II SA/Wr 302/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku J. A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. A. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie robót budowlanych dotyczących komina w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji.

Decyzją z dnia [...] nr [...], D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie robót budowlanych dotyczących komina w budynku mieszkalnym jednorodzinnym. Na powyższą decyzję skargę złożyła J. A. (dalej jako "skarżąca") wnosząc m.in. o "stwierdzenie, że decyzje nie podlegają wykonaniu do dnia uprawomocnienia się orzeczenia". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) - określanej dalej jako "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie jednak do art. 61 § 3 ppsa, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego prawa do złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na skarżącym. Uzasadnienie wniosku powinno zatem odnosić się do konkretnych okoliczności odzwierciedlających możliwość zajścia zagrożeń, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa, tj. powstania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak należytego uzasadnienia w tym zakresie uniemożliwia merytoryczną ocenę takiego wniosku, a tym samym jego pozytywne rozstrzygnięcie (tak NSA w postanowieniu z 18 VIII 2010 r., II FSK 1843/10, publ. CBOSA). W rozpoznawanym przypadku skarżąca w ogóle nie określiła, która z przesłanek z art. 61 § 3 ppsa miałaby zachodzić w okolicznościach sprawy. Ponadto w skardze nie zawarto jakiejkolwiek argumentacji na poparcie zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji i nie wskazano okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. W takim stanie rzeczy Sąd orzekł na zasadzie art. 61 § 3 i 5 ppsa.