II SA/Wr 389/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Habuda po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi A. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia 23 lutego 2024 r., nr SKO/PP-412/75/2023 w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę.

W dniu 16 kwietnia 2024 r. A. J. (dalej: strona skarżąca, skarżąca), wniosła za pośrednictwem pełnomocnika D. P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy opisaną w sentencji niniejszego postanowienia. W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 17 maja 2024 r. wezwano pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi udzielonego zgodnie z art. 35 p.p.s.a. ze wskazaniem, którą z osób uprawnionych jest dla strony skarżącej, podanie numeru PESEL. Na usunięcie wskazanych braków zakreślono termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skierowane na adres do doręczeń pełnomocnika wskazany w skardze i doręczone dorosłemu domownikowi w dniu 31 maja 2024 r., wobec czego zakreślony termin na usunięcie braków formalnych upływał z dniem 7 czerwca 2024 r. (piątek). W zakreślonym terminie strona pismem z dnia 11 czerwca 2024 r. pełnomocnik skarżącej podał jej numer PESEL oraz załączył akt notarialny, w którego treści zawarte jest pełnomocnictwo do działania w imieniu skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Wymogi te określone zostały w przepisie art. 57 oraz art. 46 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym które określa art. 46 ww. ustawy. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi , że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Przy czym, zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Według treści art. 46 § 3 p.p.s.a., brak pełnomocnictwa jest jednocześnie brakiem formalnym pisma strony, w tym konkretnym przepadku skargi. Pozwala to na konwalidacje stwierdzonego braku przez zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie takiego braku stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 in fine p.p.s.a. stanowi podstawę odrzucenia skargi. W myśl art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Brak określenia, którą z osób wymienionych w art. 35 p.p.s.a. jest D. P. oraz brak stosownego pełnomocnictwa uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu, bowiem nie pozwala na stwierdzenie czy skarga pochodzi od osoby uprawnionej do reprezentowania strony skarżącej, a zatem czy wnosząca ją osoba posiada legitymację procesową do skutecznego jej wniesienia. W niniejszej sprawie nie zostało przesłane pełnomocnictwo do działania przed Sądem oraz nie zostało wykazane, czy pełnomocnik jest osobą uprawnioną do reprezentacji przed sądami administracyjnymi. Wobec powyższego, pełnomocnik został wezwany do przedłożenia pełnomocnictwa udzielonego zgodnie z art. 35 p.p.s.a określającym krąg osób uprawnionych do reprezentacji przed sądami administracyjnymi, którego treść została zawarta w wezwaniu. Jak wskazano wyżej, pełnomocnik skarżącej został skutecznie wezwany do uzupełnienia stwierdzonego braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa oraz pouczony o treści stosownych przepisów postępowania, w tym art. 35 p.p.a. Wezwanie w tym zakresie zostało prawidłowo doręczone dorosłemu domownikowi na wskazany w skardze adres do doręczeń w dniu 31 maja 2024 r., zatem siedmiodniowy termin do dokonania tej czynności upływał w dniu 7 czerwca 2024 r. (piątek). W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik nadesłała akt notarialny z dnia 26 lipca 2019 r., z którego treści wynika, że skarżąca udzieliła D. P. pełnomocnictwa do 1/ swobodnego dysponowania jej udziałem we własności nieruchomości, 2/ reprezentowania jej przed wszelkimi organami administracji państwowej i samorządowej, instytucjami, urzędami. Pełnomocnictwo nie obejmuje więc swoim zakresem reprezentacji przed sądami administracyjnymi. Co więcej, z dokumentu nie wynika, którą z osób wskazanych w art. 35 p.p.s.a. jest D. P., co oznacza że nawet w przypadku uwzględnienia reprezentacji przed sądami administracyjnymi lub tut. Sądem w treści pełnomocnictwa, nie zostało wykazane, czy pełnomocnik zgodnie z przepisami p.p.s.a. może zostać upoważniony do reprezentowania skarżącej. Zakreślony termin upłynął więc bezskutecznie, pełnomocnik nie nadesłał pełnomocnictwa, z którego wynikałoby upoważnienie do reprezentacji przed Sądem oraz nie wykazano, że jest osobą uprawnioną do reprezentacji skarżącej zgodnie z art. 35 p.p.s.a. Ponieważ w zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił wskazanych braków formalnych skargi, należało ją odrzucić. Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.