II SA/Wr 466/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Dominik Dymitruk po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi P. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 20 marca 2025 r., nr SKO 4211.1.2025 w przedmiocie negatywnego zaopiniowania wniosku o udzielenie zezwolenia na zbieranie odpadów postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Pismem z dnia 29 kwietnia 2025 r. P. D. działający przez pełnomocnika (dalej: strona skarżąca) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 20 marca 2025 r. (nr SKO 4211.1.2025) w przedmiocie negatywnego zaopiniowania wniosku o udzielenie zezwolenia na zbieranie odpadów. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 1 lipca 2025 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnianego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zawierającego oświadczenie, którym z podmiotów wymienionych w art. 35 p.p.s.a. jest, a także oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń strony skarżącej oraz podanie numeru PESEL skarżącego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została skutecznie doręczona pod wskazany w skardze adres pełnomocnika w dniu 16 lipca 2025 r. (zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru – k. 26 akt sądowych), jednak do dnia wydania niniejszego postanowienia czynności wskazane w wezwaniu nie zostały wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym zostały określone w art. 46 i 47 p.p.s.a. W przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., podlega ona odrzuceniu. W myśl art. 46 § 1 pkt 1 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, czy podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jak stanowi z kolei art. 46 § 2 pkt 1 lit. a i b p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, m.in. oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, a także numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Ponadto, zgodnie z § 3 tego przepisu, do pisma (skargi) należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Brak pełnomocnictwa jest zatem brakiem formalnym skargi w rozumieniu art. 46 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, skierowana na ręce pełnomocnika strony skarżącej, została skutecznie doręczona w dniu 16 lipca 2025 r. (zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru – k. 26 akt sądowych). W tych okolicznościach termin do uzupełnienia dostrzeżonych braków skargi upłynął z dniem 23 lipca 2025 r. (środa). W terminie tym braki formalne i fiskalne skargi nie zostały jednak usunięte. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd rozstrzygnął jak w pkt. I sentencji postanowienia. Natomiast rozstrzygnięcie zawarte w pkt. II znajduje swoje uzasadnienie w treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. obligującym Sąd do zwrotu z urzędu całego uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego.