II SA/Wr 466/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi A. S.A. w W. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2020 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia opłaty legalizacyjnej z tytułu samowolnej budowy kontenera telekomunikacyjnego postanawia: odrzucić skargę.

A. S.A. w W. wniosła skargę na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] VII 2020 r. (Nr [...]) w przedmiocie nałożenia opłaty legalizacyjnej z tytułu samowolnej budowy kontenera telekomunikacyjnego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 1250 złotych, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi przez: przedłożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania (tj. KRS), złożenie pełnomocnictwa oraz podanie numeru REGON/NIP. Wezwania zostały doręczone w dniu 27 X 2020 r. i pozostały bezskuteczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz.2325 z późn. zm.) – dalej jako "ppsa" - sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Stosownie zaś do art. 220 § 3 ppsa, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz wezwanie do uiszczenia wpisu została doręczona skarżącej w dniu 27 X 2020r., zatem siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi upływał w dniu 3 XI 2020 r. (wtorek). Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy, w zakreślonym terminie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Wobec powyższego Sąd orzekł na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ppsa.