II SA/Wr 566/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 16 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. we W. na postanowienie Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: odrzucić skargę.

W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 sierpnia 2017 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braku skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł, a także do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie 5 jej odpisów i dołączenie dokumentu określającego sposób reprezentacji strony skarżącej. W wezwaniach pouczono, że uzupełnienia braków skargi należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań, a uchybienie wskazanemu terminowi będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Powyższe wezwania zostały stronie skarżącej skutecznie doręczone w dniu 11 września 2017 r. (dowód: k. 24 akt sądowych), a zatem termin 7-dniowy do uzupełnienia braków skargi upłynął z dniem 18 września 2017 r. W wyznaczonym terminie strona skarżąca nie uzupełniła żadnego z ww. braków skargi, lecz pismem nadanym przez pocztę w dniu 14 września 2017 r. oświadczyła, że zarząd spółdzielni "nie będzie składał odwołania od przedmiotowego postanowienia". Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W świetle przywołanych okoliczności zastosować należało przepis 220 § 3 p.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), który stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis sądowy, podlega odrzuceniu przez sąd. Drugą podstawę odrzucenia skargi w niniejszej sprawie stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który nakazuje odrzucić skargę, jeśli skarżący nie uzupełnił w terminie braków formalnych, do których należy m.in. brak wymaganej liczby odpisów skargi i dokumentu wskazującego na sposób reprezentacji osoby prawnej. Odnosząc się natomiast do pisma strony skarżącej z dnia 14 września 2017 r. trzeba zauważyć, że jego treść zawiera oświadczenie trudne do jednoznacznego określenia, bo przecież strona skarżąca już wniosła skargę do sądu, a więc wskazanie, że nie będzie "wnosić odwołania" jest niezrozumiałe. Niemniej Sąd przyjął, że zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę wyłącznie wtedy, gdy zainicjowała ona postępowanie sądowoadministracyjne, to znaczy po tym, gdy sąd stwierdzi, że skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków, które uniemożliwiałyby nadanie jej dalszego biegu. W sytuacji, gdy skarga będzie zawierać braki (np. nie opłacono wpisu sądowego), sąd odrzuci skargę (por. postanowienie NSA z 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87, opubl.: OSP 1990, Nr 4, poz. 207). Uwzględniając poczynione rozważania Sąd na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.