II SA/Wr 227/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku B. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przywrócenia sposobu zagospodarowania działki przez zaprzestanie wykorzystywania terenu działki jako zaplecza sprzętu rolniczego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji.

W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] grudnia 2020 r. (nr [...]) w przedmiocie nałożenia obowiązku przywrócenia sposobu zagospodarowania działki przez zaprzestanie wykorzystywania terenu działki jako zaplecza sprzętu rolniczego B. G. (dalej: skarżąca, wnioskodawczyni) wniosła o wstrzymanie wykonania wskazanej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w przypadku decyzji wywołującej daleko idące skutki negatywne konieczne jest skorzystanie z tzw. ochrony tymczasowej. Wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się z koniecznością poniesienia przez skarżącą kosztów usunięcia sprzętu, a także niemożliwością ich wykorzystywania przez najemcę nieruchomości w prowadzonej działalności rolniczej poza przedmiotową działką. Ponadto w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji, skarżąca będzie musiała ponieść nakłady nie tylko finansowe, ale także poniesie niepotrzebny wysiłek związany z ponownym przeniesieniem sprzętu. W ocenie skarżącej spełnione zostały tym samym przesłanki niezbędne do wstrzymania wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 VIII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozpatrując wniosek strony w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd związany jest przesłankami ustawowymi, którymi są niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie. Omawiany przepis nie nakłada przy tym na stronę obowiązku udowodnienia wyżej wskazanych przesłanek. Wnioskodawca musi jednakże uprawdopodobnić ich zaistnienie. Celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu prawomocnego rozpoznania skargi, w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Przyjmuje się, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z 3 VIII 2006 r. sygn. akt II SA/Bk 352/06; postanowienie NSA z 8 VIII 2014 r. sygn. akt II OZ 752/14 – publ. CBOSA). W realiach niniejszej sprawy, podnoszone przez skarżącą okoliczności nie wskazują na prawdopodobieństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji ani też na prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody. Nie jest bowiem nigdy taką okolicznością czasochłonność czy stopień komplikacji prac nakazanych w decyzji. Należy zresztą zwrócić uwagę, że chodzi tu o obowiązek przywrócenia sposobu zagospodarowania działki nr [...], zgodnego z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, tj. przez zaprzestanie wykorzystywania terenu działki jako zaplecza sprzętu rolniczego. Co od argumentu zawartego we wniosku dotyczącego niemożliwości wykorzystywania sprzętu przez dzierżawcę nieruchomości w ramach prowadzonej działalności rolniczej poza przedmiotową działką to stwierdzić należy, że przesłanki wstrzymania decyzji dotyczyć powinny zasadniczo strony skarżącej, a nie osób trzecich. Brak jest również dostatecznych przesłanek pozwalających przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do automatycznego braku możliwości wykorzystania sprzętu do prowadzenia działalności rolniczej. W szczególności nie odniesie takiego skutku przeniesienie sprzętu rolniczego poza działkę nr [...]. Konieczność poniesienia przez skarżącą kosztów usunięcia sprzętu nie oznacza "znacznej szkody" w podanym wyżej rozumieniu, a więc szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W konsekwencji w istniejącym stanie faktycznym nie wystąpiły okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji. Na marginesie nadmienić należy, że rozpoznając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi. Ta bowiem kwestia będzie przedmiotem rozważania dopiero w trakcie merytorycznego rozpoznania skargi. W świetle powyższego Sąd nie stwierdził podstaw do wstrzymania wykonania decyzji na zasadzie art. 61 § 3 p.p.s.a.