II SA/Wr 461/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek Sędziowie: Sędzia WSA Władysław Kulon Sędzia NSA Halina Filipowicz - Kremis (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 stycznia 2021 r. sprawy ze sprzeciwu M. S.A. w L. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia 20 sierpnia 2020 r. nr SKO/OS-414/43/2020 w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oddala sprzeciw w całości.

U Z S A D N I E N I E Decyzją nr 74/2020 z dnia 10.06.2020 r. na podstawie art. 71 ust. 2 pkt 2, art. 73 ust. 1, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 84, art. 85 ust 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t. j. Dz.U. z 2020 r., poz. 283 z późn. zm.) oraz § 3 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (t. j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1839), po uzyskaniu opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we Wrocławiu oraz Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich we Wrocławiu, jak również wobec braku zastrzeżeń Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L., stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia pn. "Budowa instalacji produkcji ciepła z biomasy o mocy 15MW w L.", planowanego na terenie działki nr [...] w obrębie [...] miasta L., określając jednocześnie następujące warunki korzystania ze środowiska w fazie realizacji i eksploatacji łub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich: 1) na etapie realizacji przedsięwzięcia ograniczyć prowadzenie prac do pory dziennej, od godz. 6:00 do 22:00; 2) zaplecze budowy wyposażyć w środki do neutralizacji niekontrolowanych wycieków substancji ropopochodnych, np. sypkie sorbenty hydrofobowe, hydrofobowe maty sorpcyjne w arkuszach lub rolkach, poduszki, rękawy sorpcyjne, biopreparaty, 3) zainstalować dwa kotły na paliwo stałe biomasowe: jeden o mocy cieplnej 5,0 MW oraz mocy cieplnej wprowadzanej w paliwie 5,81 MW, jeden o mocy cieplnej 10,0 MW oraz mocy cieplnej wprowadzanej w paliwie 11,49 MW, 4) w kotłowni przetwarzać wyłącznie niezanieczyszczoną biomasę w formie zrębek, odpadów tartaku, drewna, rejestrowanych pozostałości po usunięciu drzew i krzewów w ilości nie większej niż 14 500 Mg/rok, 5) biomasę magazynować na wyznaczonym placu składowym w jednostkowej ilości nieprzekraczającej 100 Mg, 6) instalacje wyposażyć w urządzenia oczyszczania spalin -. multicyklon oraz filtr elektrostatyczny ESP, 7) wody opadowe z terenów utwardzonych i dachowych odprowadzać poprzez separator substancji ropopochodnych do zbiorników bezodpływowych, 8) wycinkę drzew prowadzić poza okresem lęgowym ptaków, tj. w okresie od 1 września do końca lutego, 9) dokonać nasadzeń drzew z uwzględnieniem lokalnych uwarunkowań ch, technicznych, jak również wymogów bezpieczeństwa; do nasadzeń wykorzystać gatunki drzew, np.: dąb szypułkowy, lipa drobnolistna, brzoza brodawkowata, jarząb pospolity, drzewa winny mieć dobrze wykształconą bryłę korzeniową i koronę; nie stosować gatunków mocno inwazyjnych; nasadzeń dokonać w okresie wiosennym lub jesiennym, 10) na rosnącym w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji drzewach rodzaju dąb Quercus zawiesić budki lęgowe w liczbie: 10 budek typu A i 3 budki typu E; lokalizacja budek dla ptaków winna zapewnić ich funkcjonowanie przez okres co najmniej 3 lat od momentu ich montażu, w trakcie którego nie powinno dojść do wycinki drzew z zawieszonymi budkami; corocznie przez okres co najmniej 3 lat od montażu w okresie wrzesień - listopad prowadzić czyszczenie i konserwację budek poprzez ewentualne poprawienie ich szczelności oraz uzupełnienie brakujących elementów (nie stosować środków chemicznych do ich konserwacji), a także oczyszczanie budek z odchodów; w przypadku zniszczenia lub uszkodzenia danej budki w okresie 3 lat, w sposób uniemożliwiający zasiedlenie przez ptaki, należy wymienić ją na nową; powyższe prace winny być nadzorowane przez specjalistę ornitologa, 11) pnie drzew narażone na uszkodzenia mechaniczne odeskować do wysokości ok. 2 m od poziomu gruntu (dolna część desek winna opierać się na podłożu); odeskowanie należy przymocować do pnia, w sposób niepowodujący okaleczenia drzewa, a pomiędzy odeskowaniem i powierzchnią pnia drzewa powinien zostać umieszczony elastyczny materiał (np. grube maty słomiane), 12) prace ziemne w obrębie bryły korzeniowej drzew i krzewów wykonywać ręcznie; odsłonięte korzenie przykrywać matami słomianymi lub jutowymi - przy temperaturach przekraczających 20°C zwilżonymi wodą, by zapobiec wysuszeniu korzeni, natomiast przy temperaturach ujemnych powinny być suche, by uniknąć przemarzania korzeni, 13) nie składować materiałów budowlanych, ziemi, odpadów stałych lub płynnych mogących zmienić chemizm gleby (np. sole, oleje, paliwa), w obrębie drzew i krzewów. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w dniu 18.10.2019 r. M. S.A. wystąpiło do Prezydenta Miasta L. z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia pn. "Budowa instalacji produkcji ciepła z biomasy o mocy 15MW w L.", planowanego na terenie działki nr [...] w obrębie [...] miasta L. Wydanie decyzji następuje przed uzyskaniem decyzji, o której mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t. j.: Dz.U. z 2020 r. poz. 283 z późn. zm.), tj. decyzji o pozwoleniu na budowę wydawanej na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Wnioskodawca złożył kompletny wniosek w dniu 14.11.2019 r. O wszczęciu postępowania na wniosek strony, zawiadomiono pozostałe strony postępowania, wyznaczone zgodnie z art. 74 ust. 3a ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t. j.: Dz.U. z 2020 r. poz. 283 z późn. zm.) Z uwagi na fakt, iż liczba stron przekracza 10, zawiadomienia dokonano również w formie obwieszczenia przez udostępnienie go w dniu 15.11.2019 r. na tablicy ogłoszeń oraz na stronie BIP Urzędu Miejskiego w L., zgodnie bowiem z art. 74 ust. 3 ustawy w takich okolicznościach stosuje się przepis art. 49 kpa. Inwestycja polegać będzie na budowie instalacji produkcji ciepła z biomasy o mocy 15. MW w L. przy ul. [...]. W skład instalacji wchodzić lominalnej 5 MW oraz 10 MW. Instalacja pracować będzie przez cały rok, a ciepło przez nią wyprodukowane będzie wykorzystywane do podgrzewania wody. W ramach planowanej inwestycji wybudowany zostanie budynek kotłowni, wewnątrz którego umieszczone zostaną kotły wraz z niezbędną infrastrukturą do ich prawidłowego funkcjonowania, jak również wykonane zostaną dodatkowe prace budowlane obejmujące m.in. utwardzenie dróg i palców, budowę kominów oraz wykonanie instalacji fotowoltaicznej. Wytworzona energia wykorzystywana będzie na potrzeby własne zakładu. Instalacja fotowoltaiczna nie będzie przekraczała progu 1 ha określonego w § 3 ust. 1 pkt 54 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (t. j.: Dz.U. z 2019 r. poz. 1839). Planowana inwestycja polega zatem na budowie przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko wymienionego w § 3 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia, który obejmuje elektrownie konwencjonalne, elektrociepłownie lub inne instalacje do spalania paliw w rozumieniu § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 1 marca 2018 r. w sprawie standardów emisyjnych dla niektórych rodzajów instalacji, źródeł spalania paliw oraz urządzeń spalania lub współspalania odpadów z wyłączeniem odpadów niebędących biomasą w rozumieniu § 2 pkt 1 tego rozporządzenia, w celu wytwarzania energii elektrycznej lub cieplnej, inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 3, o mocy cieplnej rozumianej jako ilość energii wprowadzonej w paliwie do instalacji w jednostce czasu przy nominalnym obciążeniu tych instalacji, nie mniejszej niż 25 MW, a przy stosowaniu paliwa stałego - nie mniejszej niż 10 MW. Uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla wskazanych przedsięwzięć jest wymagane, a obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko może zostać stwierdzony, w drodze postanowienia, na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Postanowienie wydaje się w terminie 30 dni od dnia wszczęcia postępowania, tj. od dnia złożenia kompletnego wniosku, po zasięgnięciu opinii organów, wskazanych w art. 64 ust. 1 ustawy. Zgodnie z art. 80 ust. 2 ustawy, organ prowadzący postępowanie badał zgodność lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w wyniku czego stwierdził, iż teren inwestycji objęty jest ustaleniami Uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w L. z dnia [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Nr [...] miasta L. (Dz. Urz. Woj. Doln. poz. [...] z późn. zm.). Zgodnie z ustaleniami planu, działka nr [...] w obrębie [...] miasta L. znajduje się w czterech jednostkach planu oznaczonych symbolami: [...], [...], [...] i [...], dla których jako podstawowe przeznaczenie ustalono: [...] - a) produkcja energii elektrycznej i cieplnej, powstałej w procesie termicznego przekształcania odpadów oraz z innych urządzeń wytwarzających energię z odnawialnych źródeł energii, z dopuszczeniem urządzeń wytwarzających energię o mocy przekraczającej 100 kW, b) gospodarka odpadami z wyłączeniem składowisk odpadów, c) przemysł, d) bazy, magazyny, składy, [...] - sieci i urządzenia ciepłownicze, [...] - lasy, przy czym dopuszcza się sieci przesyłowe istniejące w dniu wejścia w życie ww. uchwały, [...] - poszerzenie publicznej drogi krajowej klasy głównej ruchu przyspieszonego, przy czym jako przeznaczenie uzupełniające ustalono;.- a) ścieżka rowerowa, b) sieci przesyłowe, oznaczone na rysunku planu, c) sieci infrastruktury technicznej oraz związane z nimi urządzenia. Wskazane zapisy uzasadniają zgodność lokalizacji przedsięwzięcia z planem. Po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z planem zagospodarowania przestrzennego, co jest zgodne z art. 80 ust. 2 ustawy organ wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia dołączonej do wniosku karty informacyjnej przedsięwzięcia (pismo z dnia 22.11.2019r.). Uzupełnienie wnioskodawca przedłożył w dniu 22.11.2019 r. W dniu 28.11.2019 r. uwagi do karty informacyjnej przedsięwzięcia wniosło W. w L. SA (pismo z dnia 28.11.2019r., znak: [...]). Spółce przysługuje prawo rzeczowe do nieruchomości znajdującej się w obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie w wariancie zaproponowanym przez wnioskodawcę, zgodnie zatem z art. 74 ust. 3 ustawy jest stroną postępowania. W związku z tym organ prowadzący postępowanie wezwał wnioskodawcę do złożenia wyjaśnień, w tym ustosunkowania się do każdej ze zgłoszonych przez stronę uwag (pismo z dnia 29.11.2019r.). Uzupełnienie wskazanego dokumentu, opracowane zgodnie z zakresem określonym w wezwaniu do wyjaśnienia, wnioskodawca przedłożył w dniu 20.12.2019 r., o czym W. w L. SA poinformowane zostało w piśmie z dnia 07.01.2020 r. W dniu 20.12.2019 r. E. Sp. z o.o. z siedzibą w L. wniosła o zwrócenie uwagi na negatywny wpływ planowanej inwestycji na obecnie istniejący system ciepłowniczy, zapewniający ciepło na potrzeby mieszkańców L. Spółce przysługuje prawo rzeczowe do nieruchomości znajdującej się w obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie w wariancie zaproponowanym przez wnioskodawcę, zgodnie zatem z art. 74 ust. 3 ustawy jest stroną postępowania. Organ prowadzący postępowanie nie podjął czynności w tym zakresie, bowiem ewentualny wpływ planowanej inwestycji na obecnie istniejący system ciepłowniczy nie ma wpływu na rozstrzygniecie w sprawie dotyczącej wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia. Następnie wystąpiono do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we Wrocławiu, Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we Wrocławiu oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. o wydanie opinii co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia, o czym obwieszczono przez udostępnienie go na tablicy ogłoszeń oraz na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Miejskiego w L.. Dyrektor Zarządu Zlewni Wód Polskich we Wrocławiu, uwzględniając rodzaj, skalę, lokalizację oraz charakter planowanej inwestycji, która realizowana będzie przy zastosowaniu rozwiązań minimalizujących wpływ na środowisko oraz zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, nie przewidując negatywnego wpływu inwestycji na stan jednolitych części wód podziemnych (JSWPd) i powierzchniowych (JCWP) oraz możliwość osiągnięcia celów środowiskowych, wyraził opinię, że dla przedsięwzięcia nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W dniu 3.02.2020 r. E. Sp. z o.o. z siedzibą w L. poinformowała, że do wniosku skierowanego do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we Wrocławiu stron postępowania. Organ prowadzący postępowanie nie podjął bowiem zasięgając opinii wskazanego organu przedłożył dokumenty, które należy dołączyć do wniosku, określone w art. 64 ust. 2 i ust. 2a ustawy z dnia 3 października o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. W dniu 10.02.2020 r. do Urzędu Miejskiego w L. wpłynęło postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia 04.02.2020 r., o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia. Postanowienie wydane zostało po terminie określonym w art. 64 ust. 4 ustawy, tj. po upływie 14 dni od dnia otrzymania wniosku o wydanie opinii. W piśmie z dnia 21.02.2020 r. i 13.03.2020 r., Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska we Wrocławiu prowadził odrębne postępowanie wyjaśniające, wzywając bezpośrednio wnioskodawcę do uzupełnienia karty informacyjnej przedsięwzięcia. Do wiadomości organu prowadzącego postępowanie doręczone zostały: wezwanie z dnia 04.02.2020 r., znak: [...], pismo z dnia 12.02.2020 r., znak: [...] oraz wezwanie z dnia 04.03.2020r., znak: [...]. Ostatecznie Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska we Wrocławiu, po przeprowadzeniu odrębnego postępowania wyjaśniającego, biorąc pod uwagę uwarunkowania wymienione w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz po stwierdzeniu, że przedsięwzięcie nie powinno znacząco oddziaływać na środowisko przyrodnicze, w tym na najbliżej położony obszary Natura 2000: obszar mający znaczenie dla Wspólnoty Ź. [...], kompleksy leśne oraz korytarz, wyraził opinię, że dla przedmiotowego przedsięwzięcia nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Jednocześnie, na podstawie art. 64 ust. 3a ustawy, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska we Wrocławiu wskazał, jakie warunki są konieczne do określenia w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę, że dla planowanego zakresu prac będą prowadzone roboty w zakresie zagospodarowania terenu, roboty ziemne, fundamentowe, konstrukcyjne, montażowe, instalacyjne i rozruchowe oraz roboty porządkowe. Na etapie realizacji inwestycji wystąpi emisja zanieczyszczeń do powietrza pochodząca ze spalin z samochodów dostarczających materiały i związana z prowadzonymi robotami budowlanymi. Głównym źródłem hałasu, emitowanego do środowiska, będzie ruch samochodów dowożących surowce, materiały oraz praca ciężkiego sprzętu. Ponadto, dodatkowym źródłem hałasu będą procesy związane z załadunkiem i rozładunkiem elementów konstrukcyjnych, dowożonych materiałów. Do głównych grup odpadów powstających na etapie realizacji należą: odpady z grupy 17 (odpady z budowy, remontów i demontażu obiektów budowlanych oraz infrastruktury drogowej włączając glebę i ziemię z terenów zanieczyszczonych), w mniejszej ilości z grupy 15 (odpady opakowaniowe; sorbenty, tkaniny do wycierania, materiały filtracyjne i ubrania ochronne nie ujęte-; w innych grupach) oraz z grupy 20 (odpady komunalne). Powyższe oddziaływania będą miały charakter krótkotrwały, lokalny, odwracalny i ustąpią po zakończeniu prac budowlanych, nie powodując trwałych zmian w środowisku. Z uwagi na fakt, iż rodzaj oddziaływania inwestycji na poszczególne aspekty środowiska oceniono w oparciu o konkretną skalę oraz rodzaj wykorzystywanej biomasy), określone zostały warunki w punktach .3-5, zapewnienie zakładanej w dokumentacji wydajności zakładu. W trakcie eksploatacji źródłem emisji do powietrza będą 2 kotły: o mocy cieplnej 5,0 MW, sprawności 86% i mocy cieplnej wprowadzanej w paliwie 5,81 MW oraz o mocy cieplnej 10,0 MW, sprawności 87% i mocy cieplnej wprowadzanej w paliwie 11,49 MW. W związku z pracą instalacji emitowane będą: pyły, dwutlenek siarki, dwutlenek azotu oraz tlenek węgla. Instalacja podlegać będzie pod przepisy rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 1 marca 2018r. w sprawie standardów emisyjnych dla niektórych rodzajów instalacji, źródeł spalania paliw oraz urządzeń spalania lub współspalania odpadów (tekst jednolity: Dz.U. z 2019r. poz. 1806) oraz stanowić będzie nowe średnie źródło spalania. Dodatkowo źródłem emisji może być również transport wewnętrzny. Szacuje się, że w ciągu doby na teren zakładu wjechać może maksymalnie 15 aut. Powodowana przez nie emisja nie będzie mieć znaczącego wpływu na stan jakości powierza w rejonie inwestycji. Ponadto projektowana instalacja zostanie wyposażona w urządzenia oczyszczania spalin - multicyklon oraz filtr elektrostatyczny ESP, co zostało uwarunkowane w punkcie 6. Źródłem hałasu na terenie planowanej inwestycji będzie hałas emitowany w związku z pracą maszyn i urządzeń wewnątrz budynku (źródło kubaturowe) oraz hałas związany z poruszaniem się po terenie zakładu pojazdów samochodowych (ok. 15 pojazdów dziennie) i ładowarki kołowej (1 pojazd dziennie). Teren analizowanej inwestycji nie sąsiaduje bezpośrednio z obszarami chronionymi akustycznie, lecz mieści się w obrębie obszaru przemysłowego. Najbliższe tereny podlegające ochronie akustycznej (zabudowa mieszkaniowo-usługowa) zlokalizowane są w odległości ok. 1,3 km w kierunku południowym od terenu inwestycji. W związku z tym, przedsięwzięcie nie powinno spowodować przekroczeń dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku określonych dla terenów chronionych akustycznie. Eksploatacja planowanej instalacji produkcji ciepła z biomasy związana będzie z wytwarzaniem odpadów o kodzie 10 01 01 (żużle, popioły paleniskowe i pyły z kotłów (z wyłączeniem pyłów kotłów wymienionych w 10 0104) stanowiących popiół powstały ze spalania biomasy w kotłach. Dodatkowo w wyniku eksploatacji powstawać będą odpady z grupy 13 i 15, w tym odpady niebezpieczne o kodach: 13 0110 (mineralne oleje hydrauliczne niezawierające związków chlorowcoorganicznych), 13 02 05 (mineralne oleje przekładniowe i smarowe niezawierające związków chlorowcoorganicznych), 15 01 10 (opakowania zawierające pozostałości substancji niebezpiecznych lub nimi zanieczyszczone), 15 02 02 (sorbenty, materiały filtracyjne (w tym filtry olejowe nieujęte w innych grupach), tkaniny do wycierania (szmaty, ścierki) i ubrania ochronne zanieczyszczone substancjami niebezpiecznymi). Wszystkie odpady magazynowane będą selektywnie w wydzielonym miejscu, a następnie przekazywane uprawnionym podmiotom zewnętrznym. Woda pobierana będzie z miejskiej sieci wodociągowej, na podstawie umowy zawartej z gestorem sieci. W ramach realizacji przedsięwzięcia nie przewiduje się wykonania ujęć wód powierzchniowych ani podziemnych. Na terenie zakładu w wyniku funkcjonowania zakładu będą powstawać: ścieki bytowe, ścieki przemysłowe i wody opadowe. Ścieki bytowe stanowią wody zużyte przez pracowników na potrzeby socjalno-bytowe i będą odprowadzane do systemu kanalizacji sanitarnej. Wraz ze ściekami bytowymi do kanalizacji sanitarnej odprowadzane będą również ścieki przemysłowe, które stanowić będą ścieki z automatycznej stacji uzdatniania wody, powstałe w wyniku regeneracji wymienników jonitowych. Szacuje się, że w ciągu roku powstanie ok. 30.0 - 400 m3 ścieków przemysłowych. Ścieków, bytowych powstać będzie maksymalnie ok. 50vm3/rok. Wody opadowe z powierzchni dachów\oraz terenów utwardzonych, systemem kanalizacyjnym odprowadzane będą poprzez separator substancji ropopochodnych do zbiornika uwarunkowane w punkcie 7. Możliwości oddziaływania przedsięwzięcia stwierdzono, że w zasięgu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia występują obszary górskie, obszary przylegające do jezior, obszary wodno-rolne. Najbliżej położony obszar Natura 2000: obszar mający znaczenie dla Wspólnoty Ź. [...], zlokalizowany jest w odległości ok. 12 km. Inwestycja realizowana będzie w obrębie korytarza ekologicznego B. – O. [...]. Z materiałów będących w posiadaniu Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we Wrocławiu [tj. Powszechnej Inwentaryzacji w Lasach Państwowych] wynika, że w sąsiedztwie przedmiotowego terenu stwierdzono występowanie siedliska przyrodniczego wymienionego w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 13 kwietnia 2010 r. w sprawie siedlisk przyrodniczych oraz gatunków będących przedmiotem zainteresowania Wspólnoty, a także kryteriów wyboru obszarów kwalifikujących się do uznania lub wyznaczenia jako obszary Natura 2000 (t. J.: Dz.U. z 2014 r. poz. 1713), tj. [...] kwaśne dąbrowy Ouercetea robori-petraeae. Ponadto, jak wynika z przedłożonych dokumentów, część działki nr [...] stanowi teren lasów, jednakże planowana inwestycja w całości realizowana będzie poza terenem. Warunek punktu 8 został określony, aby zminimalizować negatywne oddziaływania związane z wycinką drzew na ptaki. Prawie wszystkie gatunki ptaków przebywające na terytorium Polski oraz wszystkie gatunki nietoperzy podlegają ochronie gatunkowej w myśl rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r.- w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz.U. poz. 2183 z późn. zm.), w stosunku do których obowiązują określone zakazy, m.in. zakaz niszczenia siedlisk lub ostoi, będących ich obszarem rozrodu, wychowu młodych, odpoczynku, migracji lub żerowania. Zapis warunku punktu 9 przyczyni się do ograniczenia oddziaływania inwestycji na otaczający krajobraz. Warunek punktu 10 określono w celu utworzenia dogodnych miejsc bytowania w związku z utratą miej sc lęgowych ptaków w wyniku wycinki drzew. Zapisy warunków punktów 11-13 mają na celu zabezpieczenie drzew narażonych na uszkodzenia mechaniczne w trakcie realizacji prac, w szczególności poprzez zminimalizowanie zagrożenia uszkodzenia konarów, pni drzew i ich korzeni, przeciwdziałanie nadmiernemu zagęszczeniu gleby w bezpośrednim sąsiedztwie drzew oraz zmniejszenie napowietrzania gleby w obrębie systemów korzeniowych podczas prowadzenia robót. Powyższe warunki, zgodnie z art. 84 ust. la ustawy z dnia 3 października 2008r, udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jednolity: Dz.U. z 2020r. poz. 283 z późn. zm.), określono w pkt 1-13 sentencji niniejszej decyzji, zachowując numerację określoną przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we Wrocławiu. Analizując potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia, organ prowadzący postępowanie wziął pod uwagę opinię Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we Wrocławiu, Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich we Wrocławiu i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. oraz uwzględnił następujące kryteria, wymienione w art. 63 ust. 1 ww. ustawy: 1) rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia: działka objęta inwestycją posiada powierzchnię łączną [...] m2, przy czym projektowany teren przewidziany do przekształcenia wynosi ok. [...] m2, w tym: powierzchnia zabudowy (budynku kotłowni) - ok. [...] m2 oraz powierzchnia utwardzona - ok. [...] m2, przedmiotowe przedsięwzięcia polegać będzie na budowie instalacji produkcji ciepła z biomasy o mocy 15 MW, w skład której wchodzić dwa kotły: o mocy nominalnej 5 MW oraz 10 MW, w ramach inwestycji planuje się wykonanie instalacji fotowoltaicznej poniżej 50 kWp i powierzchni ok. [...] m2, roczne zużycie biomasy w formie zrębek, odpadów tartaku, drewna rejestrowanych pozostałości po usunięciu drzew i fragmenty pnia i korzeni, małe drzewa, krzaki) wynosić będzie 14 500 Mg/rok, wielkość produkcji ciepła wytworzonego przez instalację wynosić będzie ok. 127 500 G J/rok zapotrzebowanie na energię elektryczną wynosić będzie ok. 500 tys. kWh/rok, ścieki bytowe w ilości ok. 50m3/rok oraz ścieki przemysłowe w ilości ok. 300- 400 m3/rok odprowadzane będą szczelnym systemem kanalizacyjnym do sieci miejskiej, wody opadowe z terenów utwardzonych i dachowych będą odprowadzane poprzez separator substancji ropopochodnych do zbiornika bezodpływowego, realizowane przedsięwzięcie nie zalicza się do przedsięwzięć stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnych awarii określonych w rozporządzeniu Ministra Rozwoju z dnia 29 stycznia 2016r. w sprawie rodzajów i ilości znajdujących się w zakładzie substancji niebezpiecznych, decydujących o zaliczeniu zakładu do zakładu o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej (Dz.U. poz. 138), 2) usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym i planowanym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego: inwestycja zlokalizowana jest przy trasie wylotowej z L. w kierunku P., w odległości ok. 1,3 km w kierunku południowym od najbliższych terenów zabudowy mieszkaniowej, teren inwestycji znajduje się z dala od obszarów wodno-błotnych oraz innych obszarów o płytkim zaleganiu wód podziemnych, obszarów wybrzeży i obszarów górskich, obszarów przylegających do jezior, uzdrowisk i obszarów ochrony uzdrowiskowej, część działki [...] w obrębie [...] miasta L. stanowi teren lasów, jednak planowana inwestycja w całości realizowana będzie poza tym terenem, najbliżej położony obszar chroniony - Obszar Chronionego Krajobrazu Lasy C. oraz obszar mający znaczenie dla Wspólnoty Ź. [...] zlokalizowane są w odległości ok. 12 km; inwestycja realizowana będzie w obrębie korytarza ekologicznego B. – O. [...], w sąsiedztwie terenu inwestycji stwierdzono występowanie siedliska przyrodniczego wymienionego w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 13 kwietnia 2010 r. w sprawie siedlisk przyrodniczych oraz gatunków będących przedmiotem zainteresowania Wspólnoty, a także kryteriów wyboru obszarów kwalifikujących się do uznania lub wyznaczenia jako obszary Natura 2000 (t. J. Dz.U. z 2014r. poz. 1713), tj. [...] kwaśne dąbrowy Quercetea robori-petraeae, teren inwestycji znajduje się w granicach jednostki planistycznej gospodarowania wodami: jednolitej części wód powierzchniowych (JCWP) – Z. o kodzie [...], która została oceniona jako silnie zmieniona o złym stanie, niezagrożona nieosiągnięciem celu środowiskowego, jakim jest dobry potencjał ekologiczny i dobry stan chemiczny, oraz jednolitej części wód podziemnych (JCWPd) o kodzie [...], która charakteryzuje się dobrym stanem ilościowym i słabym stanem chemicznym, ocenioną jako zagrożona nieosiągnięciem celu środowiskowego, jakim jest dobry stan chemiczny i dobry stan ilościowy, na terenie inwestycji nie znajduje się ujęcie wód ani strefy ochronne ujęć wód, 3) rodzaj, skalę możliwego oddziaływania rozważanego w wymienionych w powyższych punktach: przedsięwzięcie będzie źródłem emisji zanieczyszczeń do powietrza oraz urządzeń budowlanych, ruch pojazdów, przy czym uciążliwości te. Będą miały charakter krótkotrwały, odwracalny i ustąpią po zakończeniu prac, nie powodując trwałych zmian w środowisku, funkcjonowanie przedsięwzięcia będzie źródłem emisji zanieczyszczeń do powietrza, wody, gleby lub ziemi oraz emisji hałasu (eksploatacja instalacji, ruch pojazdów), przy czym nie przewiduje się ponadnormatywnych oddziaływań w zakresie tych emisji, nie przewiduje się występowania znaczących oddziaływań w żadnym z wymienionych rodzajów emisji, nie przewiduje się możliwości negatywnych oddziaływań na obszary wymagające specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin i zwierząt lub ich siedlisk lub siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, w tym obszary Natura 2000. Pozostałe formy ochrony przyrody oraz korytarze ekologiczne, nie przewiduje się aby realizacja przedsięwzięcia mogła spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, znaczna odległość od najbliższej granicy państwowej wyklucza powstanie oddziaływań transgranicznych. Przeprowadzona analiza i ocena lokalizacji oraz skali planowanego przedsięwzięcia, dokonana w oparciu o zgromadzone dokumenty i obowiązujące przepisy pozwala stwierdzić, iż przy zastosowaniu działań mających na celu zapobieganie lub ograniczanie negatywnych oddziaływań na środowisko, przedstawionych w karcie informacyjnej przedsięwzięcia, zachowana zostanie należyta dbałość o środowisko oraz bezpieczne dla środowiska i zdrowia ludzi funkcjonowanie przedsięwzięcia. Zgodnie z art. 84 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jednolity: Dz.U. z 2020r. poz. 283 z późn. zm.), w przypadku, gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W decyzji, zgodnie z art. 84 ust. la ww. ustawy, właściwy organ może określić warunki lub wymagania, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 1 lit b lub c ww. ustawy, lub nałożyć obowiązek działań, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 2 lit. b lub c ustawy. Integralną część niniejszej decyzji stanowi Załącznik Nr 1, zawierający charakterystykę przedsięwzięcia. Z zachowaniem ustawowego terminu odwołania od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy wniosły: E. Sp. z o.o. z siedzibą w L. i W. S.A z siedzibą w L. W. S.A. z siedzibą w L., zwane dalej także "W[...]", w odwołaniu z dnia 7 lipca 2020 r. zarzuciło zaskarżonej decyzji: 1) naruszenie art. 7 k.p.a. polegające na braku wyjaśnienia wszystkich okoliczności i niedostatecznym ustaleniu stanu faktycznego sprawy, dotyczące:- niewyjaśnienia zagrożenia w trakcie eksploatacji planowanej inwestycji związanego ze składowaniem łatwopalnego paliwa jakim jest biomasa i związanego z tym zagrożenia pożarowego dla infrastruktury w postaci sieci ciepłowniczej skarżącego, braku wskazania w jaki sposób wytworzone ciepło będzie dystrybuowane do odbiorców, co może mieć duży wpływ na środowisko z uwagi na konieczność wybudowania nowej wielokilometrowej sieci ciepłowniczej, przy czym wnioskodawca nie poczynił dotychczas żadnych uzgodnień z podmiotem zajmującym się dystrybucją ciepła, którego sieci znajdują się na tym obszarze i planowana budowa sieci może spowodować wystąpienie kolizji z jego sieciami przesyłowymi, niedostatecznym wyjaśnieniu sposobu oczyszczania spalin, wydajności i skuteczności urządzeń odpylających oraz opisu przechowywania i sposobu odbioru pyłu, co może stanowić dodatkowe potencjalne zapylenie przyległych terenów i powodować kumulowanie się emisji pyłów z innych instalacji znajdujących się w pobliżu. Spółka podniosła, że samo paliwo jakim jest biomasa, będzie składowane w dużych ilościach na terenie planowanej inwestycji może być źródłem zagrożenia pożarowego i zagrozić infrastrukturze ciepłowniczej (napowietrznej sieci ciepłowniczej), która służy do zaopatrywania w ciepło mieszkańców miasta L., a zatem stanowi ona infrastrukturę niezbędną do zaspokajania podstawowych potrzeb społecznych. Zdaniem odwołującej się organ ograniczył się do stwierdzenia, że "nie istnieje żadne zagrożenie pożarowe oraz nie istnieje żadne ryzyko jej uszkodzenia". Dalej skarżąca podniosła, że nie wskazano sposobu oczyszczania spalin, wydajności i skuteczności urządzeń odpylających oraz opisu przechowywania i sposobu odbioru pyłu, co może stanowić dodatkowe potencjalne zapylenie przyległych terenów i powodować kumulowanie się emisji pyłów z innych instalacji znajdujących się w pobliżu. Wnioskodawca wskazał jedynie, że szczegółowy sposób oczyszczania spalin zostanie określony na etapie projektu budowlanego instalacji produkcji ciepła z biomasy z zachowaniem wszystkich wymogów prawnych. Brak określenia sposobu oczyszczania spalin powoduje również niemożliwość określenia odpadów, jakie powstaną w wyniku oczyszczania spalin, czy też substancji, które w wyniku procesu spalania będą emitowane do atmosfery, co ostatecznie uniemożliwia określenie oddziaływania na środowisko planowanej instalacji. Nadto skarżąca spółka wskazała, że organ niedostatecznie ustalił w jaki sposób wytworzone ciepło będzie dystrybuowane do odbiorców, co może mieć duży wpływ na środowisko z uwagi na konieczność wybudowania nowej wielokilometrowej sieci ciepłowniczej, przy czym inwestor nie poczynił dotychczas żadnych uzgodnień z podmiotem zajmującym się dystrybucją ciepła, którego sieci znajdują się na tym obszarze, a planowana budowa sieci może spowodować wystąpienie kolizji z jego sieciami przesyłowymi. Planowana budowa sieci na znacznym odcinku może być okolicznością, która będzie miała dodatkowy wpływ na środowisko, W odrębnym odwołaniu z dnia 7 lipca 2020 r. E. sp, z o.o. z siedzibą w L., wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Pełnomocnik Spółki zarzucił zaskarżonej decyzji: I. naruszenie przepisów postępowania, tj.: - art. 49 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a., oraz 10 k.p.a. poprzez brak dokonania w sposób zgodny z prawem zawiadomień stron o czynnościach, o których organ I instancji wskazał, iż dokonywał zawiadomień. Na stronie BIP Urzędu Miasta L. znajduje się jedynie zawiadomienie wszystkich zainteresowanych o wydaniu decyzji środowiskowej z dnia 10 czerwca 2020 r. (kopia w załączeniu), które jednak nie może być utożsamiane z zawiadomieniem stron o wydaniu decyzji środowiskowej (por. wyrok NSA z dnia 15 stycznia 2016 r., sygn. akt II OSK 1191/14). W aktach sprawy organu znajdują się jedynie kopie obwieszczeń dotyczących zawiadomienia o wszczęciu postępowania, zawiadomienia o wystąpieniu o opinię do RDOS, Wód Polskich oraz PPIS, zawiadomienia o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów oraz zawiadomienia stron o wydaniu decyzji środowiskowej ze wskazaniem daty podania do publicznej wiadomości na okres 14 dni. Niemniej jednak w aktach sprawy brak jest potwierdzeń w formie dokumentów w jakiej konkretnie formie zgodnej z art. 49 k.p.a. organ dokonał tych zawiadomień (czy zawiadomienie miało formę publicznego obwieszczenia, w innej formie publicznego ogłoszenia zwyczajowo przyjętej w danej miejscowości lub przez udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej organu). W obwieszczeniach wskazano jedynie, że "obwieszczenie podano do publicznej wiadomości w dniu .... przez okres 14 dni". Nie potwierdzono jednak miejsca tego podania do publicznej wiadomości w formie, np. notatki pracownika dokonującego obwieszczenia, zdjęcia tablicy ogłoszeń, wydruku ze strony BIP. Odwołujący kwestionuje prawidłowość dokonywania zawiadomień i wskazuje, że nie zapewniono mu w sposób skuteczny czynnego udział w każdym stadium postępowania, jak również możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niepełne zebranie materiału dowodowego w zakresie: a) oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko przyrodnicze z uwagi na występujące w sąsiedztwie przedmiotowego terenu siedlisko przyrodnicze, tj. [...] kwaśne dąbrowy i stwierdzenie jedynie, że takie siedlisko występuje na danym terenie, z pominięciem ustalenia stanu tego siedliska w sytuacji, gdy z informacji opublikowanych na stronie internetowej Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska wynika, że jest to siedlisko o wysokim stopniu zagrożenia, dodatkowo zróżnicowane w zależności od położenia geograficznego i wymagające każdorazowo wzięcia pod uwagę jego lokalnej specyfiki. W zaskarżonej decyzji organ stwierdził jedynie, iż planowane przedsięwzięcie nie powinno oddziaływać na ten obszar, jednakże nie wyjaśnił na jakiej podstawie i w oparciu o jakie okoliczności sformułowany został powyższy wniosek. Taka lakoniczna opinia organu w żadnym wypadku nie może zastąpić obowiązku przeprowadzenia rzeczowej analizy oddziaływania projektowanej inwestycji w odniesieniu do form ochrony przyrody takich jak siedliska przyrodnicze, b) oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko przyrodnicze z uwagi na fakt, iż lokalizacja przedsięwzięcia częściowo pokrywa się z obszarem korytarza ekologicznego B. – O. [...] oraz Obszaru Chronionego Krajobrazu Lasy C. c) oddziaływania planowanej inwestycji na obszar D., w której znajduje się m.in. edukacyjna ścieżka przyrodnicza z elementami ochrony bioróżnorodności w dolinie Z. na terenie miasta L., przebiegająca w bliskiej odległości od lokalizacji planowanego przedsięwzięcia. Gmina Miejska L. zrealizowała projekt pn.:"Budowa edukacyjnej ścieżki przyrodniczej z elementami ochrony bioróżnorodności w dolinie Z. na terenie miasta L. - Etap I" współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa Dolnośląskiego na lata 2007-2013, którego celem jest poprawa świadomości ekologicznej mieszkańców miasta L. Projekt jest realizowany w ramach Priorytetu 4. Poprawa stanu środowiska naturalnego oraz bezpieczeństwa ekologicznego i przeciwpowodziowego Dolnego Śląska (Środowisko i bezpieczeństwo ekologiczne), Działania 4.7 Ochrona bioróżnorodności i edukacja ekologiczna Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa Dolnośląskiego. Budowa ścieżki przyrodniczej objęła w I etapie inwestycji obszar zespołu krajobrazowo przyrodniczego doliny Z. W etapie drugim planuje się ją przedłużyć i włączyć położony w pobliżu zbiornik wodny. Koncentracja różnorodnych siedlisk w D., od leśnych po łąkowe, zarówno suche jak i wilgotne, decyduje o obfitości cennych gatunków roślin i zwierząt. Oprócz ekosystemów leśnych występują ekosystemy, które wytworzyły się tutaj w wyniku prowadzonej dawniej, a obecnie zaniechanej, gospodarki rolnej. Ponieważ ziemia w D. nie jest obecnie uprawiana, ekosystemy te mają charakter odłogów oraz nieużytkowanych łąk i pastwisk, na których zachodzi sukcesja ekologiczna, d) oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko przyrodnicze poprzez położenie składowiska biomasy w terenie leśnym, stanowi poważne zagrożenie pożarowe i zagrażać może również okolicznym ekosystemom przyrodniczym, e) decyzja środowiskowa bazuje na schemacie technologicznym produkcji ciepła, niemniej jednak brak jest w nim jakichkolwiek informacji dotyczących przeprowadzenia koniecznych do wybudowania sieci. Wbrew informacjom przekazanym przez wnioskodawcę wnioskodawca nie posiada wyodrębnionych niezależnych sieci ciepłowniczych na terenie Miasta L. umożliwiających odbiór ciepła z nowego źródła energii, a konieczne jest wybudowanie nowych sieci o dużej średnicy aby możliwe było wyprowadzenie ciepła z planowanej instalacji. Wpływ budowy tych sieci, które są niezbędnym elementem planowanej instalacji, na środowisko przyrodnicze (warunki ich budowy i eksploatacji, przebieg przez teren, na który została wydana decyzja środowiskowa i tereny okoliczne) został zupełnie pominięty zarówno przez wnioskodawcę, jak i przez organy opiniujące i ostatecznie przez organ I instancji w decyzji środowiskowej, f) oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko przyrodnicze poprzez umiejscowienie planowanego przedsięwzięcia w takiej odległości do innych instalacji, iż nie można wykluczyć kumulowania się emisji z nich pochodzących. Wskazano, iż planowane przedsięwzięcie wnioskodawcy znajduje się w rejonie, w którym istnieje działająca instalacja - elektrociepłownia odwołującej (E. Sp. z o.o.) - ok. 1.100 m licząc od obiektu elektrociepłowni do granicy działki, na której ma powstać nowa inwestycja. Decyzja środowiskowa nie odnosi się do tego zagadnienia w jakikolwiek sposób. Zaniechanie dokonania oceny powiązań zamierzonego przedsięwzięcia z innymi przedsięwzięciami (kumulowania się oddziaływań) mogło mieć wpływ na prawidłowość ustalenia kręgu stron postępowania, g) oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko przyrodnicze poprzez kumulowanie się źródeł hałasu ze względu na fakt umiejscowienia w pobliżu instalacji np. zakładu D., który jest poważnym źródłem hałasu, odbywa się w nim produkcja i sprzedaż betonu towarowego, H. Sp. z o.o. zajmująca się przetwarzaniem odpadów, czy tereny górnicze - kopalnie. Sam organ zaznaczył, że planowana inwestycja mieści się "w obrębie obszaru przemysłowego". Organ stwierdził, że planowane przedsięwzięcie "nie powinno spowodować przekroczeń dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku określonych dla terenów chronionych akustycznie" nie biorąc jednak pod uwagę skumulowania emisji hałasu z innymi przedsięwzięciami. Głównymi źródłami hałasu na tym obszarze mogą być szyby K., jak również komunikacja drogowa. W tym zakresie niezbędna jest ponowna ocena w zakresie kumulowania się oddziaływania akustycznego. Zgodnie z Raportem z wykonania Programu Ochrony Środowiska dla Gminy Miejskiej L. za lata 2016-2017 z sierpnia 2018 r.: 2.7.1 Źródła nadmiernego hałasu Emisja hałasu na terenie Gminy Miejskiej L. jest związana głównie z komunikacją drogową i kolejową oraz przemysłem. Nadmierny hałas w L. powodowany jest przede wszystkim przez ruch drogowy, zwłaszcza na drodze krajowej nr [...], drogach tranzytowych oraz na głównych ulicach miasta. Hałas mający źródło w przemyśle, w przypadku miasta L. związany jest głównie z Z. na terenie szybów G. S.A. Działka, na której planowana jest realizacja przedsięwzięcia zlokalizowana jest pomiędzy dwoma szybami O. i oddalona jest; Z.(1), - ok. 1 000 m licząc od szybu kopalni Z.(2), na którym to terenie również znajduje się Z. (800 m) do granicy działki, na której ma powstać nowa inwestycja, - ok. 250 m licząc od granicy działki K. do granicy działki, na której ma powstać nowa inwestycja Z.(3) ok. 900 m licząc od szybu kopalni Z.(4) do granicy działki, na której ma powstać nowa inwestycja, - ok. 500 m licząc od granicy działki K.(1) do granicy działki, na której ma powstać nowa inwestycja. Ponadto działka zlokalizowana jest bezpośrednio przy drodze krajowej nr [...]. Brak dokonania prawidłowych ustaleń w zakresie obszaru oddziaływania akustycznego planowanego przedsięwzięcia z uwzględnieniem skumulowania emisji hałasu mógł mieć wpływ na prawidłowość ustalenia kręgu stron postępowania. 3) art. 74 ust. 3a ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku w zw. z art. 9a Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/92/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne (Dz.U.UE.L.2012.26.1) poprzez orzekanie przez Prezydenta Miasta L. w sprawie, w której Gmina Miejska L. jest stroną postępowania, jak również w sprawie, w której wnioskodawca M. S.A. jest spółką zależną od Gminy Miejskiej L.. Zgodnie z art. 9a Dyrektywy państwa członkowskie zapewniają, by właściwy organ lub organy w sposób obiektywny wykonywały obowiązki, wynikające z niniejszej dyrektywy i nie znajdowały się w sytuacji, której konsekwencją może być konflikt interesów. W ocenie odwołującej spółki w niniejszej sprawie zachodzi konflikt interesów ze względu na fakt, iż: 1) gmina L. jest nie tylko właścicielem nieruchomości, na której ma zostać posadowiona instalacja, ale również jest akcjonariuszem spółki - wnioskodawcy M. S.A.,w związku z tym jest pośrednio zainteresowana działalnością wnioskodawcy, w tym wybudowaniem planowanej inwestycji. Dalej zarzucono naruszenie art. 63 ust. 1 pkt 2 lit f) ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że w stosunku do planowanej inwestycji nie ma potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, w sytuacji gdy z uwagi na charakter inwestycji, otoczenie inwestycji, a także możliwe wystąpienie skumulowane oddziaływania tej inwestycji z innymi już istniejącymi przedsięwzięciami, konieczne jest przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko, 2) art. 63 ust. 1 pkt 2 lit. e) ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku poprzez jego niezastosowanie wobec stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, podczas gdy prawidłowo organ powinien stwierdzić konieczność dokonania takiej oceny z uwagi na to, że planowana inwestycja może nieść zagrożenie dla zlokalizowanego w sąsiedztwie siedliska przyrodniczego tj. [...] kwaśne dąbrowy. Z informacji Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska wynika, że jest to siedlisko o wysokim stopniu zagrożenia i z tego powodu powinno podlegać szczególnej ochronie. Dodatkowo podkreśla się zróżnicowanie przyrodnicze tego siedliska w zależności od położenia, co skutkuje koniecznością każdorazowego zbadania jego lokalnej specyfiki i na tej podstawie oszacowania rzeczywistych skutków realizacji przedsięwzięcia. Dodatkowo, w ocenie odwołującej Spółki, zasadność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko wynika z tego, iż planowana inwestycja może nieść zagrożenie dla szeregu innych zlokalizowanych w sąsiedztwie ekosystemów przyrodniczych. Decyzją z dnia 20 sierpnia 2020 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Legnicy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym odwołań od opisanej decyzji na podstawie art. 138 § 2 kpa uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy opisał przebieg postępowania przed organem pierwszej instancji. Rozpatrując te odwołania, na tle zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Legnicy wskazało: materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t. j. Dz. U. z 2020 r., poz. 283 z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą środowiskową". Zgodnie z art. 71 ust. 2 ustawy, uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko (pkt 1) oraz przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (pkt 2). Stosownie do przepisu art. 60 ustawy środowiskowej Rada Ministrów, uwzględniając możliwe oddziaływanie na środowisko przedsięwzięć oraz uwarunkowania, o których mowa w art. 63 ust. 1, określi, w drodze rozporządzenia: 1) rodzaje przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) rodzaje przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko; 3) przypadki, gdy zmiany dokonywane w obiektach są kwalifikowane jako przedsięwzięcia, o których mowa w pkt 1 i 2. Natomiast ustawodawca w art. 73 ust. 1 powołanej ustawy wskazał, iż postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu planującego realizację przedsięwzięcia. SKO wyjaśnia, iż rolą postępowania w sprawie środowiskowych uwarunkowań jest ustalenie negatywnych następstw dla środowiska wynikających z realizacji konkretnej inwestycji oraz wskazanie działań, które mają im zapobiec lub je zminimalizować do poziomu zgodnego z prawem. Częścią postępowania środowiskowego jest przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, której celem jest ustalenie, czy zachodzą podstawy do wydania pozytywnej decyzji uprawniającej do realizacji inwestycji. Wskazaną ocenę oddziaływania na środowisko przeprowadza się z mocy prawa (obligatoryjnie) dla przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, a można tę ocenę przeprowadzić (fakultatywnie) dla przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Rodzaje przedsięwzięć mogących zawsze znacząco i mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, zgodnie z dyspozycją powołanego wyżej art. 60 ustawy środowiskowej, określono w § 2 i § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r., poz. 1839). Przy czym obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie w tym zakresie, jest zebranie i ocena materiału dowodowego, który pozwoliłby ustalić wszystkie okoliczności istotne w sprawie (art. 7 i art. 77 k.p.a.). Następnie organ obowiązany jest ocenić na podstawie całokształtu zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.). Ustalenia podjęte przez organ powinny znaleźć swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji, w której należy wyczerpująco poinformować strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, którymi organ kierował się w toku załatwiania sprawy. Stosownie do art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy przypomnieć należy, iż wnioskiem z dnia 17 października 2019 r. M. S.A. z siedzibą w L., zwróciło się do Prezydenta Miasta L. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pod nazwą "Budowa instalacji produkcji ciepła z biomasy o mocy 15MW w L.", planowanego do realizacji na terenie działki nr [...], obręb [...] miasta L. Do przedmiotowego wniosku została dołączona m. in. karta informacyjna przedsięwzięcia oraz wypisy z ewidencji oraz mapa z ewidencji gruntów w skali 1:5000. SKO stwierdza, iż w przekazanej do kolegium dokumentacji sprawy znajduje się mapa z ewidencji gruntów, na której nie został zaznaczony obszar, na którym będzie realizowana planowana inwestycja, jak również nie został zaznaczony obszar, o którym mowa w zdaniu drugim art. 74 ust. 3 a ustawy środowiskowej. Organ wyjaśnia, iż ustawodawca w art. 74 ust. 1 ustawy środowiskowej określił, iż do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach należy dołączyć: 1) w przypadku przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko - raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, a w przypadku gdy wnioskodawca wystąpił o ustalenie zakresu raportu w trybie art. 69 - kartę informacyjną przedsięwzięcia; 2) w przypadku przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko - kartę informacyjną przedsięwzięcia; 3) poświadczoną przez właściwy organ kopię mapy ewidencyjnej, w postaci papierowej lub elektronicznej, obejmującej przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz przewidywany obszar, o którym mowa w ust. 3 a zdanie drugie; 3a) mapę, w postaci papierowej oraz elektronicznej, w skali zapewniającej czytelność przedstawionych danych z zaznaczonym przewidywanym terenem, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz z zaznaczonym przewidywanym obszarem, o którym mowa w ust. 3a zdanie drugie, wraz z wyznaczoną odległością, o której mowa w ust. 3a pkt 1; w przypadku przedsięwzięć innych niż wymienione w pkt 4 mapę sporządza się na podkładzie wykonanym na podstawie kopii mapy ewidencyjnej, o której mowa w pkt 3. Według art. 74 ust. 3a powołanej ustawy, stroną postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wnioskodawca oraz podmiot, któremu przysługuje prawo rzeczowe do nieruchomości znajdującej się w obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie w wariancie zaproponowanym przez wnioskodawcę, z zastrzeżeniem art. 81 ust. 1. Przez obszar ten rozumie się: 1) przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz obszar znajdujący się w odległości 100 m od granic tego terenu; 2) działki, na których w wyniku realizacji, eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia zostałyby przekroczone standardy jakości środowiska, lub 3) działki znajdujące się w zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia, które może wprowadzić ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości, zgodnie z jej aktualnym przeznaczeniem. Tymczasem, znajdująca się w aktach sprawy mapa z ewidencji gruntów nie zawiera elementów, o których mowa w powyższym przepisie. Planowane przedsięwzięcie zaliczono do przedsięwzięć wymienionych w § 3 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r., poz. 1839), dla którego sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko może być wymagane. Teren przeznaczony pod planowaną inwestycję objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego przyjętym uchwałą Rady Miejskiej w L. Nr [...] z dnia [...] (Dz. Urz. Woj. Doln. Z 2017 r., poz. [...]). Zgodnie z ustaleniami planu działka, na której planowana jest realizacja wnioskowanego przedsięwzięcia, tj. działka nr [...], obręb [...], miasto L., oznaczona jest symbolem [...] z przeznaczeniem podstawowym pod produkcję energii elektrycznej i cieplnej, powstałej w procesie termicznego przekształcania odpadów oraz innych urządzeń wytwarzających energię z odnawialnych źródeł energii, z dopuszczeniem urządzeń wytwarzających energię o mocy przekraczającej 100 kW. Dodatkowo działka ta oznaczona jest symbolami [...] (sieci i urządzenia ciepłownicze), [...] (tereny lasów) i [...] (poszerzenie publicznej drogi krajowej klasy głównej ruchu przyspieszonego). Mając zatem na względzie zapisy powołanej uchwały, zgodzić się należy z organem I instancji, iż wnioskowana inwestycja jest zgodna z zapisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przechodząc dalej kolegium stwierdza, iż w ramach prowadzonego postępowania Prezydent Miasta L., powołując się na przepis art. 64 ust. 1 pkt 1, 2 i 4 ustawy środowiskowej, pismami z dnia 7 stycznia 2020 r. wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we Wrocławiu, Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. oraz Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we Wrocławiu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie o wyrażenie opinii w sprawie przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla wnioskowanej inwestycji. Dyrektor Zarządu Zlewni we Wrocławiu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, w piśmie z dnia 28 stycznia 2020 r., wyraził opinię, iż dla planowanej inwestycji nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w L. postanowieniem Nr 11/2020 z dnia 4 lutego 2020 r., wyraził opinię, iż dla wnioskowanego przedsięwzięcia nie ma potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Także Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska we Wrocławiu, po wezwaniu inwestora do złożenia dodatkowych wyjaśnień i uszczegółowienia informacji w przedłożonej dokumentacji, pismem z dnia 17 marca 2020 r., wyraził opinię, iż dla wnioskowanego przedsięwzięcia nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, jednocześnie organ ten wskazał na konieczność określenia w decyzji środowiskowej nw. warunków: 1. Na etapie realizacji przedsięwzięcia ograniczyć prowadzenie prac do pory dziennej, od godziny 6.00 do 22.00. 2. Zaplecze budowy wyposażyć w środki do neutralizacji niekontrolowanych wycieków substancji ropopochodnych, np. sypkie sorbenty hydrofobowe, hydrofobowe maty sorpcyjne w arkuszach lub rolkach, poduszki, rękawy sorpcyjne, biopreparaty. 3. Zainstalować dwa kotły na paliwo stałe biomasowe: - jeden o mocy cieplnej 5,0 MW oraz mocy cieplnej wprowadzanej w paliwie 5,81 MW, - jeden o mocy cieplnej 10,0 MW oraz mocy cieplnej wprowadzanej w paliwie 11,49 MW. 4. W kotłowni przetwarzać wyłącznie niezanieczyszczoną biomasę w formie zrębek, odpadów tartaku, drewna, rejestrowanych pozostałości po usunięciu drzew i krzewów w ilości nie większej niż 14500 Mg/rok. 5. Biomasę magazynować na wyznaczonym placu składowym w jednostkowej ilości nie przekraczającej 100 Mg. 6. Instalacje wyposażyć w urządzenia oczyszczania spalin - multicyklon oraz filtr elektrostatyczny ESP. 7 Wody opadowe z terenów utwardzonych i dachowych odprowadzać poprzez separator substancji ropopochodnych do zbiorników bezodpływowych, 8. wycinkę drzew prowadzić poza okresem lęgowym ptaków, tj. w okresie od 1 września do końca lutego. 9 dokonać nasadzeń drzew z uwzględnieniem lokalnych uwarunkowań siedliskowych, technicznych, jak również wymogów bezpieczeństwa. Do nasadzeń wykorzystać rodzime gatunki drzew, np.: dąb szypułkowy Quercus robur, lipa drobnolistna Tilia cordata, brzoza brodawkowata Betula pendula, jarząb pospolity Sorbus aucuparia. Sadzonki drzew powinny mieć dobrze wykształconą bryłę korzeniową i koronę. Nie stosować gatunków obcych oraz inwazyjnych. Nasadzeń dokonać w okresie wiosennym lub jesiennym. 10 na rosnących w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji drzewach rodzaju dąb Quercus zawiesić budki lęgowe w liczbie: 10 budek typu A i 3 budki typu E. Lokalizacja budek dla ptaków winna zapewnić ich funkcjonowanie przez okres co najmniej 3 lat od momentu ich montażu, w trakcie którego nie powinno dojść do wycinki drzew z zawieszonymi budkami. Corocznie przez okres co najmniej 3 lat od montażu w okresie wrzesień - listopad prowadzić czyszczenie i konserwację budek poprzez ewentualne poprawienie ich szczelności oraz uzupełnienie brakujących elementów (nie stosować środków chemicznych do ich konserwacji), a także oczyszczanie budek z odchodów. W przypadku zniszczenia lub uszkodzenia danej budki w ww. okresie 3 lat, w sposób uniemożliwiający zasiedlenie przez ptaki, należy wymienić ją na nową. Powyższe prace winny być nadzorowane przez specjalistę ornitologa. 11. Pnie drzew narażone na uszkodzenia mechaniczne odeskować do wysokości ok. 2 m od poziomu gruntu (dolna część desek winna opierać się na podłożu). Odeskowanie należy przymocować do pnia, w sposób niepowodujący okaleczania drzewa, a pomiędzy odeskowaniem i powierzchnią pnia drzewa powinien zostać umieszczony elastyczny materiał (np. grube maty słomiane). 12. Prace ziemne w obrębie brył korzeniowych drzew i krzewów wykonywać ręcznie. Odsłonięte korzenie przykrywać matami słomianymi lub jutowymi - przy temperaturach przekraczających 20°C zwilżonymi wodą, by zapobiec wysuszeniu korzeni, natomiast przy temperaturach ujemnych maty powinny być suche, by uniknąć przemarzania korzeni. 