II SA/Wr 500/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II zażalenia strony skarżącej Z. S.A. z/s w J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 stycznia 2022 r. w przedmiocie odrzucenia skargi postanawia: I. odrzucić zażalenie; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu od zażalenia.

Z. S.A. z/s w J. (dalej jako: strona skarżąca) pismem z 06.10.2020 r. wniosły skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie dotyczącej ustalenia odpowiedzialności za utrzymanie stanu technicznego kolektorów. Pismem z 01.12.2021 r. (akta sądowe - k. 9) wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych w postaci: złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej oraz podanie numeru REGON lub NIP, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że odpis powyższego wezwania doręczono w dniu 06.12.2021 r. na adres podany w skardze (akta sądowe – k. 11). Spółka nie wykonała nałożonych na nią obowiązków. W związku z tym, postanowieniem z 24.01.2022 r. tut. Sąd orzekł o odrzuceniu skargi z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych. Ww. postanowienie zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej wraz z pouczeniem o przysługującym zażaleniu 21.02.2022 r. (akta sądowe – k. 22). Z. S.A. z/s w J. nie zgodziły się z treścią przedmiotowego rozstrzygnięcia i 25.02.2022 r. wniosły zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi (akta sądowe – k. 25) wnosząc o jego uchylenie. W przedmiotowym piśmie stwierdzono jednak wystąpienie braku formalnego w postaci niezłożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpisu z KRS-u). Odpis wezwania do usunięcia braków zażalenia, w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego wezwania pod rygorem jego odrzucenia, został skutecznie doręczony spółce 09.03.2022 r. (akta sądowe – k. 36). Pismem z 10.03.2022 r. Z. S.A. przesłały do tut. Sądu zrzut ekranu z danych dot. sposobu reprezentacji spółki z Krajowego Rejestru Sądowego informując, że: ,,załączamy dokument w sprawie reprezentacji, jaki zawsze składamy w sądach" (akta sądowe – k. 33-35). Z uwagi na fakt, że zrzut ekranu nie posiada przymiotu odpisu aktualnego bądź też pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego, zarządzeniem z 11.04.2022 r. (wykonanym 25.05.2022 r.) strona skarżąca została ponownie wezwana do usunięcia braku formalnego, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, do złożenia dokumentu bądź jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej w postaci informacji odpowiadającej odpisowi pełnemu albo informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców prowadzonego przez Krajowy Rejestr Sądowy. Przedmiotowe wezwanie zostało skutecznie doręczone stronie 30.05.2022 r. (akta sądowe – k. 40). Pismem z 31.05.2022 r. (akta sądowe – k. 42-43) Z. S.A. odesłały wystosowane wezwanie nie uzupełniając zaistniałego braku formalnego. Przedstawiły swoje stanowisko w sprawie argumentując, że skoro przepis prawa mówi o ,,dokumencie", to brakiem nie jest nie występowanie (nie dostarczenie) pełnego odpisu z KRS-u. Jednocześnie wezwanie pozostało bezskuteczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlegało odrzuceniu. Stosownie do art. 29 w zw. z art. 28 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 wraz z późń. zm.) – dalej: p.p.s.a., osoby uprawnione do działania w imieniu osób prawnych mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Zarówno w orzecznictwie jak i w piśmiennictwie utrwalony jest pogląd, że brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29 p.p.s.a.) stanowi brak formalny, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 tej ustawy, a niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia stosownego dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W odniesieniu do spółek kapitałowych zasadnie przyjmuje się, że weryfikacja prawa ich reprezentowania powinna nastąpić na podstawie odpisu z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, względnie innych dokumentów obrazujących stosunki prawne istniejące w spółce (por. M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz do art. 29 LEX 2021 r. teza 4, postanowienie NSA z 17 czerwca 2005 r., OSK 1515/04, LEX nr 837369, por. też J. Drachal [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2015, s. 204 oraz postanowienia NSA z 27 lutego 2013 r. sygn. akt II GZ 71/13, z 6 kwietnia 2020 r. sygn. akt II GZ 112/20; publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Fakt, że Krajowy Rejestr Sądowy jest jawny (art. 8 § 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym, t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 112 wraz z późń. zm. – dalej: u.k.r.s.); a zgodnie z art. 4 ust. 4aa tej ustawy pobrane samodzielnie wydruki komputerowe aktualnych i pełnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru mają moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację, nie oznacza, że Sąd powinien sam weryfikować prawidłowość reprezentacji skarżącej spółki. W odpowiedzi na wezwanie Sądu został, co prawda nadesłany czarno – biały dokument w postaci wydruku przedstawiającego dane zawarte na stronie ekrs mający określić sposób reprezentacji, jednak należy wskazać, że przesłany wydruk nie został należycie uwierzytelniony, a także nie zawiera pełnych informacji pozwalających ocenić sposób reprezentacji skarżącej spółki. Przede wszystkim należy wskazać, że ww. wydruk nie stanowi pobranego samodzielnie wydruku komputerowego aktualnych albo pełnych informacji o podmiotach wpisanych do rejestru, wobec czego nie posiada mocy zrównanej z mocą dokumentu wydawanego przez Centralną Informację Krajowego Rejestru Sądowego, o czym była mowa powyżej. Załączony dokument przedstawia jedynie stronę internetową ekrs zawierającą część informacji zawartych w KRS oraz odsyłającą do linków pozwalających pobrać zainteresowanemu wydruk informacji pełnych lub wydruk informacji aktualnych (znajdujących się w dolnej sekcji strony internetowej, z której pochodzi wydruk), które z kolei posiadać będą moc zrównaną z mocą dokumentu wydawanego przez Centralną Informację. Wobec powyższego, załączony przez stronę dokument nie stanowiąc wydruku, o którym mowa w art. 4 ust. 4aa u.k.r.s. nie może zostać uznany za oryginał dokumentu określającego umocowanie do reprezentacji strony skarżącej, ani też za uwierzytelnioną kopię takiego dokumentu. Powyższe świadczy o niewypełnieniu przez Z. S.A. wezwania Sądu. Skoro zgodnie z orzecznictwem nieprawidłowo uwierzytelniony odpis nie może zostać uznany za wystarczający dokument umocowujący do działania w imieniu strony (post. NSA z 26 lipca 2013 r., II FSK 1798/13, LEX nr 1346566), to tym bardziej nie może być nim dokument, który w ogóle nie został uwierzytelniony. Nie można więc uznać, że braki formalne zażalenia zostały w ten sposób usunięte. Ponadto, zakres informacji objętych załączonym wydrukiem nie pozwala Sądowi ocenić sposobu reprezentacji strony skarżącej. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 wraz z późń. zm.) – dalej: p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Wobec nieuzupełnienia braku formalnego zażalenia w wyznaczonym terminie Sąd orzekł na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. c oraz art. 194 § 3 p.p.s.a., jak w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie z urzędu uiszczonego w sprawie wpisu sądowego od zażalenia Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.