II SA/Wr 237/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis Sędziowie: Sędzia WSA Adam Habuda Sędzia WSA Władysław Kulon (spr.) Protokolant: referent Kamil Demianiuk po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 września 2022 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w Oławie na decyzję Starosty Powiatu Wrocławskiego z dnia 15 listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.

Starosta Powiatu Wrocławskiego decyzją z dnia 15 listopada 2021 r., nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił Spółce P. z siedzibą w W. pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej nr [...] na działce nr [...] w I., gmina S. Prokurator Rejonowy w Oławie wskazując na art. 8 § 1, art. 50 § 1 i art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej – p.p.s.a.) wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na wskazaną decyzję żądając stwierdzenia jej nieważności w całości ewentualnie uchylenia decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi administracji. Zamieszczone w skardze zarzuty naruszenia prawa materialnego skarżący uzasadniał m.in. brakiem przeprowadzenia oceny odziaływania przedsięwzięcia na środowisko, uznając przy tym, że w świetle ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach odziaływania na środowisko, konieczność taka istniała. Dodatkowo skarżący Prokurator swoje stanowisko oparł na opinii biegłego, z której wynika, że dokumentacja inwestora nie uwzględnia kumulacji pół elektromagnetycznych powstałej w wyniku nałożenia się wiązek od 3 anten panelowych w każdym z sektorów wyznaczonych azymutem. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Powołana regulacja dotyczy kwestii prejudycjalnej, czyli sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, będzie miało wpływ na wynik innego postępowania. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz bezpośrednio wpływać na wynik tego postępowania. Zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione względami celowości, sprawiedliwości oraz ekonomiki procesowej (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 301-303). W ocenie Sądu sytuacja taka zachodzi w niniejszej sprawie. Wskazać bowiem należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 5 kwietnia 2022 r. sygn. akt III OSK 703/21, działając na podstawie art. 187 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego wyłaniające się na tle rozpoznawanej sprawy następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy na podstawie § 3 ust. 1 pkt 8 i § 3 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko ( Dz. U. z 2016r. poz. 71 ze zm.) przy kwalifikacji instalacji radiokomunikacyjnych, radionawigacyjnych i radiolokacyjnych jako inwestycji mogącej potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko należy brać pod uwagę równoważną moc promieniowania izotropowego wyznaczoną dla pojedynczej anteny, czy też sumę równoważnych mocy promieniowania izotropowego wszystkich anten na terenie zakładu lub obiektu". Z treści zaskarżonej decyzji oraz zarzutów i twierdzeń skargi wynika, że w niniejszej sprawie jednym z istotnych zagadnień pozostaje kwestia wykluczenia lub potwierdzenia konieczności uwzględnienia możliwości nakładania się (nachodzenia) wiązek promieniowania emitowanego przez poszczególne anteny. Problematyka ta jest przedmiotem wniosku o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego, budzącego poważne wątpliwości, skierowanego przez Naczelnego Sądu Administracyjnego do składu siedmiu sędziów tego Sądu. Z tych względów rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, który odtroczył rozpoznanie sprawy do czasu rozstrzygnięcia powyższego zagadnienia prawnego. Z uwagi na powyższe zawieszenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie, do czasu rozstrzygnięcia tego zagadnienia, jest nie tylko celowe, ale także konieczne. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zawiesił postępowanie w sądowe, orzekając jak w postanowieniu.