II SA/Wr 358/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. M. i M. M. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia wniosku skarżących o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego postanawia: odmówić zawieszenia postępowania.

W skardze na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia skarżący wnieśli o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu rozpoznania skargi złożonej przez skarżących na postanowienie nr [...] z dnia [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, wskazując w uzasadnieniu wniosku, że rozpoznanie wskazanej sprawy w istotny sposób wpłynie na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie. Jako wniosek ewentualny do wniosku o zawieszenie postępowania, skarżący wnieśli o połączenie spraw. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2022.329 t.j.; dalej: "P.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W sprawie niniejszej, pełnomocnik skarżącej jako uzasadnienie wniosku o zawieszenie postępowania sądowo administracyjnego wskazał fakt, że strony jednocześnie zaskarżyły postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia oraz postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. W ocenie strony, sprawa o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia powinna zostać rozpoznania pierwsza, bowiem od jej wyniku zależy rozstrzygnięcie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesieni zażalenia. Wyjaśnić należy, że obie skargi o których mowa wpłynęły do Sądu w dniu [...] i zostały zarejestrowane odpowiednio pod sygnaturami II SA/Wr 357/22 (odmowa przywrócenia terminu) i II SA/Wr 358/22 (stwierdzenie uchybienia terminu). Obie sprawy przydzielono jednemu sędziemu sprawozdawcy. Przechodząc do rozpoznania złożonego wniosku o zawieszenie postępowania, przede wszystkim trzeba mieć na uwadze, że z treści art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. wynika fakultatywność zawieszenia postępowania sądowo administracyjnego. Nadto, w przepisach ogólnych p.p.s.a. została zawarta zasada koncentracji materiału procesowego - vide: art. 7 p.p.s.a. (M. Romańska w: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, str. 109). Zgodnie z art. 7 p.p.s.a. sąd administracyjny powinien podejmować czynności zmierzające do szybkiego załatwienia sprawy i dążyć do jej rozstrzygnięcia na pierwszym posiedzeniu. Wskazać też trzeba na prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki - art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 1 Konwencji z dnia 4 listopada 1950 r. o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284, ze zm.). Z uwagi na powyższe unormowania, zmierzające do przeciwdziałania przewlekłości postępowania sądowego, w ocenie Sądu, dla rozpoznania niniejszej sprawy nie jest celowe oczekiwanie na ewentualne rozstrzygnięcie w sprawie II SA/Wr 357/22. Wobec przydzielenia spraw jednemu sprawozdawcy zostaną one rozpoznane na jednym posiedzeniu, a przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy uwzględnione zostanie rozstrzygnięcie w sprawie o odmowie przywrócenia terminu. Zawieszenie postępowania doprowadziłoby jedynie do wydłużenia czasu postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd podziela pogląd wyrażony przez Sąd Najwyższy, iż ze względów celowościowych nieuzasadnione jest zawieszenie postępowania do czasu wydania orzeczenia w innym postępowaniu, gdy można samodzielnie dokonać ustaleń potrzebnych do rozstrzygnięcia (vide: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, red. Jan Paweł Tarno, Wyd. Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2006 r. - uwagi do art. 125 p.p.s.a.; nadto - uchwała Sądu Najwyższego z 17 maja 1985 r., III CZP 69/84 - OSNCP 1986, nr 3, poz. 24). Wobec powyższego, Sąd uznał, że nie jest celowe zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie i na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.