II SA/Wr 371/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Dominik Dymitruk po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi R. B. na uchwałę Rady Miasta i Gminy W. Nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Wleń w granicach administracyjnych postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 300 (słownie: trzysta) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

W piśmie z dnia 12 lutego 2025 r., które wpłynęło bezpośrednio do Sądu w dniu 14 kwietnia 2025 r., R. B. (dalej: skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na uchwałę Rady Miasta i Gminy W. Nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy W. w granicach administracyjnych. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 26 maja 2025 r. skarżący został wezwany – pod rygorem odrzucenia skargi – do przedłożenia w terminie 7 dni kopii wezwania organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawienia zaskarżoną uchwałą wniesionego w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 446 z późn. zm., dalej: u.s.g.) oraz dowodu potwierdzającego fakt jego złożenia, a także informacji, czy organ udzielił na to wezwanie odpowiedzi oraz przekazania odpisu tej odpowiedzi, jeśli została ona udzielona. W piśmie z dnia 10 czerwca 2025 r. skarżący wyjaśnił, że kierował do organu wniosek stanowiący wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, datowany na dzień 29 sierpnia 2024 r. (data wpływu do organu: 2 września 2024 r.), natomiast w jego następstwie, w dniu 28 stycznia 2025 r., odbył spotkanie z Burmistrzem Miasta i Gminy W., podczas którego organ ten wskazał na brak możliwości zainicjowania procedury uchylenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w kwestionowanej części. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a jej odrzucenie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do aktualnego brzmienia art. 101 ust. 1 u.s.g. (Dz. U. z 2024, poz. 1465 z późn. zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Istotne jest jednak to, że przepis ten w podanym brzmieniu nie znajduje zastosowania do aktów wydanych do 1 czerwca 2017 r., a takim aktem jest niewątpliwie zaskarżony do tut. Sądu miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, uchwalony uchwałą z dnia [...] grudnia 2007 r. Do aktów wydanych do 1 czerwca 2017 r. stosuje się tryb zaskarżania wynikający z art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r., tj. przed zmianami wprowadzonymi ustawą z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935). Artykuł 101 ust. 1 u.s.g. w obowiązującym wówczas brzmieniu wymagał, aby wywiedzenie do sądu administracyjnego skargi zostało poprzedzone bezskutecznym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie bowiem z obowiązującym w dacie uchwalenia spornej uchwały brzmieniem art. 101 ust. 1 u.s.g. każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. W sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym (art. 101 ust. 3 u.s.g.). Wniesienie przez stronę wezwania do usunięcia naruszenia jej interesu prawnego otwierało następnie termin do wywiedzenia skargi do sądu. Zgodnie bowiem z art. 53 § 2 p.p.s.a. skargę należało wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Powyższy przepis - jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r. (sygn. akt II OPS 2/07) - wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi. Jego analiza prowadzi do wniosku, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg pierwszy z dwóch terminów, o których mowa powyżej – a mianowicie – termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. Termin ten staje się bezprzedmiotowy, gdy przed jego upływem organ udzieli odpowiedzi na wezwanie. W takim bowiem przypadku bieg rozpoczyna termin trzydziestu dni – liczony od dnia doręczenia odpowiedzi. Jeżeli natomiast we wskazanym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa i przed upływem tego terminu należy wnieść skargę (por. także postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 27 maja 2008 r., sygn. akt II OSK 671/08; 23 czerwca 2009 r., sygn. akt I OSK 696/09). W realiach niniejszej sprawy, o ile uznać wniosek skarżącego z dnia 29 sierpnia 2024 r. (data wpływu do organu: 2 września 2024 r.) o zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w kwestionowanej części, złożony w trybie art. 17 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 z późn. zm.), jako wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa – jak postuluje zresztą skarżący – jego wniesienie uruchomiło bieg sześćdziesięciodniowego terminu do wywiedzenia skargi do tut. Sądu na wskazaną uchwałę. Jak wynika z akt administracyjnych, w konsekwencji złożenia przez skarżącego wniosku o przystąpienie do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w kwestionowanej części, organ, w piśmie z dnia 16 grudnia 2024 r., a więc przeszło 90 dni od dnia złożenia tego wniosku, zwrócił się o przedstawienie wniosku do Planu Ogólnego Gminy na dedykowanym formularzu. Skoro więc we wskazanym wyżej okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegł termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa i przed upływem tego terminu należało wnieść skargę. Termin ten upłynął więc z dniem 4 listopada 2024 r. (poniedziałek). W rezultacie złożona w niniejszej sprawie w dniu 11 kwietnia 2025 r. (data nadania w placówce operatora pocztowego) skarga, jako spóźniona, podlegała odrzuceniu, co też orzeczono w sentencji kierując się dyspozycją z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd rozstrzygnął jak w pkt. I sentencji postanowienia. Natomiast rozstrzygnięcie zawarte w pkt. II znajduje swoje uzasadnienie w treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. obligującym Sąd do zwrotu z urzędu całego uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego.