II SA/Wr 249/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. A. z/s w K. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia I. odrzucić skargę, II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis w kwocie 200,00 zł (dwieście złotych).

Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W rozpatrywanej sprawie zaskarżoną decyzję doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 31 stycznia 2017 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi w rozpoznawanej sprawie upłynął w dniu 2 marca 2017 r. Skarga została wniesiona w dniu 6 marca 2017 r. (data przesłania przez Sąd skargi do organu), czyli z uchybieniem terminu określonego w cytowanym wyżej przepisie art. 53 § 1 P.p.s.a. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Należy zauważyć, że zgodnie z utrwalonym już orzecznictwem "w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego lub za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej, sąd ten lub organ powinien przekazać sprawę właściwemu organowi, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a. decyduje data nadania skargi przez sąd (lub organ) pod adres właściwego organu (zob. postanowienie NSA z dnia 29 maja 2008 r. sygn. akt I FSK 631/08, publ. LEX nr 505351; postanowienie WSA w Łodzi z dnia 16 września 2009 r. sygn. akt III SA/Łd 427/09, publ. Wspólnota 2009/44/31; postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 19 lutego 2008 r. sygn. akt IV SA/Po 46/08, publ. LEX nr 381707; postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 21 marca 2006 r. sygn. akt II SA/Bk 131/06, publ. LEX nr 284737). "Termin do wniesienia skargi należy uznać za zachowany nie tylko wtedy, gdy w ustawowym terminie strona nadała skargę w polskim urzędzie pocztowym na adres organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, lecz także wtedy, gdy uczynił to sąd, do którego strona bezpośrednio skierowała skargę. Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela więc w tym zakresie stanowiska prezentowanego przez sąd I instancji, iż datą wniesienia skargi skierowanej bezpośrednio do sądu administracyjnego jest dzień wpływu tej skargi (przekazanej przez sąd) do właściwego organu, jak również stanowiska strony skarżącej, iż w takim wypadku datą wszczęcia postępowania jest dzień wniesienia skargi do sądu." (zob. postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2009 r. sygn. akt II OSK 1918/08, publ. LEX nr 527759). Biorąc pod uwagę powyższe, wniesioną skargę należało uznać za niedopuszczalną i jako taką na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. odrzucić. Stąd orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji. Orzeczenie w punkcie drugim sentencji znajduje uzasadnienie w przepisie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.