II SA/Wa 977/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2017 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku B. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy w drodze wyjątku postanawia: przyznać B. K. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 października 2017 r. oddalił skargę B. K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku. Skarżący po otrzymaniu odpisu nieprawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. We wniosku podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną. Wskazał, że jest osobą bezrobotną, nie ma środków na ustanowienie pełnomocnika. Oświadczył, że jego dochód stanowią jedynie zasiłki: stały w wysokości 176 zł i pielęgnacyjny w kwocie 153 zł, natomiast żona otrzymuje świadczenie pielęgnacyjne w wysokości 520 zł. Podniósł, że wraz z żoną nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, a zadłużenie z tytułu opłat za mieszkanie wynosi 48.000 zł. Do stałych kosztów utrzymania zaliczył: opłaty za energię elektryczną - 180 zł, opłaty za gaz - 170 zł, czynsz - 380 zł, środki czystości - 30 zł, żywność - 600 zł. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący, stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Natomiast zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika ze złożonego wniosku oraz akt sprawy, skarżący jest osobą całkowicie niezdolną do pracy, a dochód dwuosobowego gospodarstwa domowego wynosi łącznie 849 zł miesięcznie - średnio 414 zł na osobę. Nadto wnioskodawca jest zadłużony z tytułu opłat za mieszkanie na kwotę 48.000 zł. W tej sytuacji należy uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, w zakresie ustanowienia radcy prawnego, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i żony. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.