II SA/Wr 593/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek Sędziowie: Sędzia WSA Władysław Kulon Asesor WSA Wojciech Śnieżyński – spr. po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 maja 2020 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia "[...]" z/s w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącej strony kwotę 597,00 (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Postanowieniem z [...].07.2019 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej "SKO" lub "Kolegium"), działając na podstawie art. 134 w zw. z art. 127 § 1 k.p.a. stwierdziło niedopuszczalność odwołania stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] od decyzji wydanej przez Wójta Gminy [...] z [...].05.2019r., nr [...] w przedmiocie odmowy czasowego odebrania dwóch kucy. Kolegium rozpoznając złożone odwołanie oceniło, że odwołujące się stowarzyszenie nie było i w dalszym ciągu nie jest stroną postępowania w przedmiocie czasowego odebrania zwierząt właścicielowi. W tym zakresie podzieliło stanowisko sądów administracyjnych na temat wykładni art. 7 ust. 3 ustawy o ochronie zwierząt i oceny realizacji własnych uprawnień materialnoprawnych przez podmiot zgłaszający czasowe odebranie zwierzęcia. Na tej podstawie Kolegium doszło do przekonania, że odmawiając odebrania zwierząt w trybie art. 7 ust. 3 ustawy o ochronie zwierząt, prawa stowarzyszenia nie zostały w jakichkolwiek sposób uszczuplone. Stroną postępowania w sprawie czasowego odebrania zwierząt jest przede wszystkim ich właściciel. Okoliczność natomiast, że stowarzyszenie wystąpiło do Wójta Gminy [...] z zawiadomieniem o odebraniu zwierząt w trybie art. 7 ust. 3 ustawy o ochronie zwierząt nie jest równoznaczne z legitymowaniem się interesem prawnym w rozumieniu art. 28 k.p.a., co pozwoliłoby na uznanie stowarzyszenia za stronę prowadzonego postępowania administracyjnego. W takim przypadku o jego udziale w postępowaniu, jako organizacji społecznej na prawach strony, można byłoby mówić wówczas, gdyby stowarzyszenie zwróciło się do organu o dopuszczenie do udziału w postępowaniu na prawach strony w trybie art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a., co jednak w niniejszej sprawie nie nastąpiło. W skardze do sądu administracyjnego skarżące stowarzyszenie zarzuciło Kolegium m.in. rażące naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 28 k.p.a. w zw. z art. 7 ust. 3 ustawy o ochronie zwierząt, polegającą na nieuznaniu stowarzyszenia za stronę postępowania administracyjnego prowadzonego na podstawie art. 7 ust. 3 wskazanej ustawy. Podnosząc taki zarzut autor skargi wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zobowiązanie organu do rozpoznania sprawy co do meritum. W uzasadnieniu skargi stowarzyszenie przedstawiło wykładnię przepisu art. 7 ust. 3 ustawy o ochronie zwierząt, która uzasadnia twierdzenie, że jest ono stroną postępowania administracyjnego prowadzonego w trybie tej ustawy, zawsze wtedy, gdy odbiera zwierzę właścicielowi, wykonując przez to nałożony na nie obowiązek. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w oparciu o dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Przesądzające znaczenie na korzyść powołanych w niej twierdzeń ma uchwała 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24.02.2020r., sygn. akt II OPS 2/19, podjęta na podstawie art. 15 § 1 pkt 2 i art. 264 § 2 p.p.s.a. tzw. uchwała abstrakcyjna, która wiąże w niniejszej sprawie skład orzekający WSA z mocy art. 269 p.p.s.a. W uchwale tej NSA jednoznacznie rozstrzygnął wątpliwości dotyczące udziału organizacji społecznej w postępowaniu zmierzającym do wydania decyzji na podstawie art. 7 ust. 3 in fine ustawy o ochronie zwierząt. Stwierdzono zatem wyraźnie, że organizacja społeczna, której statutowym celem jest ochrona zwierząt, a której upoważniony przedstawiciel odebrał zwierzę i zawiadomił o tym wójt (burmistrza, prezydenta miasta), posiada status strony w takim postępowaniu w rozumieniu art. 28 k.p.a. W rozpatrywanym przypadku wystąpiły wszystkie wskazane warunki. Po pierwsze, stowarzyszenie [...] jest organizacją społeczną, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt. Nie podlega również wątpliwości, że to przedstawiciel tej organizacji przeprowadził w dniu [...].04.2018 r. interwencję, podczas której doszło do odbioru od właściciela dwóch kucy - ze względu na stwierdzenie wystąpienia zagrożenia ich życia i zdrowia. Zawiadomieniem z [...].05.2018 r. skarżące stowarzyszenie wystąpiło do Wójta Gminy [...] o wydanie decyzji o czasowym odebraniu tych zwierząt. Rozpatrując to zgłoszenie, powołując się na art. 7 ust. 3 ustawy o ochronie zwierząt organ I instancji wydał w dniu [...].05.2018 r. decyzję, którą odmówił odebrania czasowego zwierząt ich właścicielowi. Wywiedzione od tego rozstrzygnięcia odwołanie [...] uznane zostało przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] za niedopuszczalne ze względu na brak legitymacji materialnoprawnej do bycia stroną postępowania. Skoro NSA przesądził, że status strony postępowania skarżonego stowarzyszenia wynika bezpośrednio z treści normy art. 7 ust. 3 ustawy o ochronie zwierząt, która stanowi o obowiązku nałożonym na podmioty wskazane w tym przepisie, co zatem oznacza, że organizacja realizuje własne uprawnienia materialnoprawne, występując w postępowaniu w przedmiocie odebrania zwierzęcia, jako strona legitymująca się interesem prawnym, to tym samy należało przesądzić, że w rozpatrywanej sprawie skarżącemu stowarzyszeniu przysługiwał status strony. To zaś oznacza, że skarżone postanowienie nie mogło się pozostać w obrocie prawym. Uznanie skarżącego stowarzyszenia za stronę postępowania w rozumieniu art. 28 k.p.a. czyni zbędnym rozważania na temat możliwość dopuszczenia takiego podmiotu do udziału w postępowaniu na prawach strony w trybie art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Ponownie rozpoznając sprawę Kolegium winno uwzględnić dokonaną wyżej wykładnię przepisów prawa i rozpoznać merytorycznie wniesione przez stowarzyszenie, jako stronę postępowania, odwołanie od decyzji z Wójta Gminy [...] z [...].05.2019 r. O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800). Na zasądzoną kwotę składa się wpis od skargi (100 zł), wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika strony skarżącej (480 zł) oraz opłata skarbowa od dokumentu pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym, w postępowaniu uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a., gdyż przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym kończące postępowanie.