II SA/Wr 340/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 12 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Dolnośląskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Polkowicach z dnia 6 marca 2014 r. nr XXXIV/403/14 w przedmiocie programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie gminy Polkowice postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

Wojewoda Dolnośląski wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na uchwałę Nr XXXIV/403/14 Rady Miejskiej w Polkowicach z dnia 6 marca 2014 r. w sprawie programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie gminy Polkowice. Skarżący zarzucił, że § 1 pkt 4 załącznika do uchwały w brzmieniu "Ilekroć w uchwale jest mowa o wolno żyjących kotach, należy przez to rozumieć zwierzęta nieudomowione, urodzone lub żyjące na wolności w stanie dzikim w otoczeniu człowieka, w warunkach od niego niezależnych" narusza art. 4 pkt 16 i pkt 20 oraz art. 11a ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz.U. z 2013 r. poz. 856) w związku z art. 7 Konstytucji RP. W ocenie skarżącego rada miejska nie miała kompetencji do wprowadzania definicji pojęcia "wolno żyjącego kota", ponieważ definicja taka wynika z przywołanych przepisów ustawy. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Wskazano, że w dniu 22 maja 2014 r. Rada Miejska w Polkowicach podjęła uchwałę, mocą której uchylono § 1 pkt 4 załącznika do zaskarżonej uchwały. Następnie w dniu 30 maja 2014 r. do akt sądowych wpłynęło pismo procesowe pełnomocnika gminy, do którego dołączono oryginał uchwały Nr XXXVIII/442/14 Rady Miejskiej w Polkowicach z dnia 22 maja 2014 r., zmieniającej uchwałę w sprawie programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie gminy Polkowice. Z treści § 1 tej uchwały wynika, że §1 pkt 4 załącznika do zaskarżonej uchwały został uchylony. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe. W rozpatrywanej sprawie sąd przyjął, że bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego zachodzi m.in. wtedy, gdy w postępowaniu w sprawie nieważności bądź niezgodności z prawem uchwały organu samorządu terytorialnego zaskarżona uchwała została przez uprawniony organ uchylona lub utraciła moc przed wydaniem wyroku. W razie utraty mocy prawnej uchwały zaskarżonej do sądu administracyjnego przed wydaniem wyroku sąd umarza postępowanie (por. wyrok NSA z dnia 24 marca 1992 r., SA/Wr 96/92, OSP 1993, z. 7, poz. 149). Zdaniem sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, skoro po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego doszło do skutecznego wyeliminowania zaskarżonego przepisu z obrotu prawnego, to prowadzenie postępowania sądowego stało się bezprzedmiotowe. Sądowi rozpoznającemu skargę znany jest również pogląd przeciwny – wyrażany nieraz w judykaturze – przyjmujący, że uchylenie uchwały organu jednostki samorządu terytorialnego nie powoduje bezprzedmiotowości postępowania sądowoadministracyjnego wywołanego skargą na tą uchwałę, albowiem sąd administracyjny posiada uprawnienie do stwierdzenia nieważności takiego aktu, a więc orzeczeniu o jego wadliwości od chwili jego podjęcia (ex tunc). Wówczas uchwałę tą należy potraktować tak jakby nigdy nie została podjęta, co może mieć znaczenie dla czynności prawnych podjętych na podstawie tego aktu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2013 r., sygn. akt II OSK 2964/13, orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednak w niniejszej sprawie sąd poglądu tego nie może podzielić. Sąd stwierdził bowiem, że w realiach rozpoznawanej sprawy wojewoda zaskarżeniem objął przepis programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt, który zawierał w sobie definicję pojęcia "kot wolno żyjący". Z tego względu nie można doszukiwać się czynności prawnych podjętych na podstawie tego aktu, kiedy to zakwestionowany przepis obowiązywał od dnia 6 marca 2014 r. do dnia 22 maja 2014 r. wyłącznie jako element uchwały o charakterze organizatorsko-postulatywnym. Sama zaś definicja jakiegoś pojęcia nie jest źródłem czynności prawnych. Co więcej, istota programu opieki nad zwierzętami sprowadza się do planowania pewnych działań faktycznych, a nie prawnych, zmierzających do realizacji zamierzonych przez gminę celów. Z powyższych względów uchylenie przez Radę Miejską w Polkowicach zaskarżonego § 1 pkt 4 załącznika do uchwały Nr XXXIV/403/14 Rady Miejskiej w Polkowicach z dnia 6 marca 2014 r. w sprawie programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie gminy Polkowice oznacza, że postępowanie sądowoadministracyjne nakierowane na stwierdzenie nieważności wskazanego przepisu stało się bezprzedmiotowe. Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 161 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.