13. Nie składować materiałów budowlanych, ziemi, odpadów stałych lub płynnych mogących zmienić chemizm gleby (np. sole, oleje, paliwa) w obrębie drzew i krzewów. Spór w tej sprawie sprowadza się w zasadzie do tego, czy dla planowanej przez M. S.A. inwestycji jest wymagane przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko. Dokonując oceny zebranego materiału dowodowego, zdaniem kolegium, organ I instancji nie wyjaśnił wszystkich istotnych okoliczności przedmiotowej sprawy, co powoduje, iż wydana w tym przedmiocie decyzja jest co najmniej przedwczesna. Wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 85 ust. 2 pkt 2 ustawy środowiskowej, uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, niezależnie od wymagań wynikających z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, powinno zawierać w przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko - informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1, uwzględnionych przy stwierdzaniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Faktem jest, iż organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest zobowiązany do zasięgnięcia opinii. Jednakże opiniami tymi nie jest związany i to do niego należy ostateczna ocena, w oparciu o te opinie oraz wskazane w art. 63 ust. 1 ustawy środowiskowej kryteria selekcji, czy należy dla danego przedsięwzięcia przeprowadzić ocenę jego oddziaływania na środowisko, czy też nie ma takiej konieczności, tj. czy planowana inwestycja odpowiada wymogom art. 63 ust. 1 tej ustawy. Istotne jest przy tym podkreślenie, że w sytuacji stwierdzenia przez organy braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania inwestycji na środowisko, organy decyzyjne (prowadzące postępowanie "główne" środowiskowe) powinny dokonać obiektywnej, wyważonej, opartej na niekwestionowanym stanie faktycznym oceny karty informacyjnej przedsięwzięcia jako dowodu zasadniczego, jak też ocenić inwestycję w kontekście wszystkich uwarunkowań wymienionych w art. 63 ust. 1 ustawy środowiskowej. Wynika to wprost z art. 6 k.p.a., zgodnie z którym organy administracji działają na podstawie przepisów prawa, zatem są zobowiązane orzekać uwzględniając obowiązujący stan prawny. W przepisie art. 63 ust. 1 ustawy środowiskowej ustawodawca przewidział, iż obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie następujące kryteria: 1) rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, z uwzględnieniem: a) skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcji, a także istotnych rozwiązań charakteryzujących przedsięwzięcie, b) powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych, dla których została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem, c) różnorodności biologicznej, wykorzystywania zasobów naturalnych, w tym gleby, wody i powierzchni ziemi, d) emisji i występowania innych uciążliwości, e) ocenionego w oparciu o wiedzę naukową ryzyka wystąpienia poważnych awarii lub katastrof naturalnych i budowlanych, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii, w tym ryzyka związanego ze zmianą klimatu, środowisko, w przypadkach gdy planuje się ich powstawanie, g) zagrożenia dla zdrowia ludzi, w tym wynikającego z emisji; 2) usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym i planowanym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego - uwzględniające: a) obszary wodno-błotne, inne obszary o płytkim zaleganiu wód podziemnych, w tym siedliska łęgowe oraz ujścia rzek, b) obszary wybrzeży i środowisko morskie, c) obszary górskie lub leśne, d) obszary objęte ochroną, w tym strefy ochronne ujęć wód i obszary ochronne zbiorników wód śródlądowych, e) obszary wymagające specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin, grzybów i zwierząt lub ich siedlisk łub siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, w tym obszary Natura 2000, oraz pozostałe formy ochrony przyrody, f) obszary, na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone lub istnieje prawdopodobieństwo ich przekroczenia, g) obszary o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne, h) gęstość zaludnienia, i) obszary przylegające do jezior, j) uzdrowiska i obszary ochrony uzdrowiskowej, k) wody i obowiązujące dla nich cele środowiskowe; 3) rodzaj, cechy i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do kryteriów wymienionych w pkt 1 i 2 oraz w art. 62 ust. 1 pkt 1, wynikające z: a) zasięgu oddziaływania - obszaru geograficznego i liczby ludności, na którą przedsięwzięcie może oddziaływać, b) transgranicznego charakteru oddziaływania przedsięwzięcia na poszczególne elementy przyrodnicze, c) charakteru, wielkości, intensywności i złożoności oddziaływania, z uwzględnieniem obciążenia istniejącej infrastruktury technicznej oraz przewidywanego momentu rozpoczęcia oddziaływania, d) prawdopodobieństwa oddziaływania, e) czasu trwania, częstotliwości i odwracalności oddziaływania, f) powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych, dla których została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia - w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem, g) możliwości ograniczenia oddziaływania. Dalej organ wyjaśnia, iż obowiązek łącznego uwzględnienia uwarunkowań wymienionych w art. 63 ust. 1 ustawy nie oznacza, że dla celów ustalenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymagane jest stwierdzenie możliwości znaczącego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia we wszystkich wymienionych w tym przepisie uwarunkowaniach. Uwarunkowania, o których mowa w art. 63 ust. 1 powołanej ustawy mają bowiem charakter ogólny i choć organ musi je wszystkie przeanalizować to nie oznacza to, że przy każdej planowanej inwestycji one zaistnieją. Nie każde bowiem przedsięwzięcie będzie powiązane z innym przedsięwzięciem, będzie związane z wykorzystaniem zasobów naturalnych, czy też będzie występowało ryzyko jego awarii. Dlatego oczywistym jest, że pomimo sformułowania, że należy "uwzględnić łącznie" wskazane uwarunkowania, ich ocena ograniczy się tylko do tych, które realnie występują w danej sprawie. Natomiast w art. 62a ustawy środowiskowej określone zostały elementy, które winny się znaleźć w przedkładanej przez inwestora karcie informacyjnej przedsięwzięcia. Zgodnie z ust. 1 tego przepisu karta informacyjna przedsięwzięcia powinna zawierać podstawowe informacje o planowanym przedsięwzięciu, umożliwiające analizę kryteriów, o których mowa w art. 63 ust. 1, lub określenie zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zgodnie z art. 69, w szczególności dane o: 1) rodzaju, cechach, skali i usytuowaniu przedsięwzięcia, 2) powierzchni zajmowanej nieruchomości, a także obiektu budowlanego oraz dotychczasowym sposobie ich wykorzystywania i pokryciu nieruchomości szatą roślinną, 3) rodzaju technologii, 4) ewentualnych wariantach przedsięwzięcia, przy czym w przypadku drogi w transeuropejskiej sieci drogowej każdy z analizowanych wariantów drogi musi być dopuszczalny pod względem bezpieczeństwa ruchu drogowego, 5) przewidywanej ilości wykorzystywanej wody, surowców, materiałów, paliw oraz energii, 6) rozwiązaniach chroniących środowisko, 7) rodzajach i przewidywanej ilości wprowadzanych do środowiska substancji lub energii przy zastosowaniu rozwiązań chroniących środowisko, 8) możliwym transgranicznym oddziaływaniu na środowisko, 9) obszarach podlegających ochronie na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody oraz korytarzach ekologicznych, znajdujących się w zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia, 10) wpływie planowanej drogi na bezpieczeństwo ruchu drogowego w przypadku drogi w transeuropejskiej sieci drogowej, 11) przedsięwzięciach realizowanych i zrealizowanych, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia - w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem, 12) ryzyku wystąpienia poważnej awarii lub katastrofy naturalnej i budowlanej, 13) przewidywanych ilościach i rodzajach wytwarzanych odpadów oraz ich wpływie na środowisko, 14) pracach rozbiórkowych dotyczących przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko - z uwzględnieniem dostępnych wyników innych ocen wpływu na środowisko, przeprowadzonych na podstawie odrębnych przepisów. W myśl ust. 2 przywołanego przepisu kartę informacyjną przedsięwzięcia podpisuje autor, a w przypadku gdy jej wykonawcą jest zespół autorów - kierujący tym zespołem, wraz z podaniem imienia i nazwiska oraz daty sporządzenia karty informacyjnej przedsięwzięcia. Faktem jest, iż w niniejszej sprawie wszystkie trzy organy współdziałające wyraziły opinię o braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania wnioskowanego przedsięwzięcia na środowisko. Nie zwalnia to jednak organu I instancji od dokonania szczegółowej analizy, czy podziela argumenty przedstawione przez te organy i czy wszystkie kwestie związane z realizacją i funkcjonowaniem, planowanej inwestycji, zostały należycie wyjaśnione. Dokonując tej oceny organ winien przeanalizować, czy w przedłożonej, na potrzeby prowadzonego postępowania, karcie informacyjnej przedsięwzięcia, wszystkie kluczowe informacje zostały należycie i rzetelnie przedstawione. Dokonując tej czynności organ winien przeanalizować, czy przedstawiony dokument zawiera wszystkie elementy określone w art. 62a ustawy środowiskowej. Następnie organ prowadzący postępowanie główne winien jest dokonać oceny, przez pryzmat przepisu art. 63 ust. 1 powołanej ustawy, czy dla wnioskowanego przedsięwzięcia istnieje, czy też nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W tej sprawie, w ocenie kolegium, nie wszystkie kwestie związane z realizacją wnioskowanej inwestycji zostały należycie wyjaśnione. Po pierwsze organ odwoławczy zauważa, iż organ I instancji nie wyjaśnił ponad wszelką wątpliwość, czy w ramach planowanej inwestycji będzie budowana także nowa linia ciepłownicza, a jeżeli tak to jaka jest przewidywana długość planowanej nowej linii ciepłowniczej i przez jakie działki będzie ona przebiegać. Informacje w tym zakresie są o tyle istotne, iż będzie się to wiązało z prawidłowym ustaleniem na jakim faktycznie terenie będzie realizowana planowana inwestycja, jak również ustaleniem na jaki obszar planowana inwestycja będzie oddziaływać i czy to oddziaływanie będzie czy nie będzie negatywnie wpływać na środowisko. Na znajdującym się na str. 10 karty informacyjnej rysunku nr [...] przedstawiono lokalizację planowanej inwestycji. Z opracowania tego wynika, iż planowana inwestycja ma być posadowiona na działce nr [...], przy czym zaznaczono także odcinek projektowanej sieci ciepłowniczej, która będzie przebiegała przez inne działki niż działka [...]. Nadto nie jest wiadomym, czy to cały nowy fragment projektowanej sieci ciepłowniczej, czy tylko jej część. Z akt sprawy wynika, iż organ I instancji w związku z pismem W. w L. S.A. z dnia 28 listopada 2019 r., w którym Spółka ta wyraziła m. in. swoje obawy co do kolizji przebiegu nowej sieci ciepłowniczej z istniejącą już siecią ciepłowniczą W[...] - pismem z dnia 29 listopada 2019 r. wystąpił do inwestora o odniesienie się do podniesionych kwestii. Inwestor w piśmie z dnia 20 grudnia 2019 r., wskazał jedynie, iż jedynym dokumentem określającym przebieg planowanej linii ciepłowniczej jest karta informacyjna przedsięwzięcia, która została dołączona do wniosku. Stwierdził także, iż z uwagi na konieczną ogólność karty informacyjnej nie zawiera ona szczegółowego przebiegu sieci oraz sposobu rozwiązania kolizji z istniejącą infrastrukturą. Próbę wyjaśnienia kwestii sieci ciepłowniczej podjął także Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska we Wrocławiu, ale w pisemnych wyjaśnieniach inwestor M. S.A. wyjaśnił, iż ma wyodrębnione, niezależne sieci ciepłownicze na terenie miasta L. umożliwiające odbiór ciepła z nowego źródła energii. Obecnie dostarcza ciepło do 50% mieszkańców 70-cio tysięcznego miasta L. i posiada wieloletnie umowy na dostawę ciepła do odbiorców końcowych. Spółka podniosła także, iż posiada stosowne koncesje na prowadzenie działalności w tym zakresie. W ocenie kolegium z zaprezentowanym stanowiskiem M. S.A. nie można się zgodzić. Inwestor jest zobowiązany wskazać konkretnie na jakich działkach planuje realizację wnioskowanej inwestycji, co w ramach tej inwestycji powstanie i jaki obszar będzie zajęty pod planowaną inwestycję. Dane te wiążą się z dokonaniem prawidłowych ustaleń co do kwalifikacji planowanego przedsięwzięcia, jak również ustaleniami jaki wpływ będzie miała wnioskowana inwestycja na środowisko, w jaki sposób inwestycja będzie ingerować w środowisko i na jaki obszar nowa inwestycja będzie oddziaływać. To z kolei da odpowiedź na pytanie, czy dla planowanej inwestycji zachodzi konieczność sporządzenia oceny oddziaływania na środowisko, czy też takiej konieczności nie ma. Zdaniem kolegium, o ile można się zgodzić z twierdzeniem inwestora, że na tym etapie nie ma konieczności wskazywania w jaki sposób zostanie rozwiązana kolizja nowo projektowanej sieci ciepłowniczej z istniejącą już siecią W[....], o tyle nie można się zgodzić z argumentami Spółki, iż w karcie informacyjnej mają być zawarte ogólne informacje dot. planowanej inwestycji, z tych też względów brak jest podstaw do wskazywania przebiegu planowanej sieci ciepłowniczej. Inwestor w myśl powołanego wyżej przepisu art. 62a ust. 1 pkt 1 ma obowiązek w karcie informacyjnej podać: rodzaj, cechy, skalę i usytuowanie przedsięwzięcia. Organ podkreśla, iż decyzja w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań jest pierwszym etapem realizacji inwestycji i jej ustalenia wiążą organy na kolejnych etapach. Tym samym nie może budzić wątpliwości organów administracji, co i na jakich działkach ma być realizowane w ramach planowanej inwestycji. Kolejną kwestią, która nie została należycie wyjaśniona, a która została podniesiona w odwołaniu przez E. Sp. z o.o., to ustalenia w zakresie oddziaływań skumulowanych do czego zobowiązuje art. 63 ust, 1 pkt 1 lit. b ustawy środowiskowej. Zgodnie z tym przepisem należało dokonać ustaleń dot. powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych, dla których została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem. Z dokumentacji sprawy wynika, iż planowana inwestycja ma być realizowana na terenie przemysłowym. Skarżąca E. wymieniła przedsiębiorstwa, w tym także