II SA/Wr 407/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku Wojewody D. o przywrócenie terminu na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi A sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] czerwca 2020 r., [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia z rejestru PESEL danych adresowych postanawia: odmówić przywrócenia uchybionego terminu.

Wyrokiem z [...].12.2020 r., po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę A sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Wojewody D. z [...].06.2020 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia z rejestru PESEL danych adresowych. Odpis sentencji wyroku doręczono organowi w dniu [...].12.2020 r. Pismem z [...].12.2020 r. organ wniósł o przywrócenie terminu na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Pełnomocnik organu wskazał, że uzasadnia wniosek nadzwyczajną sytuacją kadrową organu związaną z epidemią SARS COV-2. Podał, że pracownik bezpośrednio zajmujący się sprawą przebywa na długotrwałym zwolnieniu lekarskim w związku z zakażeniem wirusem. Pracownik zastępujący pracował zdalnie w związku z zaleceniami co do ograniczenia liczby osób pracujących na miejscu w urzędzie celem ograniczenia rozprzestrzeniania się wirusa. W związku z powyższym niemożliwym było zorganizowanie pracy organu w sposób umożliwiający terminowe złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Pismo niniejsze zostało sporządzone niezwłocznie po zapewnieniu niezbędnej obsady kadrowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści w art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – powoływanej dalej jako "p.p.s.a." czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wymogi formalne wniosku o przywrócenie terminu zostały sprecyzowane w art. 87 § 1 - § 4 p.p.s.a., zgodnie z którym pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W pierwszej kolejności przyjąć należy, że organ dochował siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Jako okoliczności uprawdopodabniające brak zawinienia organu w uchybieniu terminu pełnomocnik wskazał fakt, że pracownik bezpośrednio zajmujący się sprawą przebywał na długotrwałym zwolnieniu lekarskim w związku z zakażeniem wirusem COVID-19. W tym miejscu stwierdzić jednak przyjdzie, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowany jest pogląd, że tylko nagła choroba stanowi przesłankę do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Ponadto, strona musi wykazać, że wykluczona była możliwość posłużenia się inną osobą. Nie można w tym zakresie ograniczyć się do ogólnego twierdzenia, że pracownik zastępujący chorego pracownika pracował zdalnie w związku z zaleceniami co do ograniczenia liczby osób pracujących na miejscu w urzędzie celem ograniczenia rozprzestrzeniania się wirusa. Piastun organu powinien tak zorganizować pracę urzędu, aby zagwarantować terminowe i sprawne wykonywanie nałożonych obowiązków, w tym dochowanie terminów sądowych. Z niniejszym wnioskiem nie wystąpiła przy tym niewielka jednostka organizacyjna, gdzie tego rodzaju problemy kadrowe mogą rzeczywiście przełożyć się na sprawność działania organu ale mamy do czynienia z urzędem rangi wojewódzkiej, gdzie kryterium należytej staranności jest podwyższone. Z tego powodu należy tak zorganizować prace urzędu wojewódzkiego, aby w okresie pandemii, umożliwić terminowe złożenie wniosku do sądu. Ponadto, poza ogólnymi twierdzeniami zawartymi we wniosku, jego autor nie przedłożył żadnych dokumentów, które potwierdzałyby wystąpienie zdarzeń w nim opisanych. W świetle wyżej przytoczonych okoliczności Sąd uznał, że organ nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.