II SA/Wr 403/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 25 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku Z.S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze sprzeciwu Z.S. od decyzji Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji.

Z.S.(dalej: skarżący) wniósł sprzeciw (określony jako "skarga") od decyzji Wojewody D.z dnia [...] r. (nr [...]) uchylającej na skutek odwołania decyzję Prezydenta W.z [...] r. ([...]) w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Skarżący w punkcie pierwszym sprzeciwu wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powołując się na fakt, że jej wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Skarżący zaznaczył, że w decyzji zawarte są niekorzystne dla niego wskazania, a organ I instancji podejmuje już dodatkowe czynności w celu uzyskania nowych dowodów w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 VIII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.), dalej jako "ppsa", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jednak tylko takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Nie podlegają więc wykonaniu, a tym samych ochronie tymczasowej, decyzje kasacyjne wydawane na podstawie art. 138 § 2 kpa, tak jak w sprawie niniejszej. Sąd zwraca uwagę, że kasacyjny charakter rozstrzygnięcia organu odwoławczego oznacza, że decyzja administracyjna nie przyznaje uprawnień ani nie nakłada obowiązków na adresata tego rodzaju decyzji, albowiem obowiązki prawne, jakie są związane z powyższym aktem, dotyczą jedynie organu administracji publicznej, a nie strony postępowania. Nie dochodzi zatem w sprawie do wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym, podlegającym egzekucji, a decyzja organu odwoławczego wywołuje jedynie skutki procesowe (zob. np. postanowienie NSA z 17 I 2008 r., II GZ 220/07 czy z 24 I 2014 r. II OZ 34/14 – publ. CBOSA). Ponieważ skarżący domagał się wstrzymania wykonania decyzji odwoławczej wydanej na podstawie art. 138 § 2 kpa, Sąd odmówił wstrzymania jej wykonania na zasadzie art. 61 § 3 i 5 ppsa.