II SA/Wr 642/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 21 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. C.-J., J. C. i M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji zobowiązującej do przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom postanawia: odrzucić skargę.

S. C.-J., J. C. i M. J. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę z dnia 16 sierpnia 2017 r. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji zobowiązującej do przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 22 września 2017 r. pełnomocnik skarżących radca prawny G. K. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi ujawnionych na etapie jej wstępnego badania, poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Również zarządzeniem z dnia 22 września 2017 r. pełnomocnik został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł. W wydanych zarządzeniach zakreślono termin na ich wykonanie wynoszący 7 dni oraz rygor odrzucenia skargi. W dniu 3 listopada 2017 r. do Sądu wróciła przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 22 września 2017 r. jak również wezwanie z dnia 9 października 2017 r. do nadesłania pełnomocnictwa, po dwukrotnej, prawidłowej awizacji. Sąd przyjął, że awizowana przesyłka ma skutek doręczenia z dniem 26 października 2017 r. Zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu od skargi minął 2 listopada 2017 r. Wezwania pozostały bezskuteczne. Strona skarżąca nie wykonała wezwań. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 punkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. Ponadto przepis z art. 230 p.p.s.a. stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1), a w dalszej swojej części wyjaśnia, że pismem, o którym mowa w § 1 jest m.in. skarga (§ 2). Zgodnie z przyjętymi standardami proceduralnymi brak opłaty sądowej w formie wpisu traktowany jest jako szczególny brak formalny skargi, którego stwierdzenie obliguje Sąd do wezwania strony skarżącej do uiszczenia wpisu w podanej kwocie, w ustawowym terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Taki bowiem skutek zaniechania w tym zakresie ustala przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. Mając zatem na uwadze stan faktyczny niniejszej sprawy i fakt, iż skoro strona skarżąca, mimo upływu zakreślonego terminu, nie uzupełniła braków formalnych skargi jak również nie uiściła należnego wpisu sądowego, złożona przez nią skarga podlegała odrzuceniu, co orzeczono w postanowieniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 220 § 3 p.p.s.a.