b. wymagają uwzględnienia przede wszystkim takie interesy osób trzecich, które stanowią naruszenie ich interesów prawnych i jednocześnie polegają na naruszeniu przepisów prawa, ponieważ ochrona wynikająca z tej regulacji nie ma charakteru absolutnego. Nie do pogodzenia z prawem zabudowy jest sytuacja, w której prawo inwestora jest ograniczane z uwagi na konieczność uwzględnienia interesu właściciela działki sąsiedniej, którego plany inwestycyjne nie są jeszcze skonkretyzowane. To z kolei prowadzi do wniosku, że jeżeli mowa jest o uzasadnionym interesie, chodzi o interes realny – a więc istniejący w dacie prowadzenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, nie zaś o przyszłe i potencjalne możliwości zmiany zagospodarowania nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania planowanego obiektu budowlanego. Odmienny punkt widzenia nakładałby na organ obowiązek badania hipotetycznych zamierzeń inwestycyjnych na sąsiednich nieruchomościach, do czego wszak brak jest podstaw w obowiązujących przepisach, pomijając już to, że z procesowego punktu widzenia dowód w tym zakresie byłby niemal niemożliwy do przeprowadzenia. Ponadto należy zauważyć, że argumentacja strony skarżącej, odwołująca się do stanowiska wyrażonego w wyroku NSA z 27.04.2023 r., sygn. II OSK 1259/22, nie trafia do przekonania na gruncie niniejszej sprawy, jako że rozstrzygnięcie to dotyczyło sytuacji, w której doszło do istotnych uchybień w zakresie postępowania dowodowego, gdzie analiza zacienienia obejmowała swoim zakresem jedynie budynki o najniższej, dopuszczonej treścią miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wysokości, nie uwzględniając planowanej inwestycji o zdecydowanie większych rozmiarach. W niniejszej sprawie w obrocie prawnym nie istnieje pozwolenie na budowę jakiegokolwiek budynku zlokalizowanego na działce nr [...]. Nie jest przy tym rolą Sądu rozstrzyganie przyczyn tego stanu rzeczy, w tym uwzględnienie sygnalizowanych na rozprawie długotrwałych procedur dotyczących uzgodnienia skomunikowania tej działki z siecią dróg publicznych. Zgadzając się w jednym ze skarżącą spółką, mianowicie w tym, że pojęcie uzasadnionych interesów osób trzecich powinno być interpretowane w sposób obiektywny, tj. zgodnie z regulującymi proces inwestycyjny normami, w tym przepisami techniczno-budowlanymi, stwierdzić jednocześnie należy, że wbrew zarzutom skargi, w przypadku spornego zamierzania do naruszenia regulacji techniczno-budowlanych nie doszło. Przede wszystkim dlatego, że w przypadku budynku [...], który co należy raz jeszcze podkreślić jest budynkiem istniejącym, już wybudowanym, podlegającym remontowi i przebudowie, bez jednak zmiany jego położenia czy też zmiany parametrów zewnętrznych (długości, szerokości, wysokości, kubatury), ze względu na zakres wnioskowanych robót, nie można mówić o niezgodności z § 12 rozp.WT. Przepis ten znajduje zastosowanie w przypadku budowy nowego obiektu budowlanego lub rozbudowy, nadbudowy, a także przebudowy takiego obiektu, pod warunkiem, że zmianie ulegnie lokalizacja, czy też jego konkretne elementy (przegrody zewnętrzne, usytuowanie otworów okiennych, drzwiowych) od strony granicy z działką sąsiednią. Żaden z tych przypadku nie ma miejsca w stosunku do spornego budynku [...]. Jak słusznie wykazał organ odwoławczy, powołując się na projekt budowlany, ściany zewnętrzne oraz dach budynku [...] od granicy z działką nr [...] pozostają w niezmienionej lokalizacji. Zakres robót budowlanych obejmujących wymienione elementy odpowiada zakresowi remontu. Przebudową objęta została wyłącznie ściana frontowa i w tym zakresie roboty budowlane obejmują poszerzenia otworów okiennych oraz drzwiowego. Ponadto w ramach przebudowy przewidziano wykonanie nowych ścianek działowych wewnątrz budynku oraz stropu i podłogi z płyty żelbetowej na całości budynku. Pozostałe roboty budowlane przewidziane w budynku [...], to poza wskazanym wyżej remontem ścian zewnętrznych oraz wymianą pokrycia dachu, wymiana obróbek blacharskich dachu wraz z rynnami oraz rurami spustowymi. Nie można przy tym zapominać, że sporny budynek jest stosunkowo niewielkim obiektem budowlanym, parterowym, bez podpiwniczenia, z dachem płaskim. Jego wysokości elewacji frontowej wynosi 3,43m. Skoro skutkiem opisanych robót budowlanych nie jest zmiana lokalizacji budynku [...] względem działki gruntu nr [...], prawidłowo organ odwoławczy uznał, że inwestycja jest zgodna z postanowieniami § 12 rozp.WT. Nie było także potrzeby uzyskania zgody Ministra na odstępstwo w tym zakresie od przepisów techniczno-budowlanych. Nie doszło również do zmiany sposobu użytkowania tego budynku. Odnosząc się do kolejnych zarzutów skargi należy przede wszystkim wskazać, że w spornym budynku [...] zaplanowano centralę gazów medycznych, tj. tlenu, powietrza oraz próżni medycznej. Dodatkowo obok tego budynku, w odległości ok 9m od granicy działki nr [...], zlokalizowano zbiornik ciekłego tlenu wraz parownicą, jako pierwotne źródło zasilania w tlen. Zbiornik ma zostać podłączony rurociągiem ze stacją redukcyjną zlokalizowaną w budynku gazów medycznych. Zainstalowana stacja redukcyjna podłączona jest dodatkowo do baterii butlowych. Nie trzeba nikogo przekonywać do tego, że tlen jest niezbędny w każdym procesie spalania, ale sam w sobie nie jest paliwem. W przypadku tlenu nie mamy zatem do czynienia z gazem stanowiącym paliwo gazowe, o których mowa w Dziale IV Wyposażenie techniczne budynków, w Rozdziale 7 rozp.WT, zatytułowanym: "Instalacja gazowa na paliwa gazowe". W opisanej instalacji tlen ma znaleźć zastosowanie w medycynie. Tym samym prawidłowo stwierdził organ odwoławczy, że przepis art. 179 ust. 7 rozp.WT, który dotyczy dopuszczalnych odległości zbiorników z gazem płynnym od budynków mieszkalnych, budynków zamieszkania zbiorowego oraz budynków użyteczności publicznej, ze względu na jego umiejscowienie w tym rozdziale, nie znajduje zastosowywania ani do centrali gazów medycznych ani do zbiornika ciekłego tlenu wraz z parownicą, które nie stanowią instalacji gazowej na paliwa gazowe. Powyższe potwierdza treść § 156 pkt 6 rozp.WT, zgodnie z którym wymagania dla instalacji gazowych o których mowa w rozp.WT, nie dotyczą instalacji przeznaczonych do celów produkcyjno-przemysłowych (technologicznych). Analizując problem odległości od granicy działki oraz od budynków sąsiednich zbiornika ciekłego tlenu przyjdzie jeszcze zauważyć, że kwestę tą regulują normy branżowe, w szczególności norma PN-EN 13458-3 "Zbiorniki kriogeniczne – Stacjonarne zbiorniki izolowane próżnia – Cześć 3: Wymagania eksploatacyjne. Zgodnie z tą normą odległości bezpieczna od granicy działki dla zbiorników na płyny utleniające w ilości poniżej 50 ton wynosi 5m. W przedmiotowym projekcie odległość ta została zachowana. Odnosząc się do zagadnienia związanego z oceną spełnienia wymogów dotyczących bezpieczeństwa pożarowego należy zgodzić się z organem odwoławczym, że budynek [...] należy do kategorii budynków produkcyjnych i magazynowych – PM (według § 209 ust. 1 pkt 2 rozp.WT). Na ewentualną zmianę kategorii budynku na gruncie przepisów przeciwpożarowych pozostaje bez wpływu okoliczność, że budynek ten pełnić ma funkcję centrali gazów medycznych. W przepisach prawa budowlanego brak jest bowiem jakiejkolwiek regulacji, która przy takiej funkcji budynku wprowadzałaby obostrzenia pod względem wymagań przeciwpożarowych. Także do takiej zmiany nie dojdzie w wyniku planowanych robót budowlanych. Z uwagi na fakt, że budynek [...] jest budynkiem jednokondygnacyjnym niskim o obciążeniu ogniowym Q ≤ 500, w założeniach projektowych przyjęto klasę odporności pożarowej E (zgodnie z § 212 ust. 4 rozp.WT). Zgodnie z § 271 ust. 1 rozp.WT, odległość między zewnętrznymi ścianami budynków niebędącymi ścianami oddzielenia przeciwpożarowego, a mającymi na powierzchni większej niż 65% klasę odporności ogniowej (E), określoną w § 216 ust. 1 r.w.t. w 5 kolumnie tabeli, nie powinna, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, w przypadku budynków kategorii PM Q ≤1000, być mniejsza niż 8 m. Zgodnie z warunkami ochrony pożarowej (s. 54 PAB), od strony wiaty magazynowej zlokalizowanej na działce nr [...] (PM) budynek oddalony jest o 15,50 m. Tym samym należało uznać, że projektowane zamierzenie budowlane jest zgodne z § 271 ust. 1 rozp.WT. Nadto uwzględniając, że regulacja § 272 ust. 1 rozp.WT dotyczy odległość ściany zewnętrznej wznoszonego budynku od granicy sąsiedniej niezabudowanej działki budowlanej, prawidłowo organ odwoławczy stwierdził, że przywołana regulacja nie została naruszona z uwagi na usytuowanie już istniejącego a nie dopiero wznoszonego budynku [...] w odległości ok. 1,4 m od granicy z działką gruntu nr [...]. Ponadto nie może uiść uwadze okoliczność, że przedłożony projekt budowlany został pozytywnie zaopiniowany przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczenia przeciwpożarowego mgr inż. L. C. Z kolei ustosunkowując się do przedłożonej na etapie postępowania odwoławczego opinii sporządzonej przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych mgr inż. G. K., przede wszystkim nie można zgodzić się ze znajdującym się tam stwierdzeniem, że lokalizacja tego budynku w odległości 1,35m od granicy z działką nr [...] jest niezgodna z § 272 ust. 1 rozp.WT. Przepis ten bowiem znajduje zastosowanie do budynków nowych oraz przebudowanych budynków, jeżeli dochodzi do zmiany paramentów tych budynków do strony działki sąsiedniej. Po drugie, jak zauważył organ odwoławczy, z uwagi na fakt, że budynek [...] jest budynkiem jednokondygnacyjnym niskim o obciążeniu ogniowym Q≤500, przyjęto klasę odporności pożarowej E. W tej klasie odporności pożarowej mieści się znajdująca się od strona działki nr [...] ściana pozbawiona otworów okiennych, wykonana z cegły ceramicznej o grubości 38cm, posiadająca odporność ogniową REI 60. Z kolei odnosząc się do postulatu rzeczoznawcy G. K., który wskazuje, że celem dostosowania budynku [...] do zgodności z § 272 ust. 1 rozp.WT, ściana budynku [...] od strony granicy z działką nr [...] powinna być ścianą oddzielenia przeciwpożarowego o klasie odporności ogniowej REI 120 wykonaną z materiałów niepalnych, tym samym odległość planowanego przez spółkę budynku od granicy z działką nr [...] mogłaby wynosić 7,5 m, zamiast 15 m i 13,65m, raz jeszcze należy podkreślić, że skarżąca spółka podejmując własne plany związane z zabudową działki nr [...] i tak musiałby spełnić ten ostatni normatywy odległościowe nawet w sytuacji, gdyby nie doszło do realizacji spornego zamierzenia budowlanego na działce nr [...]. W tym zakresie sporne zamierzenie budowlane w żadnym zakresie nie zmienia sytuacji strony skarżącej. Odnosząc się natomiast do poruszonej przez rzeczoznawcę kwestii braku prawnych regulacji dotyczących sytuowania zbiorników gazu z tlenem od budynku lub granic działki, zarówno na poziomie krajowym jaki i wspólnotowym, a także wskazywanego braku narzędzi inżynierskich do analizowania ryzyka wycieku gazu, eksplozji, rozprzestrzenia się pożaru, stwierdzić wobec tego należy w takim przypadku bezcelowość realizacji zgłaszanego przez skarżącą spółkę wniosku dowodowego dotyczącego zwrócenia się do biegłego z zakresu zabezpieczeń przeciwpożarowych o wydanie opinii określającej: zakres oddziaływania projektowanego budynku [...] na sąsiednią działkę nr [...], zgodność projektowanego budynku [...] z przepisami rozp.WT, obszar potencjalnego oddziaływania projektowanego budynku [...] wraz ze zbiornikiem ciekłego tlenu i instalacją gazową na sąsiednią działkę budowlaną nr [...] w oparciu o analizę projektu budowlanego oraz obowiązkach przepisy w zakresie ochrony przeciwpożarowej i bezpieczeństwa, czy też wykaz rekomendowanych działań mających na celu minimalizację zidentyfikowanego potencjalnego zagrożenia oraz jego oddziaływania na sąsiednią działkę nr [...] z uwzględnieniem następujących aspektów: zastosowania dodatkowych zabezpieczeń, zwiększenia odległości zbiornika gazu od granicy sąsiedniej działki, określenie potencjalnego obszaru oddziaływania, który powinien zostać uwzględniony w PZT sąsiedniej działki przy planowaniu ewentualnej zabudowy. Skoro w obowiązujących przepisach prawa brak jest szczególnych regulacji dotyczących centrali gazów medycznych, to w ocenie Sąd, poza regulacjami dotyczącymi budynków produkcyjnych i magazynowych o kategorii PM, które zostały prawidłowo zastosowane w niniejszej sprawie, nie ma żadnych podstaw prawnych aby w przypadku budynku [...] poszukiwać i wdrażać szczególne zabezpieczenia, które miałby uwzględniać przyszłą zabudowę działki sąsiedniej. W świetle obowiązujących przepisów prawa Wojewoda prawidłowo nie dopatrzył się naruszenia przepisów dotyczących bezpieczeństwa pożarowego podkreślając, że ściana budynku [...] znajdująca się w zbliżeniu do granicy działki nr [...] posiadająca odporność ogniową REI 60. Analiza akt sprawy wykazała, że organ odwoławczy zweryfikował określony przez projektanta obszar oddziaływania budynku [...]. Obszar oddziaływania obiektu został ujęty w opisie do projektu zagospodarowania terenu (s 14), załączonym do projektu i obejmuje w swoim zakresie także działki sąsiednie. Dokonane w tym zakresie sprawdzenie prawidłowości określenia obszaru oddziaływania projektowanego obiektu w świetle znajdujących zastosowanie przepisów prawa budowlanego wykazało, że pokrywa się on z obszarem oddziaływania ustalonym przez projektantów. W związku z powyższym, zarzut niewłaściwego określenia w projekcie budowlanym obszaru oddziaływania obiektu jest w całości bezzasadny. Z tych względów prawidłowo ustalono w sprawie, że projektowana inwestycja nie uniemożliwia zabudowy działki nr [...] zgodnie z przepisami i przeznaczeniem wynikającym z MPZP. Skarżąca spółka posiada możliwość zabudowy swojej działki zgodnie z przepisami, aczkolwiek taka możliwość pozostaje ograniczona przepisami dotyczącymi ochrony przeciwpożarowej budynków, które mają zastosowanie niezależnie do tego, czy w budynku [...] byłaby czy też nie umiejscowiona central gazów medycznych. Obowiązujące przepisy prawa