II SA/Wr 496/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 listopada 2008 r. sprawy ze skargi Spółki "A" z siedzibą w P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. nr [...] z dnia [...] r. w sprawie odmowy wstrzymania wykonania własnej decyzji nr [...] z dnia [...] r. w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia [...] r. o odmowie umorzenia postępowania administracyjnego w tej sprawie i nakazującej Spółce "A" z siedzibą w P. usunięcia mas ziemnych pochodzących z budowy marketu "[...]", zdeponowanych w miejscu nieprzeznaczonym na ich składowanie, na terenie działek 49/2 i 52/2, położonych przy ul. [...] w W. postanawia: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

Pismem z dnia 2 lutego 2006 r. wszczęto z urzędu postępowanie w sprawie złożonych na działkach nr 49/2 i nr 52/2 w W. mas ziemnych, powstałych podczas budowy marketu [...] w Wałbrzychu przez Spółkę "A" w P.. Prezydent Miasta W. decyzją z dnia [...] r. odmówił umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie usunięcia mas ziemnych pochodzących z budowy marketu [...], zdeponowanych w miejscu nie przeznaczonym na ich składowanie, na terenie działek nr 49/2 i 52/2, położonych przy ul. [...] w W. oraz nakazał spółce A z siedzibą w P. usunięcie mas ziemnych pochodzących z budowy Centrum Handlowego [...], zdeponowanych w miejscu nieprzeznaczonym na ich składowanie, tj. na terenie działek nr 49/2 i 52/2, położonych przy ul. [...] w W. i zagospodarowanie ich zgodnie z wymogami ustawy o odpadach w terminie do 30 czerwca 2008 r. Od powyższej decyzji pełnomocnik strony wniósł odwołanie wnosząc o jej uchylenie, zarzucając niewyjaśnienie stanu faktycznego i nieuwzględnienie interesu strony. Decyzją z dnia [...] r. (Nr [...]), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. W skardze wniesionej na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] r. (nr [...]), odmówiło wstrzymania wykonania wyżej opisanej własnej decyzji z dnia [...] r. w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia [...] r. Na powyższe postanowienie spółka "A" z siedzibą w P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W świetle art. 3 § 2 pkt. 1 – 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami – zwanej dalej u.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz inne niż wyżej określone akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 u.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Spółka "A" z siedzibą w P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania własnej decyzji tego organu z dnia [...] r. utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] r. Postanowienie organu administracji publicznej w sprawie wstrzymania wykonania orzeczenia nie jest postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, ani też postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, dlatego skargę pełnomocnika strony skarżącej należało uznać za niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 u.p.s.a. skargę odrzucono.