II SA/Wr 37/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Filipowicz - Kremis (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 2 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we [...] z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku rozbiórki wolnostojącego, drewnianego budynku gospodarczego, zrealizowanego bez wymaganego zgłoszenia postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] września 2019 r., nr [...], którą nałożono na skarżącą obowiązek rozbiórki wolnostojącego, drewnianego budynku gospodarczego w [...] przy ul. [...][...], na działce nr [...][...], zrealizowanego bez wymaganego prawem zgłoszenia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia [...] grudnia 2019 r. skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji i o umorzenie postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość. W skardze został również zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz o zwrot kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Na uzasadnienie wniosku skarżąca podniosła, że dokonanie rozbiórki wywoła ze swej istoty trudne do odwrócenia skutki. Odbudowanie wiaty wymagało będzie poniesienia przez skarżącą dużych kosztów dodatkowych, gdyż niezbędne będzie zaangażowanie odpowiedniego zespołu ludzi oraz zakup co najmniej części drogiego materiału (np. beton do wylania posadzki) zużytego lub zniszczonego w związku z rozbiórką. Ponadto, budowa takiej wiaty wymaga poświęcenia czasu niezbędnego do skoordynowania wszystkich czynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Przedmiotowy wniosek zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że wstrzymanie wykonalności decyzji przez sąd administracyjny występuje zawsze na wniosek strony, a co za tym idzie uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej. W ocenie Sądu przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji zostały w niniejszej sprawie spełnione. Zasadnicze znaczenie ma tutaj okoliczność, że zaskarżona decyzja nakłada obowiązek wykonania nakazu rozbiórki obiektu budowlanego, a ewentualne przywrócenie stanu poprzedniego z reguły w takim przypadku łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, co nie wymaga szczegółowego uzasadnienia (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lipca 2010 r., sygn. akt II OSK 516/10, LEX nr 663578) Z tego względu, wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd zasługuje na uwzględnienie. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.