nie przewidują szczególnych regulacji dotyczących odległości magazynów na gaz medyczny od granicy działki, czy też od innych obiektów budowlanych. Umiejscowienie w budynku [...] centrali gazów medycznych pozostaje bez wpływu na kategorię przeciwpożarową tego budynku. Przechodząc do zarzutów dotyczących uchybienia przepisom postępowania, Sąd stwierdza, że również w tym zakresie nie mogły one skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutu braku dopuszczenia w sprawie dowodu z opinii biegłego z zakresu zabezpieczeń przeciwpożarowych, organ odwoławczy wprawdzie nie wydał formalnego postanowienia dowodowego w tym zakresie, ale jednocześnie z zaskarżonej decyzji wynika, że według tego organu, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest wystarczający dla udzielenia pozwolenia na budowę. Zdaniem Sądu, ocena organu w tym zakresie okazała się prawidłowa. Należy również podkreślić, że organ sam decyduje o zakresie i sposobie prowadzenia postępowania i samodzielnie ocenia zasadność i konieczność przeprowadzenia wnioskowanych dowodów, ograniczając się do tych, które niezbędne są do wyjaśnienia sprawy. Zwrócenie się do biegłego o wydanie opinii w sytuacji, gdy wymagane są wiadomości specjalne, jak wynika z art. 84 § 1 k.p.a. jest uprawnieniem organu, a nie jego obowiązkiem Tym samym Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów procesowych regulujących postępowanie wyjaśniające w stopniu prowadzącym do uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia. Decyzje organów obu instancji, jak i całe prowadzone postępowanie spełniają standardy wskazane w k.p.a., w szczególności w art. 6, art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 84, art. 85 tej ustawy. Wbrew zarzutom skargi, konstrukcja uzasadnienia zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom stawianym w tym względzie przez przepis art. 107 § 1 i 3 k.p.a. W szczególności stwierdzić trzeba, że organ odwoławczy w sposób prawidłowy i wystarczający przytoczył przebieg postępowania, powołał argumentację zawartą w odwołaniu strony, a następnie – przywołując przepisy, w sposób wystarczający przedstawił swoje stanowisko, odnosząc się przy tym do wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Nie ma również powodu do uznania zasadności zarzutu naruszania art. 10 § 1 k.p.a. Skarżąca spółka musiałaby bowiem wykazać, że działanie organu odwoławczego uniemożliwiło jej dokonanie konkretnej czynności procesowej. Dopiero wykazanie powyższego, a następnie także wykazanie, że uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, dawałoby podstawy do przyjęcia, że doszło do naruszenia art. 10 k.p.a. Skarżąca zaś takich okoliczności nie powołała, a również Sąd - rozpoznając sprawę zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. - nie dopatrzył się w sprawie naruszenia ww. przepisu. Z przedstawionych powodów skargę należało oddalić, o czym orzeczono na podstawie art. 151 p.p.s.a. Na koniec należy poddać pod rozwagę scenariusz, w którym, zamiast zarzutów dotyczących braku spełnienia wymogów dotyczących prawidłowego usytuowania centrali gazów medycznych - z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe - co wiąże się z koniecznością odsunięcia planowanej na działce nr [...] zabudowy na wymaganą odległość, spółka doprowadzi do zawarcia porozumienia z inwestorem, zobowiązując się do sfinansowania podniesienia klasy odporności ogniowej spornej ściany do poziomu REI 120 i tym samym wprowadzenia oczekiwanych przez nią zmian w projekcie budowlanym.