II SA/Wr 116/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. Sp. z o.o. z siedzibą we W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. w sprawie ze skargi K. Sp. z o.o. z siedzibą we W. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] stycznia 2021 r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania budowy obiektu budowlanego postanawia: odmówić wstrzymania zaskarżonego postanowienia.

K. Sp. z o.o. z siedzibą we W. (dalej: skarżąca, strona skarżąca) złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. (dalej: Organ) z dnia [...] stycznia 2021 r., nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...] listopada 2020 r., nr [...], w przedmiocie wstrzymania budowy obiektu budowlanego – hali. Pismem z dnia [...] kwietnia 2021 r. Organ zawiadomił Spółkę o zakończeniu gromadzenia materiału dowodowego oraz o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, materiałów i zgłoszonych żądań. W piśmie procesowym z dnia 18 maja 2021 r. strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu rzeczonego wniosku podniesiono, że z uwagi na zawiadomienie o gotowości decyzyjnej, zdaniem Spółki działania organu zmierzają do wydania decyzji o rozbiórce obiektu budowlanego. Nie podjęcie starań celem legalizacji uzasadnione zostały przekonaniem strony skarżącej o wzniesieniu obiektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi regulacjami. Ponadto, Spółka wskazała szacowany koszt rozbiórki hali, w przypadku zastosowania się do ewentualnej decyzji o rozbiórce, co miało mieć wymiar wykazania spełnienia przesłanki wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie będzie mieć zastosowania w przypadku postanowienia w przedmiocie wstrzymania budowy obiektu budowlanego. Należy podkreślić, że zaskarżone postanowienie nie kończy postępowania administracyjnego i nie załatwia sprawy co do istoty. Zgodnie z treścią art. 48 ustawy Prawo budowlane z dnia ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 z późn. zm., dalej: "prawo budowlane") celem regulacji w nim zawartych jest otwarcie możliwości legalizacji obiektu budowlanego. W wydawanym na podstawie ww. przepisu postanowienie organu informuje tylko o możliwości złożenia wniosku o legalizację obiektu budowlanego lub jego części, o opłacie legalizacyjnej, a w niektórych sytuacjach – gdy występuje stan zagrożenia określony w ust. 2 – organ określa odpowiednie nakazy mające na celu zabezpieczenie budowy i usunięcie zagrożenia. Wydanie postanowienia wstrzymującego budowę obiektu budowlanego umożliwia zatem dopiero uruchomienie tego postępowania legalizacyjnego i nie rodzi bezpośrednio skutków w postaci nakazu rozbiórki. Jak strona skarżąca sama wskazuje w przedmiotowym wniosku "organ ten zmierza aktualnie do wydania decyzji o rozbiórce obiektu", co jednoznacznie wskazuje, że rozstrzygnięcie w postaci nakazu rozbiórki obiektu budowlanego nie zostało podjęte. Postanowienie o wstrzymaniu budowy nie będzie zatem wywierać skutków, na które powołuje się Spółka, w postaci rozbiórki obiektu i w konsekwencji poniesienia kosztów tej czynności. Wynika to z treści art. 48 ust. 1-3 prawa budowlanego, zgodnie z którym przywołany przepis nie stanowi obecnie podstawy do wydania decyzji o nakazie rozbiórki samowolnie wybudowanego obiektu. Dopiero bowiem decyzja o nakazie rozbiórki wywierać będzie skutek, na który powołuje się strona skarżącą, będąc podstawą do dokonania czynności wskazanych we wniosku. Dodatkowo Sąd zwraca uwagę, że z akt sprawy wynika, iż roboty budowlane przy wykonaniu hali namiotowej o konstrukcji metalowej, której dotyczy zaskarżone postanowienie zostały już zakończone. Tym samym nie ma niebezpieczeństwa związanego ze wstrzymaniem wykonywania robót budowlanych, które mogłyby po stronie strony skarżącej wywoływać ewentualne koszty wymagające udzielenia ochrony. Niebezpieczeństwo wyrządzenia trudnych do odwrócenia skutków, polegających na zobowiązaniu Spółki do rozbiórki obiektu oraz związanych z tym kosztów, stanowiące przesłankę udzielenia ochrony tymczasowej, nie jest więc konsekwencją wykonania zaskarżonego postanowienia wstrzymującego roboty budowlane, lecz decyzji nakazującej rozbiórkę. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.