II SA/Wr 267/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku Krystyny Rogozy o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. R. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przeprowadzenia kontroli obiektu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W skardze na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] (nr [...]) w przedmiocie nałożenia obowiązku przeprowadzenia kontroli obiektu K. R. (dalej: skarżąca) wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej przez tę decyzję w mocy decyzji pierwszoinstancyjnej. Uzasadniając swój wniosek skarżąca wskazała, że wskutek wykonania zaskarżonej decyzji zajdzie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jakie mogłaby dla skarżącej wywołać konieczność poniesienia kosztów kontroli przedmiotowego obiektu oraz zlecenia sporządzenia ekspertyzy. W konsekwencji, w razie wykonania zaskarżonej decyzji powstanie realne zagrożenie egzystencji skarżącej i jej rodziny. Wykonanie nakazanych czynności przed rozpatrzeniem sprawy spowoduje, że późniejsze orzeczenie w sprawie stanie się bezprzedmiotowe. Nadto, skarżąca wskazała, że skarżona decyzja dotknięta jest kwalifikowanymi wadami godzącymi w podstawowe gwarancje procesowe strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 VIII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W realiach niniejszej sprawy wskazać należy, że w przyjętym do rozpoznania wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej, skarżąca upatruje jego zasadności w wystąpieniu w sprawie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jakie mogłoby spowodować wykonanie nałożonych obowiązków w zakresie przeprowadzenia kontroli obiektu i sporządzenia ekspertyzy. Oceniając tak przedstawioną argumentację wniosku Sąd stwierdził, że skarżąca nie wykazała prawdopodobieństwa wystąpienia skutków, o jakich jest mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Przyjmuje się, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z 3 VIII 2006 r. sygn. akt II SA/Bk 352/06; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 VIII 2014 r. sygn. akt II OZ 752/14). Tym samym, przesłankami warunkującymi wstrzymanie wykonania aktu nie są jakiekolwiek skutki i jakakolwiek szkoda, ale szkoda i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonaniem aktu (por. postanowienie NSA z 9 III 2005 r. sygn. akt II OZ 52/05). Nie mogły przemawiać za uwzględnieniem wniosku zarzuty, że na skutek wykonania decyzji dojdzie do poniesienia przez skarżącą wydatków na nakazaną kontrolę i sporządzenie ekspertyz. W ocenie Sądu bowiem skarżąca nie wykazała niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. We wniosku nie wykazano jakie konkretnie koszty może ponieść skarżąca na skutek wykonania zaskarżonej decyzji i nie wskazano, jak koszty te rzutują na sytuację majątkową skarżącej, a co za tym idzie nie wykazano, czy koszty owe będą istotnie "znaczną szkodą" w realiach niniejszej sprawy. W ocenie Sądu skarżąca nie wykazała trudnej sytuacji majątkowej, która uniemożliwiałaby jej wykonanie obowiązków nałożonych zaskarżoną decyzją bez poniesienia szkody lub wywołania nieodwracalnych skutków. Aby możliwa stała się ocena wpływu wykonania nałożonych obowiązków na sytuację majątkową skarżącej i wywołanie znacznej szkody, skarżąca powinna odnieść się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest w danej sprawie obiektywnie zasadne, a ponadto wskazana we wniosku argumentacja winna być poparta stosowną dokumentacją finansowo-majątkową wnioskodawcy. Skarżąca nie wykazała natomiast z jakich konkretnych okoliczności wywodzi zaistnienie w sprawie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. Zdaniem Sądu nie można również pominąć, że organ nałożył na skarżącą obowiązki w związku ze stwierdzeniem zagrożenia życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia bądź środowiska (zagrożenia związane ze znacznym zużyciem przepustu ceglanego nad rzeką Młynówką). Należyte uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wymagałoby wobec tego wykazania także, że wstrzymanie wykonania decyzji nie zwiększy owego stanu zagrożenia życia lub zdrowia. Nie uzasadniono jednak we wniosku w żaden sposób, że realizacja nakazanych decyzją działań może być w kontekście ww. zagrożeń takim trudnym do odwrócenia skutkiem, przed którego wystąpieniem należy ochronić skarżącą wstrzymując wykonanie zaskarżonej decyzji. W konsekwencji Sąd doszedł do przekonania, że strona skarżąca nie podała okoliczności uprawdopodabniających konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a więc wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zaznaczyć jednak trzeba, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie determinuje oceny zasadności skargi, do czego Sąd przejdzie po uprawomocnieniu się niniejszego postanowienia. W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. postanowił odmówić wstrzymania wykonania postanowienia.