drogę ekspresową [...], które wprowadzają do środowiska różne emitory i substancje, a które znajdują się w bliższym i dalszym sąsiedztwie planowanej inwestycji. Natomiast w niniejszej sprawie organ I instancji pominął ustalenia w tym zakresie i w zasadzie skoncentrował się jedynie na oddziaływaniu planowanej inwestycji na poszczególne komponenty środowiska opisane szczegółowo w opinii RDOŚ, wskazując, iż w trakcie realizacji i funkcjonowania przedsięwzięcia, nie zostaną przekroczone standardy jakości środowiska. Także karcie informacyjnej na str. 46 dość ogólnie wskazano tylko, iż w bliskim sąsiedztwie planowanej inwestycji zlokalizowana jest firma prowadząca działalność w zakresie gospodarowania odpadami oraz skład materiałów budowlanych. Zdaniem autora opracowania, planowana inwestycja może powodować oddziaływanie skumulowane z tymi zakładami jedynie w zakresie emisji zanieczyszczeń i hałasu z pojazdów samochodowych wykorzystywanych do transportu. Tymczasem należało także przeprowadzić analizę jakie przedsięwzięcia znajdują się lub też są planowane do realizacji w pobliżu wnioskowanej inwestycji oraz czy powstanie planowanej inwestycji spowoduje, czy też nie spowoduje, kumulowanie się oddziaływań, w tym hałasu, emisji substancji do powietrza lub też innych uciążliwości. Co też winno, być poparte stosowną argumentacją organu I instancji i znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji środowiskowej. Kolegium wyjaśnia, że w przypadku gdy karta informacyjna jest uzupełniania przez organ administracji w znacznym zakresie i o istotne dane, wówczas należy także przesłać uzupełnione dokumenty do organów opiniujących w celu zajęcia przez nie stanowiska. Przechodząc zaś do podnoszonej w odwołaniu konieczności wyłączenia Prezydenta Miasta L. z orzekania w niniejszej sprawie z uwagi na fakt, że może on nie być bezstronny, ponieważ wnioskowana inwestycja będzie realizowana na działce będącej własnością Gminy Miejskiej L. oraz ze względu na to, że Gmina Miejska L. jest udziałowcem w M. S.A., która jest wnioskodawcą w niniejszej sprawie - Kolegium wyjaśnia, iż żaden z przepisów ustawy środowiskowej nie nakazuje wyłączenia wójta, burmistrza lub prezydenta miasta od orzekania w sprawie, w której stroną, czy też nawet podmiotem inicjującym postępowanie jest jego gmina. W rezultacie strona postępowania nie może żądać wyłączenia organu (podobnie i osoby pełniącej funkcję organu) z innych przyczyn niż wymienione w art. 25 k.p.a., nawet jeżeli zdaniem strony mogą zachodzić wątpliwości co do bezstronności organu. Powyższe rozwiązanie nie pozbawia strony prawa do bezstronnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy. Instytucja wyłączenia jest tylko jednym z gwarantów realizacji takiego uprawnienia. Droga procesu administracyjnego prowadzonego przez organy I i II instancji, jest uzupełniona drogą do sądu, na której jednostka ma prawo do rozpoznania przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd sporu pomiędzy nią a organem administracji publicznej o zgodność z prawem zaskarżonego działania (decyzji administracyjnej), w tym braku obiektywnego, bezstronnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy (por. wyrok NSA z dnia 14 lutego 2017 r., sygn. akt I OSK 2885/15). Z opisanych wyżej względów w niniejszej sprawie brak jest podstaw prawnych do wyłączenia Prezydenta Miasta L. od rozpatrywania niniejszej sprawy. Przechodząc dalej organ stwierdza, że w aktach sprawy znajduje się wykaz stron niniejszego postępowania, z którego wynika, iż organ za strony uznał 15 podmiotów. Zgodnie zaś z art. 74 ust. 3 ustawy środowiskowej, jeżeli liczba stron postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach lub innego postępowania dotyczącego tej decyzji przekracza 10, stosuje się art. 49 Kodeksu postępowania administracyjnego. SKO stwierdza, że w aktach znajdują się m. in. obwieszczenie Prezydenta Miasta L. informujące strony o wszczęciu niniejszego postępowania, obwieszczenie tego organu o przedłużeniu terminu w sprawie wydania postanowienia w sprawie potrzeby przeprowadzenia oceny, obwieszczenie skierowane do stron o wystąpieniu do organów opiniujących, obwieszczenie skierowane do stron o zakończeniu postępowania oraz obwieszczenie skierowane do stron o wydaniu decyzji środowiskowej w niniejszej sprawie. Jak wynika z załączonej dokumentacji wszystkie te obwieszczenia zostały zamieszczone na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Miasta L., co potwierdzają wydruki ze stron internetowych BIP. Na obwieszczeniach tych widnieje data w jakiej zostały one umieszczone w BIP i na jaki okres (14 dni). Z akt sprawy jednoznacznie wynika, iż organ I instancji odrębnym obwieszczeniem zawiadomił strony w trybie art. 49 k.p.a. w związku z art. 74 ust. 3 i art. 75 ust. 1 pkt 4 ustawy środowiskowej o wydanej w niniejszej sprawie decyzji środowiskowej i obwieszczenie to zostało umieszczone w BIP dnia 10 czerwca 2020 r. na okres 14 dni. Natomiast odrębnym obwieszczeniem Prezydent Miasta L., na podstawie art. 85 ust. 3 ustawy środowiskowej podał do publicznej wiadomości informację o wydanej w niniejszej sprawie decyzji środowiskowej. Także to obwieszczenie zostało zamieszczone na stronach BIP w dniu 10 czerwca 2020 r., z tym że na okres 30 dni. W tych okolicznościach organ odwoławczy stwierdza, że nie można czynić zarzutu organowi I instancji, iż podał jedynie społeczeństwu informację o wydanej w niniejszej sprawie decyzji środowiskowej. Organ, co zostało już wyżej opisane, poinformował strony w trybie art. 49 k.p.a. o wydanej decyzji środowiskowej. Stwierdzić w tym miejscu także należy, iż skoro obwieszczenie dla stron było zamieszczone na stronie BIP w dniu 10 czerwca 2020 r., to mając na względzie regulacje wynikające z art. 49 k.p.a. wniesione przez skarżące Spółki odwołania zostały wniesione z zachowaniem terminu. Kolegium zauważa, iż w celu doprecyzowania, organ I instancji winien zamieszczać w wieszczeniach informacje, gdzie konkretnie obwieszczenia były wywieszone oraz podać konkretne daty zamieszczenia obwieszczeń we wskazanych miejscach wraz z podpisem osoby dokonującej tych czynności. Zatem prowadząc ponownie postępowanie wyjaśniające w niniejszej sprawie organ winien zamieszczać obwieszczenia, w których będą zawarte informacje dot. daty i miejsca wywieszenia. Reasumując, mając na względzie opisane nieprawidłowości, stanowiące o istotnych wadach przeprowadzonego postępowania w zakresie ustalenia stanu faktycznego i wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy, zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy, należało wyeliminować zaskarżoną decyzję z obrotu prawnego i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, celem przeprowadzenia postępowania uzupełniającego w znacznym zakresie. W ocenie organu, omówione wadliwości przeprowadzonego postępowania, w szczególności brak jednoznacznego wyjaśnienia jaki jest zakres planowanego przedsięwzięcia, na jakim obszarze będzie ono realizowane, oraz czy wystąpią oddziaływania skumulowane, spowodowało, iż nie można było zastosować przepisu art. 136 k.p.a. w celu przeprowadzenia dodatkowego postępowania, w ramach którego zostałby uzupełniony materiał dowodowy. Zdaniem Kolegium przeprowadzenie na tym etapie postępowania wyjaśniającego, w opisanym w kwestionowanej decyzji zakresie, przez organ odwoławczy znacznie przekraczałoby zakres postępowania uzupełniającego wynikający z art. 136 k.p.a,, a także naruszałoby zasadę dwuinstancyjności wyrażoną w art. 15 k.p.a. Sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy złożył inwestor. Działając z umocowania skarżącego, pełnomocnik zaskarżył decyzję w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucił 1/ naruszenie art 74 ust 3a z 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko - poprzez nieprawidłowe wyznaczenie kręgu stron postępowania i przyznanie W. w L. S.A. oraz Spółce E. Spółka z o. o. statusu strony. 2/naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art 138 § 2 ustawy z dnia 14.06.1960 r. kpa, przez bezpodstawne uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia temu organowi, pomimo braku przesłanek do zastosowania powołanego przepisu, bowiem decyzja organu pierwszej instancji nie była obarczona uchybieniami wytkniętymi przez organ odwoławczy. 3/ naruszenie art. 138 § 2 k.p.a. poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji pomimo zaistnienia przesłanek do rozstrzygnięcia sprawy co do jej istoty przez skorzystanie z art. 136 k.p.a. - Skarżący wskazuje, iż organ odwoławczy - pomimo zasady szybkiego i wnikliwego działania i braku przeszkód do uzupełnienia materiału w trakcie postępowania odwoławczego — nie uczynił tego, ograniczając się w tym zakresie do lakonicznego uzasadnienia. 4/ naruszenie art. 7 k.p.a. w zw. z art.77 & 1 k. p. a. w zw. z art 64 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, przy udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (zwana dalej: ustawą) w związku z brakiem dokładnego rozważenia materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w szczególności zaś opinii organów współdziałających wydanych w trybie art. 64 Ustawy, które pomimo tego, że nie mają charakteru wiążącego dla organu I instancji, to podlegają one ocenie tego organu i stanowią podstawę wydawanej przez niego decyzji. Jednocześnie, skarżący zaskarżanej decyzji zarzucił naruszenie: 1/ art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. przez błędne przyjęcie, że zgromadzony przez organy pierwszej instancji materiał dowodowy nie jest pełny i nie może być uznany za wystarczający do dokonania oceny i ustaleń, czy w ramach planowanej inwestycji będzie budowana także nowa linia ciepłownicza, a jeśli tak to jaka jest przewidywana długość planowanej nowej linii ciepłowniczej i przez jakie działki będzie ona przebiegać. 2/ naruszenie art. 62a ustawy z dnia 03-10-2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (zwaną dalej ustawą) w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez błędną ocenę przeprowadzonego w toku postępowania dowodu z karty informacyjnej przedsięwzięcia oraz uzupełnień do karty informacyjnej przedsięwzięcia dokonanych przez M. S.A. - polegającą na uznaniu, że zamieszczone w niej informacje o planowanym przez uczestnika przedsięwzięciu, nie są wystarczające do prawidłowego ustalenia oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, podczas gdy informacje w nich zamieszczone są w tym zakresie wystarczające. Mając na względzie wskazane zarzuty, na podstawie art. 151a stawy Prawo o postępowaniu przed Sądami administracyjnymi, niniejszym strona skarżąca wniosła o: 1) uchylenie w całości zaskarżonej decyzji, 2) zasądzenie kosztów postępowania na rzecz skarżącego, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Na uzasadnienie sprzeciwu wskazano, że w ocenie wnioskodawcy przedstawione w toku postępowania przed organem pierwszej instancji dokumenty, w oparciu o obowiązujące przepisy prawa pozwalały stwierdzić, iż przy zastosowaniu działań mających na celu zapobieganie lub ograniczanie negatywnych oddziaływań na środowisko przedstawionych w karcie informacyjnej przedsięwzięcia, zachowana zostanie należyta dbałość o środowisko oraz bezpieczne dla środowiska i zdrowia ludzi funkcjonowanie przedsięwzięcia. Skarżący wskazuje, że nie sposób nie wspomnieć w kontekście tej inwestycji o nietypowej sytuacji na rynku ciepła w L., która polega na tym, iż w obrębie tego samego systemu ciepłowniczego występuje dwóch konkurencyjnych przedsiębiorców świadczących usługi przesyłania i dostawy ciepła, przy czym rynkowa pozycja W[...] jako dystrybutora ciepła w porównaniu do pozycji rynkowej M. jest silniejsza. Wpływ na tę okoliczność ma także fakt, iż trudno jest skonstruować dla odbiorcy ciepła ofertę lepszą od oferty konkurenta. Od wielu łat W[...] podejmuje czynności, których celem jest eliminacja konkurencji z rynku ciepłowniczego na terenie miejscowości L. W ramach czynności podejmowanych przez W[...] L., mających na celu wyeliminowanie konkurenta i monopolizację branży ciepłowniczej na terenie miasta L., Spółka ta była inicjatorem toczącego się postępowania o ogłoszenie upadłości konkurencyjnej Spółki. Sprawa, zarejestrowana pod sygn. akt V GU 92/15, zakończyła się oddaleniem wniosku wobec braku ustawowych przesłanek i podstaw do ogłoszenia upadłości, albowiem Sąd stwierdził, iż: "Spółka M. jest jedynie zagrożona niewypłacalnością, albowiem pomimo swojej sytuacji finansowej reguluje swoje wymagalne zobowiązania, w tym zobowiązania wobec pracowników, kredytowe (koniec przypada na październik 2017 r.), wobec ZUS, jak i z, tytułu zobowiązań podatkowych (zobowiązania ratalne z tytułu podatku VAT spłacił w całości), nadto M. terminowo reguluje należności wobec wnioskodawcy wynikające z ugód sądowych. (...) M. nie tylko nie zaprzestał działalności, ale ma cały czas możliwość poszarzania swojej działalności, a co za tym idzie zysków (inwestycja w sieć ciepłownicza w 2011 r., a zakończona w 2014 r.), jednak warunkiem jest zgoda wierzyciela na przyłączenie tejże sieci". Zarzut braku legitymacji W. w Legnicy S.A. oraz Spółce E. Spółka z o.o.: stroną postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wnioskodawca oraz podmiot, któremu przysługuje prawo rzeczowe do nieruchomości znajdującej się w obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie w wariancie zaproponowanym przez wnioskodawcę, z zastrzeżeniem art. 81 ust. 1. Przez obszar ten rozumie się: 1) przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz obszar znajdujący się w odległości 100 m od granic tego terenu; 2) działki, na których w wyniku realizacji, eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia zostałyby przekroczone standardy jakości środowiska, lub 3) działki znajdujące się w zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia, które może wprowadzić ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości, zgodnie z jej aktualnym przeznaczeniem. Zgodnie z art. 74 ust. 3a z 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko powinien ustalić, komu w postępowaniu przysługują przymioty strony. Ustalenie na podstawie art 74 ust. 3a ustawy podmiotu, któremu przysługuje prawo rzeczowe do nieruchomości znajdującej się w obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie w wariancie zaproponowanym przez wnioskodawcę, powinno być przeprowadzone z uwzględnieniem w szczególności zasady wyrażonej w art. 5 p.o.ś.. zgodnie z którą, ochrona jednego lub kilku elementów przyrodniczych powinna być realizowana z uwzględnieniem ochrony pozostałych elementów. Nie może zatem budzić wątpliwości, że powołany przepis za prawnie relewantne dla ustalenia kręgu stron postępowania winno uznawać się tylko oddziaływanie "znaczące", tj. takie, które może prowadzić do przekroczenia na danej nieruchomości standardów jakości środowiska lub do ograniczeń w jej aktualnym zagospodarowaniu. Wobec tego, zdaniem skarżącego należy przyjąć, że krąg stron postępowania w sprawie dotyczącej środowiskowych uwarunkowań winien być ustalany w oparciu o potencjalne, negatywne oddziaływanie ("uciążliwości") inwestycji na środowisko, w tym na otaczające ją nieruchomości (poprzez hałas, ryzyko zanieczyszczenia gleby, powietrza lub wód, itd.), nie zaś każde oddziaływanie. W ocenie strony prawo tych podmiotów do uczestniczenia w postępowaniu przed organem I instancji i w postępowaniu odwoławczym zostało ustalone przy pominięciu wykładni celowościowej art. 74 ust. 3a Ustawy. Organ odwoławczy uchylając zaskarżoną decyzję wskazał na dwie rzekomo zaistniałe w toku postępowania przez organem I instancji nieprawidłowości, które zostały określone przez SKO mianem "istotnych wad przeprowadzonego postępowania w zakresie ustalenia stanu faktycznego i wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy", tj. 1- nie wyjaśnienie "ponad wszelką wątpliwość" czy w ramach planowanej inwestycji będzie budowana także nowa linia ciepłownicza, a jeżeli tak, to jaka jest przewidywana długość planowanej nowej linii ciepłowniczej i przez jakie działki będzie ona przebiegać. 2- pominięcie przez organ I instancji ustaleń w zakresie tzw. "oddziaływań skumulowanych" to jest tego, jakie przedsięwzięcia znajdują się lub też są planowane do realizacji w pobliżu wnioskowanej inwestycji oraz czy powstanie planowanej inwestycji spowoduje, czy też nie spowoduje, kumulowanie się oddziaływań, w tym hałasu, emisji substancji do powietrza lub też innych uciążliwości, co zdaniem SKO winno zostać poparte stosowną argumentacją organu Zdaniem Skarżącego oznacza to, iż SKO w sposób pobieżny przeanalizowało treść karty informacyjnej przedsięwzięcia oraz dokumentacji złożonej wraz z wnioskiem przez M. Strona wskazuje, iż wyprowadzenie mocy cieplnej realizowane będzie siecią ciepłowniczą podziemną. Jest to obiekt liniowy wymagający odrębnego pozwolenia na budowę i uzyskania zgodnie z § 3.1 w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Poz. 1839 z 2019 r.) decyzji czy zachodzi konieczność sporządzenia oceny oddziaływania na środowisko. Inwestycja budowy źródła ciepła nie obejmuje w swym zakresie budowy sieci ciepłowniczej przebiegającej na innych obcych działkach. Uzyskanie pozwolenia na budowę sieci ciepłowniczej będzie objęte osobnym postępowaniem i nie może być oceniane w tej decyzji organu I instancji. Uzgodnienia przebiegu sieci ciepłowniczej, uzyskiwanie zgód na jej usadowienie, oraz rozwiązywanie kolizji z infrastrukturą innych podmiotów realizowane jest obecnie w ramach sporządzania projektu technicznego sieci ciepłowniczej. W przypadku sieci należących do W[...] występuje tylko kilka kolizji, w większości z siecią napowietrzną, której rozwiązanie techniczne kolizji z projektowaną siecią podziemną nie jest trudne i całkowicie bezpieczne. Skarżący decyzję mijają się z prawdą w stwierdzeniu że M. S.A. nie posiada wyodrębnionych niezależnych sieci ciepłowniczych. Na terenie miasta L. M. S.A. posiada szereg wyodrębnionych sieci. Planowane przedsięwzięcie dostarczać będzie ciepło do pracującej sieci zlokalizowanej na Osiedlu D oraz do obecnie niepracującej sieci ciepłowniczej zlokalizowanej na osiedlu U. oraz W. w L. Skarżący nie zgadza się również z drugim z zarzutów SKO do decyzji organu I instancji, który stał się podstawą uchylenia decyzji organu działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta L., dotyczącym pominięcia przez organ I instancji ustaleń w zakresie tzw. "oddziaływań skumulowanych". Przedstawiona dokumentacja, w szczególności zaś karta informacyjna przedsięwzięcia w sposób zgodny z art. 62 a ustawy środowiskowej wyjaśniały powiązania z innymi przedsięwzięciami. Wymogi dotyczące zakresu karty informacyjnej przedsięwzięcia zostały określone w art. 62a ust. 1 UUOS, zgodnie z którym karta informacyjna przedsięwzięcia powinna zawierać podstawowe informacje o planowanym przedsięwzięciu, umożliwiające analizę kryteriów, o których mowa w art. 63 ust. 1, lub określenie zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zgodnie z art. 69, w szczególności dane o: 1) rodzaju, cechach, skali i usytuowaniu przedsięwzięcia, 2) powierzchni zajmowanej nieruchomości, a także obiektu budowlanego oraz dotychczasowym sposobie ich wykorzystywania i pokryciu nieruchomości szatą roślinną, 3) rodzaju technologii, 4) ewentualnych wariantach przedsięwzięcia, przy czym w przypadku drogi w transeuropejskiej sieci drogowej każdy z analizowanych wariantów drogi musi być dopuszczalny pod względem bezpieczeństwa ruchu drogowego, 5) przewidywanej ilości wykorzystywanej wody, surowców, materiałów, paliw oraz energii, 6) rozwiązaniach chroniących środowisko, 7) rodzajach i przewidywanej ilości wprowadzanych do środowiska substancji lub energii przy zastosowaniu rozwiązań chroniących środowisko, 8) możliwym transgranicznym oddziaływaniu na środowisko, 9) obszarach podlegających ochronie na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody oraz korytarzach ekologicznych, znajdujących się w zasięga znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia, 10) wpływie planowanej drogi na bezpieczeństwo ruchu drogowego w przypadku drogi w transeuropejskiej sieci drogowej, 11) przedsięwzięciach realizowanych i zrealizowanych, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia - w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem, 12) ryzyku wystąpienia poważnej awarii lub katastrofy naturalnej i budowlanej, 13) przewidywanych ilościach i rodzajach wytwarzanych odpadów oraz ich wpływie na środowisko, 14) pracach rozbiórkowych dotyczących przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko - z uwzględnieniem dostępnych wyników innych ocen wpływu na środowisko, przeprowadzonych na podstawie odrębnych przepisów. Natomiast żaden przepis prawa nie ustala, jaki powinien być stopień szczegółowości wskazanych wyżej informacji. Z pewnością jednak muszą one być na tyle szczegółowe, aby na ich podstawie organ prowadzący postępowanie był w stanie ocenić, czy konieczne jest sporządzenie raportu oddziaływania, czy też realizacja inwestycji może nastąpić bez sporządzenia raportu. W kontekście powyższego wskazać należy, że przedmiotowa inwestycja zlokalizowana jest w obszarze przemysłowym dla którego nie zostały określone dopuszczalne poziomy hałasu. Nie sąsiaduje ona także z obszarami chronionymi akustycznie. Najbliższy teren podlegający ochronie to tereny zabudowy mieszkalno-przemysłowej oddalony o ok. 1,3 km w kierunku południowym. Zgodnie z punktem 2.8.2 Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia nie zachodzi obawa przekroczeń hałasu a terenach chronionych w wyniku oddziaływania inwestycji. Inwestycja będzie realizowana w obrębie korytarza ekologicznego B. – O. [...]. W sąsiedztwie działki [...] okręg [...] L. stwierdzono występowanie siedliska przyrodniczego – t. j. kwaśne dąbrowy wyszczególnionego w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 13 kwietnia 2010 r w sprawie siedlisk przyrodniczych oraz gatunków bodących przedmiotem zainteresowania Wspólnoty, a także kryteriów wyborów obszarów kwalifikujących są do uznania lub wyznaczenia jako obszary Natura 2000 (tj. Dz. U. Poz. 1713 z 2014 r.). W Karcie Informacyjnej Przedsięwzięcia wykazano niewielki wpływ inwestycji na stan środowiska w tym także na atmosferę. Ilości emisji oraz stężeń zanieczyszczeń na sąsiednich obszarach będzie poniżej wartości dopuszczalnych. Inwestycja w całości będzie zrealizowana poza terenem lasów. Stanowisko to potwierdza pozytywna ocena Regionalnego Dyrektora ochrony Środowiska w Wrocławiu który jako specjalistyczny organ wyraził w dniu 17 marca 2020 r. opinię, że dla wnioskowanego przedsięwzięcia nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Podobną opinię wyraził w dniu 4 lutego 2020 r. Powiatowy Inspektor Sanitarny w L.. Znamienne jest że powyższe opinie profesjonalnych organów stoją w sprzeczności z opinią Spółki E. Sp. z o. O. będącą głównym emiterem w region zanieczyszczeń pochodzących ze spalania paliw kopalnych na potrzeby wytwarzania ciepła. Zachodzi konflikt interesów pomiędzy E. sp. z o.o a przedmiotową inwestycją. Powstanie inwestycji spowoduje spadek przychodów dla E. spowodowany zmniejszeniem zakupu ciepła przez M. S.A. o wielkość wyprodukowanego ciepła w planowanej inwestycji. Działka na której będzie lokalizowana inwestycja położona jest poza terenami szczególnie chronionymi. W punkcie 2.10 Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia szczegółowo wykazano wszystkie najbliższe tereny oraz ich odległości od inwestycji. Istniejąca w sąsiedztwie ścieżka przyrodnicza z elementami ochrony bioróżnorodności oddzielona jest od działki na której planowana jest inwestycja nasypem oraz torami kolejowymi zmniejszającymi na nią wpływ. Jak wykazano w Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia brak przekroczeń obciążeń środowiskowych gwarantuje niewielki wpływ inwestycji na przyległe tereny. Skarżący podnosi konieczność ochrony otoczenia inwestycji o szczególnych walorach ekologicznych jednocześnie w dalszej części sugeruje znaczne wartości zanieczyszczenia tła związane z występującymi tam innymi źródłami zanieczyszczeń. Skarżący wyraża subiektywną opinię o konieczności wykonania oceny oddziaływania na środowisko nie poparte żadnymi wyliczeniami i badaniami. Podkreślenia wymaga, iż Inwestor przedłożył szczegółową, czytelną i spójną Kartę Informacyjną Przedsięwzięcia, ze szczegółowym określeniem cech planowanego przedsięwzięcia, która pozwala na ocenę zakresu przedsięwzięcia. Przy czym Skarżący jednocześnie wskazuje, iż jakkolwiek przedłożona przez inwestorów i spełniająca wymogi karta informacyjna przedsięwzięcia stanowi podlegający swobodnej ocenie dokument prywatny, to jednak jej szczegółowa i specjalistyczna treść oraz fakt, że stanowi ona punkt wyjścia do ustaleń faktycznych organów w zakresie cech i parametrów planowanego przedsięwzięcia, nadają jej szczególne znaczenie jako źródła ustaleń faktycznych. Dokumentowi temu przysługuje szczególna wartość dowodowa, która wynika z kompleksowego charakteru analizy planowanego do realizacji przedsięwzięcia. Podważenie jego ustaleń mogłoby nastąpić jedynie, co do zasady, poprzez przedstawienie nowej analizy uwarunkowań środowiskowych (sporządzonej przez specjalistów dysponujących równie fachową wiedzą jak autorzy karty informacyjnej przedsięwzięcia), z której wynikałyby wnioski pozostające w sprzeczności do tych zawartych w karcie informacyjnej przedsięwzięcia, (tak: Wyrok NSA z 19-12-2017r. II OSK 713/16). Przy ocenie oddziaływania zamierzonej inwestycji w ramach postępowania dotyczącego wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, organ opierać się powinien o dane i założenia przyjęte w karcie informacyjnej przedsięwzięcia. Dane te w istocie konkretyzują przedsięwzięcie, którego dotyczy wniosek o wydanie decyzji i wyznaczają przedmiot postępowania zainicjowanego tym wnioskiem. Informacje na temat oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko zawarte w Karcie informacyjnej przedsięwzięcia były także przedmiotem oceny przez dwa niezależne i wyspecjalizowane podmioty, które uznały, że brak jest potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Strona skarżąca decyzję organu I instancji nie przedstawiła natomiast żadnej opinii (ekspertyzy) specjalistycznej, która podważałaby ustalenia organów obu instancji dokonane m.in. na podstawie karty informacyjnej przedsięwzięcia. Bez szerszej analizy SKO pozostawiło stanowisko organów współdziałających i to, że organ I instancji, po przeanalizowaniu uzyskanych opinii wydał przedmiotową decyzję także w oparciu o otrzymane stanowiska tych organów. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we Wrocławiu w piśmie z dnia 28 stycznia 2020 r. wyraził opinię, że dla przedmiotowego przedsięwzięcia nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w L. w piśmie z dnia 4 lutego 2020 wydało postanowienie o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla tego przedsięwzięcia. Również i Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska we Wrocławiu wyraził opinię, że dla wnioskowanego przedsięwzięcia nie istnieje konieczność przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko. Wprawdzie opinia, o której mowa w art. 64 ust. 1 ustawy z 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko jest najsłabszą formą współdziałania pomiędzy organami administracji publicznej i nie ma charakteru wiążącego dla organu wydającego postanowienie w przedmiocie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, to jednak z woli ustawodawcy stanowi obligatoryjny element procedury zmierzającej do stwierdzenia konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania inwestycji na środowisko i stanowisko wskazanych w tym przepisie wyspecjalizowanych organów współdziałających nie może zostać pominięte. Organ prowadzący postępowanie w sprawie decyzji środowiskowej ocenia bowiem te opinie i w oparciu o nie stwierdza, czy należy dla danego przedsięwzięcia przeprowadzić ocenę jego oddziaływania na środowisko, czy też nie ma takiej konieczności - przyjmując wyrażone w opinii stanowisko bądź je negując. Rola tych opinii jest na tyle istotna, że organ wydający decyzję winien wyjaśnić w decyzji, z jakich powodów nie podziela się stanowiska organu opiniującego (tak: Wyrok WSA w Gliwicach II SA/G1 257/18). Finalnie zaś skarżący wskazuje na to, iż w piśmiennictwie powszechnie przyjęty jest pogląd, że "przedmiotem postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy rozstrzygniętej decyzją organu I instancji". Jednocześnie strona podkreśla, że rozstrzygnięcie kasacyjne może zapaść, jeżeli wątpliwości organu II instancji co do stanu faktycznego nie można wyeliminować w trybie art. 136 § 1 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję. Zdaniem Skarżącego, nawet jeżeli organ odwoławczy dostrzegł uchybienia w postępowaniu organu I instancji, winien przeprowadzić postępowanie dowodowe w uzupełniającym zakresie, albowiem nie wymagało ono przeprowadzenia całego materiału dowodowego, a jedynie — zgodnie z tym co podkreślał sam organ odwoławczy - uzupełnienia tego materiału, co mógł i powinien uczynić organ odwoławczy. Reasumując, wskazać należy, iż organ I instancji prawidłowo i szczegółowo odniósł się do kryteriów, które zostały poddane analizie. Przedstawiona wraz z wnioskiem Karta Informacyjna Przedsięwzięcia wraz z przełożoną dokumentacją zawiera wszystkie elementy wyszczególnione w art. 62 a ustawy z dnia 3 października 2008 r o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko niezbędne do prawidłowej oceny inwestycji. Karta Informacyjna Przedsięwzięcia wraz z dokumentacją sporządzoną w drodze postępowania administracyjnego o wydanie decyzji w pełni wyczerpuje informacje o uwarunkowaniach o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy środowiskowej. Tym samym wydana w dniu 10 czerwca 2020 r. decyzja Nr 74/2020, znak: GG.YII.6220.17.2019 działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta L. - Naczelnika Wydziału Gospodarki Gruntami, Architektury i Ochrony Środowiska w żaden sposób nie naruszała prawa i jako prawidłowa nie powinna być eliminowana z obrotu prawnego. W odpowiedzi na sprzeciw Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Legnicy wniosło o oddalenie sprzeciwu, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej z punktu widzenia zgodności z prawem, o ile ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz.1660). W rozpoznawanej sprawie istotne jest także i to, że w dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 2017, poz. 935 dalej "ustawa nowelizująca" lub "nowelą"). Zgodnie z art. 9 pkt 7 ustawy nowelizującej, w dziale III ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi po rozdziale 3 dodano rozdział 3a zatytułowany "Sprzeciw od decyzji". Artykuł 64a noweli stanowi, że od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 kpa skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Postępowanie w sprawie sprzeciwu zostało znacznie uproszczone, albowiem organ administracji nie musi udzielać odpowiedzi na skargę (art. 64c § 4), w postępowaniu przed sądem nie biorą udziału uczestnicy, a jedynie strona skarżąca i organ, który wydał zaskarżoną decyzję (art. 64b § 3), sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 64d § 1). Skróceniu uległy też terminy procesowe: sprzeciw wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji (art. 64c. § 1), organ, który wydał zaskarżoną decyzję, przekazuje sprzeciw od decyzji sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy w terminie czternastu dni od dnia jego otrzymania (art. 64c § 4), a sąd rozpoznaje sprzeciw od decyzji w terminie trzydziestu dni od dnia wpływu sprzeciwu od decyzji (art. 64d § 1). W aktualnym stanie prawnym sąd, uwzględniając sprzeciw od decyzji, uchyla decyzję w całości, jeżeli stwierdzi naruszenie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 151a § 1 zd. 1. p.p.s.a.). W przypadku nieuwzględnienia sprzeciwu od decyzji sąd oddala sprzeciw (art. 151a § 2 P.p.s.a.). Według art. 15 K.p.a. postępowanie administracyjne ma charakter dwuinstancyjny. Zarówno doktryna, jak i orzecznictwo przyjmują, że dwuinstancyjność w postępowaniu administracyjnym polega na wydaniu rozstrzygnięć o charakterze merytorycznym przez organy dwóch różnych instancji. Zasada dwuinstancyjności powoduje, że każdy z organów (najpierw pierwszej, a potem drugiej instancji) przeprowadza postępowanie prowadzone w celu prawidłowego rozpatrzenia sprawy administracyjnej. W postępowaniu administracyjnym nie mamy zatem do czynienia jedynie z kontrolą orzeczenia organu pierwszej instancji, prowadzeniem postępowania tak, aby załatwić sprawę co do jej istoty. Stosownie do treści art. 138 § 1 pkt 1-3 K.p.a. organ II instancji po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję, bądź uchyla ją w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy względnie umarza postępowanie I instancji, ewentualnie zaś - umarza postępowanie odwoławcze. Organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie (art. 138 § 2 K.p.a). W tym przypadku organ powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Z kolejności przepisów, zawartych w art. 138 K.p.a. wynika, że zasadą winno być rozstrzyganie sprawy przez organ odwoławczy co do istoty, czyli albo utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji (jeśli jest ona, w ocenie organu odwoławczego prawidłowa) lub uchylenie tej decyzji i załatwienie sprawy merytorycznie. Rozstrzygnięcie kasatoryjne z art. 138 § 2 K.p.a., jest zatem wyjątkiem od zasady załatwienia sprawy przez organy. Wyjątek ten jest możliwy do zastosowania wyłącznie przy zaistnieniu ustawowych przesłanek (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 20 października 2016 r., sygn. akt II OSK 65/15, Lex Omega nr 2177618 oraz z dnia 24 sierpnia 2016 r., sygn. akt II OSK 2958/14, Lex Omega nr 2142416). Inaczej mówiąc, organ odwoławczy może wydać decyzję kasacyjną, gdy organ I instancji rozpoznając sprawę nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego w ogóle lub naruszył przepisy postępowania w stopniu uzasadniającym uznanie sprawy za niewyjaśnioną i przez to niekwalifikującą się do merytorycznego rozstrzygnięcia przez organ drugiej instancji (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lutego 2017 r., sygn. akt II OSK 1386/15, Lex Omega nr 2292208). Pamiętać przy tym trzeba, że orzeczenie uchylające decyzję pierwszej instancji i przekazujące sprawę do ponownego rozpatrzenia może zapaść wyłącznie wtedy, gdy ponad wszelką wątpliwość uzupełninie postępowania dowodowego nie jest możliwe w trybie art. 136 K.p.a. Stosownie bowiem do art. 136 K.p.a. organ odwoławczy może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję. Na organie odwoławczym ciążą te same co na organie I instancji obowiązki w zakresie wyczerpującego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i zgromadzenia pełnego materiału dowodowego (art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a.). Jeżeli więc organ I instancji nie wyjaśnił jakiś istotnych okoliczności sprawy albo nie zgromadził pełnego materiału dowodowego, to organ odwoławczy winień uzupełnić to postępowanie we własnym zakresie. Ograniczeniem jest jedynie sytuacja, opisana w art. 138 § 2 K.p.a., o której była mowa wcześniej, czyli gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Wówczas organ odwoławczy może uchylić zaskarżone rozstrzygnięcie i przekazać sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Sądowa kontrola decyzji w ramach sprzeciwu wymaga oceny, czy w tej konkretnej sprawie organ drugiej instancji uzasadnił w sposób należyty wydanie decyzji kasatoryjnej, czy też uchylił się od załatwienia sprawy co do istoty. Inaczej mówiąc, rolą sądu jest ocena czy zastosowanie art. 138 § 2 K.p.a. w tym konkretnym przypadku, miało pełne zastosowanie w materiale sprawy. Ten środek sądowej kontroli administracji ma przeciwdziałać zbędnemu przedłużaniu postępowania administracyjnego na skutek wydawania w toku postępowania kolejnych decyzji kasatoryjnych. Sąd nie powinien jednak autorytatywnie wypowiadać się o zagadnieniach merytorycznych związanych ze stosowaniem norm prawa materialnego. W postępowaniu wszczętym ze sprzeciwu, sąd skupia się na ocenie, czy w sprawie zostały wyjaśnione wszystkie okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy i na którym organie powinien spoczywać obowiązek pełnego ustalenia stanu faktycznego oraz wydania decyzji co do meritum (zob. W. Piątek, Glosa do wyroku WSA w Białymstoku z dnia 20 lutego 2018 r., sygn. II SA/Bk 940/17, OSP 2019, nr 10, s. 177). Przenosząc dotychczasowe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy i oceniając decyzję organu odwoławczego, zdaniem sądu, sprzeciw nie zasługuje na uwzględnienie. Kwestionowana decyzja kasacyjna nie narusza dyspozycji art. 138 § 2 k.p.a. W szerokim uzasadnieniu organ odwoławczy odniósł się do decyzji organu pierwszej instancji i wskazał, że naruszenie przepisów postępowania (w zakresie ustalenia stanu faktycznego sprawy – art. 7 kpa) zostało naruszone w stopniu, który dawał organowi odwoławczemu podstawę do zastosowania art. 138 § 2 kpa. Jak wynika z akt administracyjnych sprawa dotyczy decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławczego w Legnicy, uchylającej decyzję organu pierwszej instancji i przekazującej do ponownego rozpoznania sprawę potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia pn."Budowa instalacji produkcji ciepła z biomasy o mocy 15MW w L.", planowanego na terenie działki nr [...] w obrębie [...] miasta L., określającej jednocześnie warunki korzystania ze środowiska w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia. Badając decyzję organu drugiej instancji, w zakresie opisanym wyżej, a zatem w zakresie badania, czy SKO, miało podstawy do zastosowania w sprawie art. 138 § 2 kpa. Trzeba pamiętać, że wniosek strony dotyczył wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia pn. "Budowa instalacji produkcji ciepła z biomasy o mocy 15MW w L.", planowanego na terenie działki nr [...] w obrębie [...] miasta L. W konsekwencji spór sprowadzał się do odpowiedzi na pytanie czy dla planowanej inwestycji jest wymagane przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko. Analiza akt wskazuje, że organ pierwszej instancji, prowadząc postępowanie wyjaśniające zwrócił się do kompetentnych organów o wymagane ustawowo opinie, zbadał także jej zgodność z miejscowym, obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego na terenie objętym inwestycją. Nie sposób jednak uznać (i w tym zakresie sąd podziela ocenę SKO, zawartą w uzasadnieniu jego decyzji), że organ pierwszej instancji przeprowadził pełne postępowanie w sprawie i dokonał samodzielnej oceny braku potrzeby przeprowadzenia oddziaływania inwestycji na środowisko. Sąd podziela bowiem stanowisko organu odwoławczego, że ostateczna, wiążąc i znajdująca źródło w ustawie decyzja w przedmiocie konieczności przeprowadzenia tej oceny spoczywa (tu) na Prezydencie Miasta L.. Nie może on zatem ograniczyć się do "zebrania" stanowiska organów opiniujących, bowiem takie uzasadnienie decyzji nie wyczerpuje normy art. 107 § 3 kpa. W kontrolowanej sprawie jest to istotne także dlatego, że stanowiący lex specialis, w stosunku do art. 107 § 3 kpa, przepis art. 85 ust. 2 pkt 2 ustawy środowiskowej nakazuje aby uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w przypadku takim jak w tej sprawie, (czyli o ile stwierdzono brak nie konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko) zawierało informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1, czyli 1) bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na a) środowisko oraz ludność, w tym zdrowie i warunki życia ludzi, b) dobra materialne, c) zabytki, ca) krajobraz, w tym krajobraz kulturowy, d) wzajemne oddziaływanie między elementami, o których mowa w lit. a-ca, e) dostępność do złóż kopalin; 1a) ryzyko wystąpienia poważnych awarii oraz katastrof naturalnych i budowlanych; 2) możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Sąd podziela pogląd, że organ zobowiązany jest dokonać samodzielnej oceny, czy karta informacyjna przedsięwzięcia zawiera wszystkie elementy określone w art. 62a ustawy środowiskowej. Dopiero zebranie i ocena wszystkich obligatoryjnych elementów pozwoli organowi dokonać prawidłowej oceny czy dla "budowy instalacji produkcji ciepła z biomasy o mocy 15MW istnieje, konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W tym miejscu można dodać, że mając na uwadze istotną zasadę ostrożności jest to w kontrolowanym postępowaniu dodatkowo istotne choćby z tego względu, że organ uznał brak takiej potrzeby. W takim przypadku należy mieć pewność, ze niewykonanie takiej oceny nie spowoduje szkód w środowisku. Co dalej istotne, z rysunku na k. 10, rys. 2 został wskazany fragment sieci ciepłowniczej. Może to mieć istotny wpływ na wynik postępowania już choćby z tego względu, że organ obowiązany jest określić tak powierzchnię zajmowanej nieruchomości, jak i ustalić na jaki obszar inwestycja będzie oddziaływać, co z kolei może mieć wpływ na ostateczny wniosek czy ocena oddziaływania na środowisko jest nie jest konieczna. Odnosząc się do zarzutu sprzeciwu trzeba dodać, że nie powoduje bezprzedmiotowości tego ustalenia fakt konieczności uzyskania decyzji środowiskowej na sam ciepłociąg, bowiem sama wytwórnia energii cieplnej nie może być oceniana bez oceny jej przekaźnika. Inwestycja ma sens ekonomiczny jedynie jako całość. Trzeba także pamiętać na jakim terenie i w pobliżu jakiej drogi planowana jest inwestycja, bowiem ustawodawca nakazuje badanie kumulacji oddziaływań na środowisko. Reasumując, zdaniem sądu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Legnicy w sposób wręcz drobiazgowy, a dodatkowo w pełni trafny wskazało organowi pierwszej instancji na braki w prowadzonym postępowaniu w takim zakresie, że nie sposób uznać, aby braki te możliwe były do nadrobienia w drugiej instancji w trybie art. 136 kpa. Inaczej mówiąc, zdaniem sądu, należy podzielić ocenę kolegium, że nie wszystkie kwestie związane z realizacją wnioskowanej inwestycji zostały należycie wyjaśnione. Marginalnie tylko wskazać należy, że okoliczność konkurencji na rynku w tamtym terenie nie może być podstawą do oceny decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na inwestycję. Sąd administracyjny jest bowiem zobowiązany i uprawniony do badania decyzji wyłącznie pod kątem ich zgodności z prawem. Z powyższych względów na zasadzie art. 151a ppsa sąd orzekł jak na wstępie.